برنامه هفتم توسعه یا تیر خلاص به جسد اقتصاد ایران-قسمت چهارم
یکی از اهداف برنامه توسعه هفتم حکومت، رشد سرمایه‌گذاری ۲۲.۶ درصدی تعیین شده است. در حالی که سال‌هاست در ایران فرار سرمایه رخ می‌دهد.
سایت حکومتی تجارت نیوز در این باره نوشت: سال‌هاست فرار سرمایه از اقتصاد ایران به مرحله هشدار رسیده، بانک مرکزی گزارشی منتشر کرده که نشان می‌دهد خالص حساب سرمایه در نیمه اول سال قبل، منفی ۱۲ میلیارد و ۸۵۰ دلار بوده که در ۲۰ سال اخیر بی‌سابقه بوده است.
آنکتاد در زمینه سرمایه‌گذاری خارجی گزارش داد که در سال ۲۰۲۱ در جهان ۱ تریلیون و ۵۸۲ میلیارد دلار سرمایة خارجی جذب شده که سهم رژیم ایران فقط ۹ صدم (۰.۰۹) درصد بوده است.
سایت تجارت نیوز در دوم اردیبهشت امسال نوشت: «بانک مرکزی گزارشی منتشر کرده که نشان می‌دهد خالص حساب سرمایه در نیمه اول سال قبل، منفی ۱۲میلیارد و ۵۸۰ دلار بوده این رقم در پایان بهار ۱۴۰۱ منفی ۱۰ میلیارد دلار بوده اما در فصل تابستان ۲.۸۵ میلیارد دلار دیگر منفی شده است.»
در چنین وضعیتی حکومت می‌خواهد در برنامه هفتم، این عدد را به ۲۲.۶ درصد برساند در شرایطی که با موج فرار سرمایه از کشور مواجهیم. در این برنامه عدد یک میلیون شغل را هم کپی چسبان کرده‌‌اند در حالی در این دو سال رئیسی جلاد مستمر این وعده را تکرار کرده و هرگز به آن نرسیده است.
در همین زمینه
برنامه هفتم توسعه چه خوابی برای مردم دیده است؟
نکات قابل توجه در برنامه هفتم توسعه
بخش‌های مربوط به حمایت از معلولان در برنامة هفتم حذف شده است. (روزنامه اینترنتی فراز ۴ خرداد ۱۴۰۲)
موضوع مربوط به دانشجویان روزانه هم در ماده ۲۲۹ برنامه آمده است که ۴۵ درصد این دانشجویان موظف به پرداخت هزینه تحصیل خواهند بود و برای آنها تحصیل رایگان نخواهد بود.
در بخش ارتباطات هم در ماده ۱۹ سند آمده است که سهم ترافیک بین‌المللی ۳۰ درصد خواهد بود و ۷۰ درصد ترافیک داخلی خواهد بود که نشان از سختگیری‌های بیشتر در استفاده از اینترنت بین‌المللی است.
ماده ۱۷۷ این سند به مبارزه با قاچاق کالا و ارز پرداخته و هدف‌گذاری آن برای ۵ سال آینده را کاهش ۱۵ درصدی قاچاق کالا عنوان کرده است!
دهقان نیا سخنگوی ستاد باصطلاح مبارزه با قاچاق کالا در رژیم خرداد ۱۴۰۱ گفت ۱۷ میلیارد ۱۰۰ میلیون دلار در ایران کالا قاچاق میشود.
البته عدد واقعی ۲۵ میلیارد دلار است ، اما اگر ۱۷ میلیارد دلار را هم در نظر بگیریم، کاهش ۱۵ درصدی آن تأثیری بر اقتصاد نخواهد داشت، از آنجا که عمده قاچاق کالا توسط سپاه پاسداران و بیت خامنه‌ای انجام میشود قانون رژیم هم در خدمت آنان است، و این عدد کاهش ۱۵ درصد قاچاق کالا هم حتماً در کشتار سوختبران و کولبران محقق خواهد شد!
جذب سرمایه خارجی و رویا پردازی کودکانه
در برنامه آمده است که برای تحقق رشد اقتصادی ۸ درصدی در کل اقتصاد سرمایه گذاری معادل ۶۰۲۳۴ هزار میلیارد تومان نیاز است.
اگر این عدد را با دلار آزاد محاسبه کنیم، یک تریلیون و ۱۶۰ میلیارد دلار است، یعنی رژیم باید برای تحقق رشد ۸ درصدی برنامه توسعه‌اش سالانه ۲۳۲ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری کند، اما معلوم نیست که این میزان سرمایه را از کجا می‌خواهد بیاورد!
در حالی که حکومت خامنه ای از فروش نفت و مشتقات نفتی و پتروشیمی کمتر از ۵۰ میلیارد دلار درآمد دارد. این در حالی است که به گفته جواد اوجی وزیر نفت ، اگر حکومت ۲۴۰ میلیارد دلار در صنعت نفت و گاز سرمایه‌گذاری نکند در چند سال آینده باید وارد کننده گاز باشد!
نگاهی به درآمدهای نفتی در ایران
از سال ۱۳۳۸ تا سال ۱۴۰۰ درآمد نفتی ایران به قیمت اسمی یعنی «دلار زمان فروش» معادل ۲۲۲۳ میلیارد دلار و به قیمت قدرت خرید برابر۴۴۲۱ میلیارد دلار بوده که از این عدد ۳۰۰ میلیارد دلار آن مربوط به قبل از سال ۱۳۵۷ می‌باشد. یعنی آخوندها به قیمت قدرت خرید، تا سال ۱۴۰۰، ۴ هزار و ۱۲۷ میلیارد دلار درآمد داشته اند( روزنامه جهان صنعت)
رژیم حتی از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۴۰۰ بیش از ۱۵۰۰ میلیارد دلار درآمد داشته است،
با این حال کل دارایی‌های دولت و صنایع بورس نزدیک به ۴۸۵ میلیارد دلار است، یعنی از کل ۴۴۲۱ میلیارد دلار روز، رژیم فقط ۴۸۵ میلیارد دلار باقی گذاشته که معادل ثروت سه نفر میلیاردر اول جهان است. (روزنامه جهان صنعت)
یعنی ۳۹۳۶ میلیارد دلار را به باد فنا داده است، با این درآمدها می‌شد ایران را چند بار از نو ساخت و به یک قدرت اقتصادی تبدیل کرد.
نتایج سیاست‌های ۴۴ ساله حکومت
نتیجه سیاست‌هایی که تاکنون اجرا شده آن بود که فقر و گرسنگی بر مردم ایران حاکم شده است، تورم‌های افسار گسیخته، ابربحران‌های لاینحل و اقتصاد ویران شده.
وقتی درآمدهای نفتی کلان به شکل وحشیانه‌ای غارت شده، و هر روز زندگی مردم بدتر و بدتر شده است، بدون شک برنامه هفتم باصطلاح توسعه که اساسا برای چپاول حداکثری از جیب مردم ایران طراحی شده از نظر اقتصادی و ادعاهای رشد آنچنان پوشالی است. حتی رسانه‌های خود حکومت آن را پندار توسعه و کپی برنامه‌های دیگر و تشریفاتی می‌دانند که فقط انشاء آرزوهایی است که عملیاتی نمی‌شوند.
به نوشته روزنامه ستاره صبح اعداد و ارقامی که در برنامه توسعه هفتم آمده، کاملا نشان می‌دهد که فاصله زیادی با واقع‌گرایی و با شرایط اقتصادی، و ابزار و امکانات حکومت دارد.
روزنامه حکومتی هم‌میهن هم در این باره نوشت، «همه این اعداد و ارقام و اهداف خواب و خیال و سراب است».
روزنامة حکومتی اعتماد نوشت:«نوشتن این برنامه‌ها شبیه بسیاری از موارد دیگر مانند شعارهای اقتصادی که ابتدای هر سال عنوان میشود اما تحقق نمی‌یابد»
بنابراین پیشاپیش روشن است که برنامة هفتم توسعه در حاکمیت دزدسالار امکان توسعه و پیشرفت وجود ندارد و باید این مانع پیشرفت از جلوی پای مردم ایران به هر قیمت برداشته شود.
