عباس عبدی، پوشش زنان و تابوی حکومت ولایت فقیه!
عباس عبدی از جناح مغلوب حاکمیت، این گونه ادعا کرده است که جناح غالب حاکمیت پوشش اختیاری را به منزله نفی حکومت می‌دانند. قانون حاکم بر معادله حکومت ولایت فقیه با موضوع پوشش اختیاری زنان چیست؟
در ماه‌های اخیر و پس از اعتراضات سراسری ایران، اختیار کردن پوشش اختیاری از جانب برخی زنان در جامعه ایران، حکومت ایران را به واکنش‌های هیستریک وادار کرده است.
عباس عبدی مدعی است که «اصولگرایان» حاکمیتی، پوشش اختیاری را «نفی حکومت» می‌دانند و بنابراین در مقابل آن موضعی «منفی، تهاجمی و خشونت‌آمیز» اتخاذ می‌کنند.
عباس عبدی ادامه می‌دهد حاکمیت نگاه سیاسی به نوع پوشش زنان دارد و مسئله برایشان «نه فقهی، نه اخلاقی و نه حتی قانونی» است.
در همین زمینه
ارزیابی عبدی از آشفتگی درونی حکومت در سال سرنگونی
عباس عبدی: تعارض بین جامعه و مردم در نهایت به سود مردم به پایان می‌رسد
عباس عبدی می‌افزاید بنابراین این افراد با این دیدگاه موجب «تعارض و تقابل» بین مردم و حاکمیت می‌شوند، در حالی که به بسیاری از معضلات اجتماعی چون فقر و فساد و… حساسیتی نشان نمی‌دهند.
عباس عبدی در ادامه می‌افزاید حکومت مردسالار ولایت فقیه پوشش اختیاری را به منزله از دست دادن هژمونی خود می‌بینند و از این حیث موقعیت خود و نظام را در خطر می‌بینند!
عبدی می‌افزاید اما جامعه ایران نشان داده که مردم به این موضوع به چشم یک موضوع اجتماعی نگاه می‌کنند و نه سیاسی و در صورتی که حکومت ولایت فقیه و دار و دسته‌های آن این موضوع را «سیاسی» کنند و به سیاست‌های سرکوبگرانه‌ی خود در این رابطه ادامه دهند، آن گاه عاقبت این تعارض و تضاد، آشکار و روشن است.
از این سخن عبدی می‌توان این گونه استناد کرد که در پایان این ماراتن بین مردم و حکومت ولایت فقیه، قطعا آن کس که بازنده خواهد بود حاکمیت است و نه مردم.
اصل ماجرا را عباس عبدی ناگفته باقی گذاشته است
اما اصل ماجرا نه نوع پوشش زنان در ایران است، بلکه خامنه‌ای و سران حکومت ولایت فقیه به درستی می‌پندارند که در پی قیام و اعتراضات گسترده سال ۱۴۰۱ اگر بخواهند در مقابل نوع پوشش، که البته اصلا و ابدا خواسته‌ی نهایی مردم ایران در مقابل حاکمیت نیست، و یکی از ابتدایی‌ترین خواسته‌هاست، سد نبندد و زنان بتوانند در سطح گسترده پوشش اختیاری اتخاذ کنند، آن وقت این امر، همان‌طور که برای حکومت یک گام عقب‌نشینی تلقی می‌شود، همان طور نیز برای زنان و مردم ایران نیز به این منزله تلقی می‌شود که می‌شود با ایستادگی در مقابل حاکمیت، خواسته‌های اساسی‌تر مردم ایران را توسط حاکمیت به یغما رفته را نیز از آنان باز ستاند. [خامنه ای از چه می ترسد؛ بی‌حجابی زنان یا شکست حکومت؟]
به عبارت دیگر مردم در آن صورت خواسته‌های اساسی‌تری چون حق حاکمیت، آزادی‌های سیاسی و زنان حق و حقوق حقه خود در رهبری سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و… را طلب و در ادامه برای آن خواهند کوشید و قطعا آنها را به دست خواهند آورد.
تجربه دهه‌ها حاکمیت حکومت ولایت فقیه نشان داده است که حکومت در ابتدا در مقابله هر پدیده‌یی که هژمونی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، و… ملایان را به چالش می‌کشد، ابتدا با سرسختی ایستادگی می‌کنند.
اما در ادامه و در یک مسیر تکاملی برای جامعه و در یک مسیر اجباری برای حکومت ولایت فقیه، حاکمیت در نهایت مجبور می‌شوند به این خواسته‌ها تن بدهند.
خامنه‌ای بارها در موضوعات مختلف حاکمیتی اعلام کرده است که یک گام عقب‌نشینی منجر به عقب‌نشینی‌های پی در پی خواهد بود و کیست که ندارد برای این عقب‌نشینی‌های پایانی متصور است و آن پایان حاکمیت ولایت فقیه است.
ترس اصلی حکومت در این جاست و بلاشک حکومت ولایت فقیه در روز‌های پایانی، برای بقاء در حاکمیت تن به خیلی چیزها خواهد داد که پوشش اختیاری کمترین و کمترین آنهاست.
