زندانیان سیاسی امیرحسین مرادی و علی یونسی در سالروز بازداشت خود از زندان اوین بیانیه ای منتشر کردند. این دو دانشجوی نخبه دانشگاه شریف که در سال ۹۹ در دانشگاه شریف بصورت وحشیانه‌ای بازداشت شدند و در معرض اعدام قرار داشتند، در بیانیه خود از مردم ایران بخاطر حمایتهای بی دریغ شان قدردانی کردند و اوین را نمادی از ایستادگی در مقابل دو دیکتاتوری توصیف کردند. این دو دانشجوی نخبه تاکید کردند که برغم همه شداید و شکنجه‌ها ایمان و یقین دارند که آزادی مردم ایران فرا خواهد رسید.
در همین زمینه
نامه شورانگیز دانشجویان زندانی علی یونسی و امیرحسین مرادی به مناسبت ۱۶آذر
متن کامل نامه امیرحسین مرادی و علی یونسی از اوین
۲۲فروردین ۹۹ همراه با ضرب و شتم شدید دستگیر و به بند ۲۰۹ منتقل شدیم. جمعا بیش از ۲ سال را در سلولهای انفرادی و سلولهای دربسته سر کردیم و در سومین سال به بند عمومی زندان اوین منتقل شدیم.
در این سه سال مسیری پرحادثه را پشت سرگذاشتیم. آن روزهای سخت پس از دستگیری هنگامی که در ابتدای جوانی از کلاس درس دانشگاه به سلولهای انفرادی منتقل شده بودیم، از خود می پرسیدیم که این دیوارهای سنگی که بیش از ۵۰ سال از بنا شدن آنها می گذرد، شاهد درد و رنج و شکنجه‌های چه کسانی بوده است؟ این دیوارها در دل خود میزبان انسان‌های عاشقی بودند که برای آزادی ایران به استقبال سختی‌ها رفتند و با این ایستادگی‌شان اوین را تبدیل به نمادی مشترک از سرکوب در دو دیکتاتوری کردند.
در میانه شکنجه و فشار و تهدید به اعدام ما خود را قطره‌ای از رود خروشانی می دیدیم که تلاش می‌کند سدی به نام دیکتاتوری را که بر سر راه تاریخ ایران قرار دارد بشکند و به دشت زیبای آزادی برسد.
در دل آن روزهای سخت، حمایتهای شما مردم عزیز ایران پشتوانه و تکیه‌گاه ما شد. حمایت‌هایی که سدی محکم میان ما و چوبه دار شد، سدی که گذر زمان در آن اثری نکرد تا ما تمام زندگی‌مان را مدیون شما باشیم و این افتخاری است بزرگ برای ما، امید داریم و در تلاشیم شایسته این حمایتهای بی دریغ باشیم.
ما در آغوش مهر و حمایتهای شما هموطنان از بسیاری از خطرات در امان ماندیم تا بیش از پیش خود را مدیون شما بدانیم و با خود عهد می‌کنیم تا آن روز که آزادی ایران را در کنار هم جشن بگیریم، دغدغه آزادی خود را نداشته باشیم و لحظه به لحظه یاد آن کودکانی هستیم که بارها برای کسب عناوین علمی از ما شایسته‌ترند، اما فقر و تبعیض فرصت‌ها را از آنان گرفته است.
ما نیز مانند تمام جوانانی که در خیابان ها کشته شدند، آروزیی جز آزادی ایران نداریم و در برابر آنها مقاومت در زندان وظیفه‌ای است کوچک بر دوش ما.
ما در پس رنج‌ها و سختی‌های این سالیان به فرا رسیدن لحظه‌های شادی حقیقی به طلوع آزادی و به تحقق ایران آزاد یقین داریم.
دوستدار شما؛ امیر حسین و علی
فروردین ۱۴۰۲
