بابی ساندز در زندان انگیسی‌ها مرد! بابی ساندز اسطوره مقاومت خلق‌های جهان صبح امروز درگذشت!
این دو تیتر به ترتیب از صفحات نخست دو روزنامه اطلاعات و کیهان در سه شنبه ۱۵ اردبیهشت ۱۳۶۰ منتشر شده بود.
بابی ساندز مبارز ایرلندی که در زندان میلز واقع در نزدیکی بلفاست ـ پایتخت ایرلند شمالی ـ بازداشت بود، در پی یک اعتصاب عذای طولانی در می ۱۹۸۱ درگذشت.
«رابرت جرارد بابی ساندز» ۲۷ ساله از نمایندگان مجلس عوام بود. وی برای کسب حقوق برابر با زندانیان سیاسی جهت زندانیان جمهوری خواه ایرلند دست به اعتصاب غذا زده بود. او در پی امتناع از خوردن غذا و دارو پس از ۶۶ روز اعتصاب غذا زندگ‌اش پایان یافت.
سال ۱۹۸۱ اعتصاب غذای پر سر و صدای زندانیان پایان یافته بود. این زندانیان اعضای گروهی از ملی گرایان ایرلند شمالی مشهور به ارتش جمهوریخواه ایرلند بودند. این ارتش برای استقلال کشورشان از تسلط انگلیسی‌ها مبارزه می‌کرد. معروف‌ترین شان بابی ساندز بود. که از ۱۷ سالگی عضو ارتش جمهوریخواه شد و همه عمرش را وقف مبارزه با انگلیسی‌ها و استقلال ایرلند کرد. ساندز سال ۱۹۷۲ به اتهام مشارکت در چند سرقت منسوب به ارتش جمهوریخواه دستگیر شد و ۴ سال در اردوگاهی نظامی در حبس ماند. او مشمول قانون «شرایط ویژه» شده و کاری به کارش نداشته به او سخت نمی گرفتند.
ادامه مبارزه و زندان
یک سال بعد از آزادی از اردوگاه نظامی، دوباره، این بار به جرم حمل سلاح ـ نزدیک یکی از محل‌هایی که ارتش جمهوری خواه ایرلند در آنجا بمب‌گذاری کرده بود، دستگیر شد. این بار برایش ۱۴ سال زندان با شرایطی بسیار سخت‌تر و محدودیت‌های بیشتر بریدند. این زمان قوانین تحمیلی انگلیسی‌ها تغییر کرده و سخت گیرانه‌تر شده بود، بابی ساندز را خطرناک و تروریست شناخته بودند. او را در زندان «میز» واقع در جنوب بلفاست انداخته بودند. ساندز در زندان مبارزه را ادامه داده و شبکه‌ای از زندانیان به وجود آورد.
این شبکه یا عضو ارتش جمهوریخواه ایرلند بودند یا با این ارتش همکاری داشتند. خواسته سیاسی آنها استقلال ایرلند و خروج کامل انگلیسی‌ها از ایرلند بود که به نظر دست نیافتنی می‌آمد. اما آنها برای چیزهای مرسوم و متداولی مثل بهبود شرایط زندان و برخورداری از برخی از امتیازات و رفع محدودیت‌ها و فشارها دست به اعتصاب غذا زدند. دولت بریتانیا همه این مطالبات زندانیان را رد کرد. این اعتصاب غذا با به کما رفتن یکی از زندانیان ادامه یافت. بعد، با تغییر لحن مقامات و ارایه برخی پیشنهاد‌ها و وعده‌ها از سوی دولت انگلیس موقتاً متوقف شد.
در همین رابطه
مجید دلاور در بیدادگاه؛ من منافق نیستم من یک مجاهد خلقم!
اعتصاب غذای بابی ساندز
بابی ساندز خودش در اعتصاب غذا شرکت نداشت اما هماهنگ کننده و سخنگوی اعتصاب کنندگان بود. چون در این عتصاب غذا هیچ کدام از وعده‌ها عمل نشده بود، زندانیان تصمیم به اعتصاب غذای تازه‌ای گرفتند. بابی ساندز این بار پیشگام اعتصاب شده و اول مارس ۱۹۸۱ از خوردن پرهیز کرد. او در این مقاومت حماسی، جز کمی آب و نمک به چیز دیگری لب نمی‌زند. زمانی که اعتصاب را شروع کرد حدود ۷۰ کیلو گرم وزن داشت، اما در پایان اعتصاب به زحمت به ۴۲ کیلو می‌رسید. دو هفته بعد یکی از زندانیان به او پیوست و ۶ روز پس از آن‌هم ۲ نفر دیگر و کم کم تعداد اعتصاب کنندگان بیشتر شد.
در همان روزها انتخابات پارلمان برای تعیین یک صندلی خالی در مجلس بریتانیا، از مردم منطقه ایرلند بود که مردم به ساندز رأی داده بودند. این مبارزه توجه همه دنیا را جلب کرد و نام بابی ساندز را سر زبان‌ها انداخت. اما خود بابی ساندز در شصت و ششمین روز اعتصاب، زمانی که فقط ۲۷ سال داشت در۵ مه ۱۹۸۱ درگذشت.
در گزارش رسمی زندان علت مرگ او را خودکشی با تحمل خود خواسته گرسنگی ثبت کردند. اعتصاب غذا بعد از مرگ ساندز هم ادامه یافت و جان ۹ زندانی دیگر را هم گرفت. بعد از آن کلیسای کاتولیک وساطت کرده و به درخواست آنها زندانیان به اعتصاب غذا پایان دادند.
