زن ایرانی در معرض آسیب ناشی از کرونا
بیکاری یک میلیون زن ایرانی در اثر کرونا: در حالی که تمام دنیا تلاش می‌کند بحران کرونا را طوری مهار کند که کمترین آسیب به مردم برسد، حاکمیت ضد زن در ایران کرونا را به ابزاری برای بیرون راندن زنان از حیطه اجتماعی تبدیل کرد. یکی از معضلات لاینحل جامعه ایران درحال حاضر بیکاری و بخصوص بیکاری زنان است. اما مطابق آمار طی یک سال گذشته بیش از یک‌میلیون زن از ۳میلیون زن ایرانی شغل‌شان را از دست دادند. زنانی از اقشار مختلف مثل پرستاران و زنان سرپرست خانواده اولین قربانیان این سیاست هستند.
تنها طی ماه گذشته گزارش‌های متعددی از بیکاری زنان شاغل و پرستاران بدون داشتن حق بیمه و حمایت‌های دولتی منتشر شده است. خبرگزاری ایسنا روز ۲۱دی ماه گزارش داد که بیش از ۷۰درصد از شاغلان بیکار شده در اثر کووید ۱۹ زنان هستند. گزارش فصلی مرکز آمار ایران در تابستان ۹۹ سهم زنان از بازار اشتغال را مناسب ارزیابی کرد.
زنان قربانیان اول کرونا
در موضوع اشتغال زنان بیش از مردان آسیب دیدند. زیرا زنان از درآمد و پس‌انداز و حمایت پایین‌تری برخوردار هستند. سهم بیشتری از مشاغل ناپایدار از آن زنان است. زنانی که در مشاغلی مثل آرایشگری، مراکز تهیه غذا، هتل‌ها، تالارها، مدارس، مهدکودک‌ها و… شاغل بودند به دلیل کرونا تمام کار یا بخشی از کارشان را از دست دادند.
روزنامه آرمان از قول علا‌ءالدین ازوجی مدیر کل اشتغال وزارت کار نوشت: در فصل بهار امسال یعنی ۹۹ نسبت به بهار سال گذشته حدود ۷۴۹هزار نفر از اشتغال زنان کاسته شده و طی بهار تا تابستان ۹۹نیز حدود ۱۲۰هزار نفر دیگر از اشتغال زنان کاسته شده است. که نشان از تاثیر بیماری کرونا بر اشتغال زنان است. [۸مارس روز جهانی زن گرامی باد]
۱۰درصد زنان سرپرست خانوار فرصت شغلی دارند!
وضعیت وخیم‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود. سایت سلامت نیوز از قول یک مقام دادگستری می‌گوید: «تنها ده درصد زنان سرپرست خانوار به فرصت شغلی دسترسی دارند. در حالی که ۳۰درصد این زنان حداقل با یک حرفه آشنا هستند. با توجه به فرایند افزایش زنان سرپرست خانوار چرخه منحوس بیکاری همچنان درحال افزایش است.
۴ میلیون زن سرپرست خانوار به حال خود رها شده‌اند
مطابق آمار ۴میلیون زن ایرانی سرپرست خانوار و نان‌آور خانواده‌اند. اما این زنان هرگز در این حاکمیت زن‌ستیز به رسمیت شناخته نشده‌اند. آنان از هیچ حمایت برخوردار نیستند. این زنان بدون برخورداری از توانمند سازی دولتی در معرض انواع آسیب قرار دارند. علاوه بر این کودکان آنان نیز آینده تیره و تاری در انتظار آنان است. آنان سرنوشتی جز کودک کار یا کودک بزهکار ندارند.
از میان ۴میلیون زن سرپرست خانوار تنها ۸۵۰هزار تحت پوشش سازمان بهزیستی هستند که آنان نیز تأمین نیستند. واضح است بیش از ۳میلیون زن دیگری که تحت پوشش هیچ ارگانی نیستند چه وضعیت وخیمی دارند.
زنان تحصیل کرده و لشکر بیکاران
طبق داده‌های مرکز آمار ایران بیش از ۴۰درصد افراد بیکار فارغ التحصیلان هستند. البته سهم زنان در این زمینه بیش از مردان است. در استان‌هایی مثل کردستان و کرمانشاه چنان بیکاری و فقر بر زنان تحصیل کرده فشار آورده که آنان مجبورند به مشاغلی مثل کولبری روی بیاورند.
خبرگزاری فارس نوشته بود: «در استان‌های مرزی ۶۰درصد مشاغل غیر رسمی هستند. منظور حکومت از مشاغل غیررسمی مشاغلی است که دولت آن را به رسمیت نمی‌شناسد. بنابراین حق دارد هر وقت بخواهد به آنان هجوم بیاورد مثل کولبری و سوختبری و دستفروشی.
زنان پرستار قربانیان صف اول
پرستاران که عموما ۸۰درصدشان زنان هستند یکی دیگر از اقشار به شدت آسیب‌پذیر هستندکه حقوق ومزایای آنان پرداخت نمی‌‌شود.
بیش از ۵۰درصد پرستاران شرکتی هستند. یعنی قرار‌دادهای موقت با شرکت‌های خصوصی یا بیمارستان‌های خصوصی دارند. آنان استخدام نمی‌شوند و از حداقل امنیت شغلی برخوردار نیستند. خبرگزاری رکنا در این مورد از قول یک مقال حکومتی نوشت: «وزارت بهداشت درصدی به حقوق پرستاران اضافه کرده و آن را در بوق و کرنا می‌کند. اما این افزایش حقوق تمام کادر درمان است نه مختص پرستاران. پرستاران شرکتی از سال ۹۲ تاکنون به کار گرفته شده‌اند. یعنی استثمار و بهره کشی به شیوه جدید. به دلیل قوی بودن مافیای سیستم وزارت بهداشت این بهره‌کشی بیشتر است».
به گفته میرزا بیگی رئیس کل سازمان نظام پرستاری، از حدود ۱۴۵هزار پرستار شاغل در بالین بیماران، ۶۰هزار نفر به کرونا مبتلا شده‌اند و ۶هزار نفر در قرنطینه هستند و حدود ۱۰۰نفر جان خود را از دست دادند. اکثر آنان را زنان تشکیل می‌دهند.
