راز تاثیرگذاری مجاهدین خلق چیست؟ (قسمت دوم) دکتر عزیز فولادوند
در این دبستان فکری که به باورمان دو فیلسوف عمل‌گرای بزرگ نماینده‌اش هستند، مسعود و مریم. در این دبستان فکری می‌گویند که انسانها می‌توانند خودشان را تغییر بدهند. حالا این انسان وکیل است، این نئولیبرال است، این سرمایه دار است، این انسان فقیر است، این انسان حقوق‌دان است، سیاه است، سفید است. بحث، بحث انسان است. بحران وجودی انسان مدرن این است که انسان را فراموش کرده است.
قسمت اول همین مطلب
مجاهدین خلق چگونه وجدان‌های آزادیخواه را بر می‌انگیزند؟
کشوبندی کردن انسان
واژه‌ای در زبان آلمانی هست به اسم شوب بلادیزیون. شوب بلاد یعنی کشوی انسانها. ما انسان را در کشوهای مختلف می‌گذاریم. آنان را کلاسه بندی می‌کنیم. کشوها را بیرون می‌کشیم. می‌گوییم این آلمانی است، این ایرانی است، این مسلمان است، این یهودی است. کشوهای متعدد برای انسانها داریم.
معجزه یعنی یک چیزی که عقل انسان از تجزیه و تحلیلش عاجز است. به باور من مجاهدین با این نوع نگاه به انسان، با این اندیشه زیبا، با این اندیشه واقعا پارسایانه و معصومانه و شریفانه، توانستند معجزه‌ای ایجاد بکنند و جهان را متحول بکنند.
جهان تغییر کرده است!
جهان تغییر پیدا کرده، ما دیگر در دوران مکارتیسم نیستیم. ما در دوران بوش پدر و بوش پسر نیستیم. به باور من ما وارد جهان نوینی شدیم با مختصات جدید و قواعد بازی جدید. سیاست‌مداران جهانی هم به این نقطه رسیدند که دیگر نمی‌شود با مستبدین کار کرد. چه با مستبدین شهریاری چه مستبدین مذهبی.
قبلا در دوران‌هایی اینها را حمایت می‌کردند همچنان که خود مایک پنس هم اشاره کرد که ما از سلطنت دور هستیم. یعنی قواعد بازی جهان مدرن دیگر عوض شده است انسان‌هایی که گرایشات دموکراتیک دارند، نیروهایی که می‌توانند دموکراسی را حمل بکنند در دهه‌های قبل متاسفانه سرکوب شدند. مصدق یک نمونه از این انسانها بود و دکتر سوکارنو و پاتریس لومومبا و غیره. ولی الان جهان به نقطه دیگری رسیده است می‌بیند که با این دستگاه قدیمی نمی‌شود دیگر جهان را اداره کرد.
ما در عصر کبیر آگاهی توده‌ها بسر می‌بریم. ما در عصر اینترنت هستیم. جوان‌های شرق را بویژه جوان‌های شرق اسلامی را دیگر نمی‌شود کنترل کرد. دیگر نمی‌شود حسنی مبارک را به آنها تحمیل کرد. به یک واقع بینی به یک پراگماتیسم دست یافتند.
مجاهدین را در ۳۰ سال پیش نادیده می‌گرفتند، وضعیت کنونی محصول کار خود مجاهدین است. مجاهدین و مقاومت، خودشان را به جهان خارج از ذهن تحمیل کردند، این آفتاب درخشیدن گرفته است. این آفتاب را دیگر نمی‌شود انکار کرد. آنها که اهل علم و فن هستند این را می‌دانند که اگر قرار است تغییر و تحولاتی صورت بگیرد، این نیرو هست که می‌تواند تغییر را ممکن بکند.
آقای پنس حرف‌های بسیار ارزنده‌ای زد!
در مورد آمدن کسانی مثل مایک پنس پیش مجاهدین بعضی می‌گویند اینها پول گرفتند!
این دید در کنه خود یک دید فاندامانتالیستی است. یک دید بنیادگرایانه مذهبی است. حالا می‌خواهد خود را زیر پوشش سکولاریسم، زیر پوش مارکسیسم یا جمهوری خواهی پنهان بکند. ولی در اصل همان دیدگاه سلفی تکفیری است. چون دو پاره انگار است.
دقیقا از همان اسلام فقاهتی، از همان قوانین اسلام فقاهتی تبعیت می‌کند. حالا هر طیفی که می‌خواهد باشد جهان را دو پاره می‌کند. خوب و بد، شر و خیر، کافر و مومن، خودی و غیر خودی تقسیم می‌کند. هیچ سایه روشنی نمی‌بیند. این یک دید بسیار خطرناکی است. منطق آن منطق ارسطویی است. منطق او منطق اسکولاستیکی و ایستا است.
ابتذال این نوع نگرش که مجاهدین پول می‌دهند و اینها را می‌آورند، خیلی واضح است. می‌خواهم نشان بدهم که صغری کبری چیدنش در منطق اسکولاستیک خیلی راحت هست. آنها که با منطق آشنا هستند، این منطق را می‌شناسند. این منطق می‌گوید: سخنران پول می‌گیرد، مایک پنس سخنران هست پس مایک پنس پول می‌گیرد.
با همین ابتذال است که از درک پیچیدگی جهان بیرون از ذهن عاجز هستند. یا نمی‌خواهد ببیند یا اینکه عاجز است. نمی‌تواند دیالکتیکی برخورد بکند. و این پیچیدگی آوردن یک فرد را به آن نقطه اشرف ۳ ببیند.
امانوئل کانت حدود اندیشه را تعیین می‌کند یعنی عقل را تحلیل می‌کند.یوهان ویتگنشتاین حدود زبان را تعیین می‌کند و می‌گوید که زبان تا چه مرزهایی می‌تواند برود. امانوئل کانت می‌گوید اندیشه تا چه مرزهایی می‌تواند برود. یعنی اندیشه و زبان دو تا عنصر که همدیگر را تکمیل می‌کنند در یک رابطه دیالکتیکی باهم قرار گرفتند.
اندیشه و صحبت کردن، حرافی و یاوه سرایی و رجز خوانی که نیست. کلام وسیله بیان اندیشه و تفکر علمی هست. کلمه و واژه، شان و منزلت دارد. در انجیل یوحنا آیه ۱ تا ۳ ما می‌خوانیم: در آغاز کلمه بود. کلمه نزد خدا بود. خدا کلمه بود. این شان و منزلت کلمه را می‌رساند.
ادامه دارد
دکتر عزیز فولادوند
