کشتار۶۷-جنایتی علیه بشریت که همچنان ادامه دارد
باز نشر گزارش عفو بین‌الملل در مورد قتل عام ۶۷ تحت عنوان «اسرار به خون آغشته» که برای اولین بار در سال ۲۰۱۸ میلادی منتشر شد
«بیش از بیست و پنج سال از زمانی که ما تلاش برای … کشف حقایق مربوط به سرنوشت عزیزانمان را آغاز کردیم میگذرد».
«از متن پیام مادران وخانواده‌های خاوران برای دریافت جایزه حقوق بشرگوانگجو در ۲۰۱۴»
اوایل مردادماه ۱۳۶۷، مقام‌ها و مسئولان ایرانی، ارتباط هزاران مخالف و دگراندیش سیاسی که در زندان‌های سراسر ایران درحبس بودند را ناگهان با جهان خارج قطع کرده و این زندانیان را قهراً ناپدید کردند. اکثر آنان، مردان و زنان جوان و بعضاً فقط نوجوانانی بودند که به دلیل اعتقادات سیاسی و اقدامات سیاسی مسالمت‌آمیز، ناعادلانه به زندان افتاده بودند.
فعالیت‌های مرسوم در زندان‌های سراسر کشور به حال تعلیق در‌آمد و مقام‌های مسئول، بدون ارائه‌ی هیچ توضیحی،ملاقات زندانیان با خانوادههایشان را متوقف کردند. تا ماه‌ها، هیچ خبری درباره‌ی وضعیت زندانیان اعلام نشد.
رفته رفته، شایعات هراس‌آوری درباره‌ی اعدام‌های جمعی مخفیانه و دفن کردن اجساد قربانیان در گورهای جمعی وبی‌نشان به گوش رسید. از اوایل آبان ۱۳۶۷، هولناک‌ترین نگرانی خانواده‌های زندانیان رنگ واقعیت به خود گرفت، از وقتی که روند ملاقات با خانواده‌ها از سر گرفته شد و مسئولان به بسیاری از این خانواده‌ها خبر دادند که عزیزان‌شان اعدام شده‌اند.
با این حال، در طول سی سال گذشته، مقام‌ها و مسئولان نه فقط به طرزی بی‌رحمانه از تحویل دادن اجساد قربانیان به خانوادههایشان برای برگزاری مراسم سوگواری امتناع کرده‌اند، بلکه این حق را هم از این خانواده‌ها سلب کرده‌اند که حقیقتاً بدانند عزیزان‌شان چه زمانی، چرا و چگونه کشته شدند، در لحظات آخر زندگی چه بر آنها رفته‌است و اجساد و بقایای آنان را کجا پنهان کرده‌اند.
عفو بین الملل؛ قتل‌عام ۶۷ مصداق جنایت علیه بشریت
مقام‌ها و مسئولان حکومتی ایران در سه دهه گذشته با کشتار ۶۷ به عنوان جزئی از « اسرار نظام » برخورد کرده‌اند. سه بار بخشی از این اسرار به بیرون درز کرده است و مقام‌ها و مسئولان هربار واکنش‌های قهرآمیز و تلافی‌جویانه‌ای از خود نشان داده‌اند و کسانی را که سوابق مربوط به زمینه‌چینی، برنامه‌ریزی و اجرای هماهنگ‌شده‌ی این کشتار را فاش می‌کردند به «اقدام علیه امنیت ملی » و «افشای اسرار نظام» متهم کرده‌اند.
اسرار به خون آغشته چگونه بر ملا شد؟
در سال ۱۳۶۸، محتوای نامه‌هایی فاش شد که حسینعلی منتظری، قائم مقام رهبر جمهوری اسلامی ایران، به رهبر کشور، روح‌الله خمینی، درباره‌ی اعدام‌ها نوشته بود. در سال ۱۳۷۹ ، تصویری از فتوای محرمانه‌ای منتشر شد که خمینی در مرداد ۱۳۶۷ در آن دستور کشتارها را صادر کرده بود.
در سال ۱۳۹۵ ، نوار صوتی جلسه‌ای با حضور مقام‌های بلندپایه در اینترنت پخش شد که در مرداد ۱۳۶۷با حضور حسینعلی منتظری و مقام‌های مسئول کشتار در تهران برگزار شده بود.
سازمان عفو بین‌الملل، در ادامه‌ی تلاش‌های مستمر خانواده‌های قربانیان و مدافعان حقوق بشر در زمینه دادخواهی و مستندسازی وقایع کشتارها در طول سی سال گذشته، در نظر دارد تا بخش بیشتری از اسرار مربوط به کشتارهای سال ۱۳۶۷ را در معرض دید عموم قرار‌دهد، اسراری که مقام‌ها و مسئولان ایرانی همواره سعی در پنهان نگه داشتن آنها داشته‌اند.
این سازمان می‌خواهد فرصت را غنیمت بشمارد و مبارزه برای دستیابی به حقیقت، عدالت و جبران خسارات از قربانیان را پیش ببرد.
دلیل دیگر سازمان عفو بین‌الملل برای تمرکز بر یکی از فاجعه‌آمیزترین فصل‌ها در تاریخ خشونت حکومتی در ایران، درگذشته‌ی نزدیک این کشور، برخورد با کارزار مستمری است که مسئولان و مقامات ایرانی به راه انداخته‌اند.کارزاری که آن را پی می‌گیرند تا تلاش‌های بازماندگان، خانوده‌های قربانیان و مدافعان حقوق بشر برای یادآوری و دادخواهی را سرکوب کرده و قربانیان را همچون مجرمان مخوف جلوه دهند.
کارزاری که همچنین می‌خواهد واقعیات مربوط به اعدام‌های خارج از رویه‌های قضایی و موازین حقوقی ناظر بر دادرسی منصفانه مخالفان و دگراندیشان سیاسی در دهه‌ی ۱۳۶۰ را تحریف کند.
این در حالی است که بسیاری از کسانی که به مشارکت در ناپدیدسازی‌های قهری و اعدام‌های فراقضایی در سال ۱۳۶۷ متهم‌اند منصب‌های مهم و متنفذی در ایران داشته و یا دارند. این متهمان از فضای مخفی‌کاری و مصونیت که همچنان جو غالب بر کشور است، منفعت میبرند.
اسرار به خون آغشته – قسمت اول … ادامه دارد…
