بیشتر از صد میلیارد کهکشان در کائنات وجود دارد. تازه این تعداد کهکشآن‌ها آن‌هایی است که ما از آن اطلاع داریم و به آن جهان قابل مشاهده میگویند ( OBSERVABLE UNIVERSE). از زمان انفجار بزرگ یا بیگ بنگ که بیش از ۱۳میلیارد سال گذشته است این کهکشآن‌ها مرتب در حال تغییر و تحول هستند. از هم‌دیگر جدا می‌شوند و درون هم‌دیگر می‌روند یا بزرگ یا کوچک می‌شوند و کلاً در حال تغییر هستند.
کهکشآن‌ها به ۳نوع تقسیم می‌شوند، نوع کوچک که به آن‌ها کوتوله گفته می‌شود. نوع متوسط و نوع بسیار بزرگ که معمولا از قدیمی‌ترین‌ها هستند. یک کهکشان کوتوله که کوچک است دویست سال نوری قطر آن می‌باشد. در کائنات دویست سال نوری یک لکه کوچک است. این کوتوله‌ها حدود صد میلیون ستاره در درون خود دارند.
معمولا آن‌ها در نزدیکی یک کهکشان بزرگ قرار گرفته‌اند. بعد از کوتوله‌ها به‌لحاظ اندازه نوع متوسط قرار دارند. یکی از این کهکشآن‌های متوسط کهکشان خودمان یعنی راه شیری است. کهکشان متوسط راه شیری خیلی بزرگتر از نوع کوتوله می‌باشد. مثلا کهکشان راه شیری قطر آن صدهزارسال نوری است. کهکشان ما حدودا دویست میلیارد ستاره دارد و ستاره‌هایی هم‌چون خورشید را در درون خود جای داده است.
بزرگترین کهکشآن‌ها ( ELLIPTICAL GALAXY)
اکنون سراغ بزرگترین کهکشآن‌ها می‌رویم، به بزرگترین کهکشآن‌ها ( ELLIPTICAL GALAXY) یعنی کهکشآن‌های بیضوی شکل میگویند. انواع بزرگ در واقع همان کهکشآن‌هایی هستند که در اوایل بیگ بنگ شکل گرفته‌اند. آن‌ها قدیمی‌ترین کهکشآن‌ها می‌باشند و ستاره‌های درون انواع بزرگ می‌تواند به تریلیون‌ها برسد.
وقتی صحبت از تریلیون می‌کنیم یعنی چیزی معادل ۳۱سال شمارش اعداد یعنی از یک شروع می‌شود و به تریلیون ختم می‌شود. پس وقتی این را در سال نوری بخواهیم بشماریم چیزی معادل ۳۱هزار‌و ۶۸۸سال می‌شود. یعنی که به این اندازه ستاره درون یک کهکشان بزرگ وجود دارد. بزرگی این کهکشآن‌ها اصلا در حجم و اندازه مغز ما نیست حتی تصور آن هم برای ما مشکل است.
در همین زمینه
بزرگترین کهکشان کائنات براستی کدام است؟
بزرگترین و قدیمی‌ترین کهکشان آی سی ۱۱۰۱ می‌باشد. این کهکشان که بزرگترین کهکشان است یک میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد. آیا باورتان می‌شود که چنین چیزی باشد؟ آری، تلسکوپ هابل توانسته که تصویری از این کهکشان به ما ارائه بدهد. وقتی به تصویر نگاه کنید همانند یک ستاره پر نور دیده می‌شود یعنی به قدری ستاره درون آن است که مانند یک ستاره پر نور دیده می‌شود. قطر این کهکشان ۶میلیون سال نوری می‌باشد. یعنی حدود ۶۰برابر بزرگتر از راه شیری می‌باشد.
چرا این کهکشان اینقدر بزرگ است؟
دلیل آن اینست که این کهکشان در طول عمر خود کهکشآن‌های کوچک بسیاری را درون خود بلعیده است. این عمل آنقدر تکرار شده که قطرش به ۶ میلیون سال نوری رسیده است. زمانی که با تلسکوپ هابل به این کهکشان نگاه می‌شود به رنگ‌های زرد و قرمز دیده می‌شود. در کهکشآن‌ها این رنگ‌ها کلی حرف برای گفتن دارند. کهکشآن‌های آبی رنگ یعنی جوان و سرزنده هستند البته جوان در سن و سال کهکشآن‌ها می‌باشد. اما زمانی که یک کهکشان زرد و قرمز را میبینید یعنی که به یک کهکشان پیر نگاه می‌کنید. کهکشان پیری که عمری معادل ۱۳میلیارد سال دارد.
