هممیهن و یک اعتراف ناشیانه
روزنامه هممهین در مطلبی تحت عنوان «کورتر شدن گرهها» به انواع و اقسام مشکلاتی که جامعه ایران و حاکمیت ملایان با آن درگیر است اشاره کرده است.
هممهین نوشته است «در روزهای اخیر، وقایعی بهظاهر نامرتبط در ایران رخ دادهاند که همگی ریشه در عوامل مشترک دارند.
نخست، اعتراض نانوایان به قطع مکرر برق است. این اعتراضات به دلیل هزینههای بالای جاری و دستمزدهای موجود، منطقی به نظر میرسند. خرید نان سنگک به قیمت پنجهزار تومان با این شرایط، تنها از طریق اقدامات غیرقانونی مانند فروش آرد و کوچک کردن چانه خمیر نان ممکن است.
دوم، اعتراض رانندگان و کامیونداران به تغییر قیمت گازوئیل و چند مورد دیگر است. همچنین، کشاورزان به قطع بیبرنامه و مکرر برق چاههای آب خود معترض هستند.
سوم، کشف دهها کیلومتر لولهکشی و مخازن روزمینی سوخت غیرمجاز در بندر کوچک کلاهی در استان هرمزگان است. در این منطقه، میلیونها لیتر سوخت قاچاق کشف شده و کاخهای بلند قاچاقچیان سوخت مشاهده شدهاند.
چهارم، دستورالعمل توقف واگذاری سایپا به خریداران است. تمام این موارد به ویژگیهای سیاسی خاصی در ایران بازمیگردند.»
هممیهن سپس به دلایل این مشکلات و فجایع اقتصادی پرداخته و دلایل آن را چنین برمیشمارد:
«اول، وابستگی حکومت به درآمدهای نفتی و حمایت از قیمتگذاری دستوری حاملهای انرژی برای جلب رضایت مردم است.
دوم، فقدان اعتماد مردم به حاکمیت است. مردم تصمیمات و وعدههای رسمی را جدی و صادقانه تلقی نمیکنند و با آن همراهی کافی ندارند.»
مشکل عیان است و راه حل پنهان!
هممیهن ادامه میدهد «سوم، دولت بزرگ و پرخرج است. در دولتهای اصولگرایان تندرو، نیروهای ناکارآمد بهصورت فلهای افزایش یافتهاند. این امر از یکسو درآمد دولت را کاهش داده و از سوی دیگر هزینههای آن را افزایش داده و موجب کسری بودجه شده است.»
در نتیجه، دولت برای جبران کسری بودجه به استقراض از سیستم بانکی روی میآورد. این اقدام موجب تورم و افزایش فقر مردم میشود و نوعی دستکردن در جیب ملت است.
اگر هم دولت بخواهد قیمت حاملهای انرژی را افزایش دهد، مردم تن به آن نمیدهند و درگیری و اعتراض شکل میگیرد.»
هممیهن ویژگی چهارم، را به رسمیت نشناختن دیگران برای گفتوگو میداند و مینویسد «مردمی که در حرفههای گوناگون شاغل هستند، باید از طریق نهادهای خود با دولت تعامل داشته باشند و خواستها و مطالبات خود را بهصورت مدنی مطرح کنند. اما دریغ از چنین تعاملی!
ویژگی پنجم، فقدان شفافیت است. در فضای بیاعتمادی کامل، همه کارها غیرشفاف انجام میشود و امکان وقوع زدوبندهای مختلف وجود دارد.»
هممهین سپس نتیجه میگیرد «نتیجه این وضعیت، رشد شدید قاچاق سوخت، آرد و انواع کالاهای یارانهای دیگر است. بدون تردید، سران حاکمیت از این وضعیت آگاه بودهاند؛ وگرنه چگونه ممکن است اینهمه سوخت قاچاق شود و طی دو دهه از درآمد آن در یک روستا کاخ ساخته شود و کسی اطلاع نداشته باشد؟»
هممهین سپس ادامه میدهد «نتیجه این است که شکاف پرنشدنی میان قیمت واقعی سوخت و آرد با قیمت عرضهشده به کامیونداران و نانوایان افزایش مییابد. کارد به استخوان خزانه و بودجه دولت میرسد؛ اما دولت قادر به انجام اصلاحات اقتصادی نیست، چون اعتماد کافی وجود ندارد.
در همین زمینه
خامنهای و چهار راه حیران، از نگاه روزنامه حکومتی هممیهن
اعتراف هممیهن دیگر نمیتواند در نقش سوپاپ اطمینان عمل کند
هممیهن سپس نتیجهگیری میکند «در فقدان شفافیت، امکان وقوع هر نوع زدوبندی در پشت صحنه وجود دارد. لذا ترس از افشای این زدوبندها یا باور نکردن مردم، سیاستها را در عمل زمینگیر میکند. به همین دلیل، بلافاصله جلوی واگذاری سایپا نیز گرفته میشود.
مسائل امروز ایران هیچ راهحل فنی و موردی ندارد. راهحلهای متعارف جز بیشتر کردن مشکلات و کورتر کردن گرهها هیچ نتیجه مثبتی ندارند.»
اما این اعتراف هممیهن، تنها تبیین بخشی از ماجرای وضعیت این روزهای ایران است که همگان به عینه میبینند اما حاکمیت هیچ راهحلی برای آن ندارد.
مخلص کلام باید گفت که این وضعیت نتیجه بیکفایتی حاکمان ایران، اختلاسهای بیپایان و هر روز افزاینده، هزینهکرد ثروتهای مردم ایران در پروژههایی مانند بمبسازی هستهای، تروریسم و حمایت از گروههای نیابتی است. تا زمانی که حاکمیت و سیستم سیاسی تغییر نکند، هیچکدام از این مشکلات حل نخواهد شد؛ بلکه روز به روز بیشتر خواهد شد.
حال هممیهن و دیگر روزنامههای حکومتی برای جلوگیری از انفجار اجتماعی درباره آن قلمفرسایی و در نقش سوپاپ اطمینان عمل کنند یا نه، چیزی از عمق فاجعه و وضعیت انفجاری جامعه نمیکاهد.
وضعیت نابسامان برق که از اواسط فصل بهار در خنکای بهار شروع شده و بر موضوعات مختلف دیگری چون قطعی آب و بسیاری از کسب و کارها تاثیر منفی شگرف میگذارد، قطعا در تابستان، نیمروز داغی را برای حاکمیت ملایان رقم خواهد زد. اعتراضات سراسری در خرداد یا تیر بیشک در تقدیر است و مردم ایران آماده قیام و تغییر.
