اعتراضات کشاورزان اصفهان به دلیل قطع حق‌آبه و عدم پاسخگویی کارگزاران حکومتی به یکی از مسائل مهم اجتماعی و اقتصادی این منطقه تبدیل شده است. روز پنجشنبه ۷فروردین ۴۰۴ کشاورزان زحمتکش منطقه زاینده‌رود بار دیگر با همبستگی و ایستادگی خود در برابر بی‌عدالتی به پیروزی رسیدند.
پس از ماه‌ها اعتراضات به حق و تلاش بی‌وقفه برای بازپس‌گیری آب خود، مقامات حکومتی ناچار به تسلیم در برابر خواسته‌های کشاورزان شدند. بر اساس تصمیمات نهایی، آب از سد زاینده‌رود رهاسازی خواهد شد تا کشت غلات و محصولات کشاورزی از آسیب‌های بیشتر در امان بماند. اینکه مقامات حکومتی تا چه میزان بر این تعهد خود باقی بمانند بستگی به میزان مقاومت و ایستادگی مردم اصفهان دارد.
در همین زمینه
کشاورزان اصفهان قربانیان پروژه‌های مشکوک سپاه پاسداران
اعتراضات کشاورزان اصفهان که از بیش از یک دهه پیش آغاز شده، ریشه در بحران آب در این منطقه دارد. زاینده‌رود، که زمانی منبع حیات مردم این منطقه بود، اکنون به دلیل کاهش آب و سوءمدیریت نهادهای حکومتی، خشک شده است، این امر موجب ایجاد مشکلات گسترده‌ای برای کشاورزان شده است.
براساس گفته کارشناسان حکومتی: «دلایل اصلی خشکی زاینده رود را بارگذاری بیش از اندازه بر این رودخانه و طرح‌های انتقال آب به یزد، کاشان و استقرار صنایع بزرگ نظامی سپاه، پالایشگاه، نیروگاه‌ها در کنار رودخانه » می‌دانند.
البته این کارشناسان حکومتی آگاهانه اسمی از عامل اصلی این فاجعه که همان سپاه پاسداران و شرکت های وابسته به آن از جمله فولاد مبارکه اصفهان است نمیبرند.
کشاورزان منطقه ورزنه، که ۹۰ درصد آن‌ها به کشاورزی و مشاغل مرتبط با آن وابسته‌اند، اکنون با بیکاری و بحران معیشت روبرو هستند.
دولت‌های مختلف در حاکمیت آخوندی تاکنون هیچ برنامه‌اساسی برای تأمین معیشت جایگزین برای این مردم ارائه نکرده‌اند، و مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم این منطقه روز به روز در حال افزایش است .
در سال‌های اخیر، کارگزاران حکومتی وعده‌هایی برای احیای زاینده‌رود به کشاورزان اصفهان داده‌اند، اما هیچ یک از این وعده‌ها محقق نشده است. وزیر سابق نیرو، علی‌اکبر محرابیان، سه سال و پنج ماه پیش پس از تجمع مردم اصفهان در بستر خشک زاینده‌رود وعده داده بود که این رودخانه ظرف دو سال احیا خواهد شد. اما همچنان خبری از احیای آن نیست و کارشناسان هشدار داده‌اند که تابستان آینده، حتی جیره‌بندی آب شرب نیز محتمل است.
این چرخه‌ی تکراری وعده‌ها ی پوشالی بیانگر این است که هیچ تغییری در وضعیت این منطقه ایجاد نخواهد شد،
از آنجا که دولت‌ها هیچ برنامه جدی برای حل بحران آب و بهبود شرایط زندگی مردم ارائه نداده‌اند، اعتراضات کشاورزان بویژه از آغاز سال جدید و نوروز ۱۴۰۴ همچنان ادامه دارد و خواستار اقداماتی اساسی و تغییرات بنیادین در نحوه مدیریت منابع آبی هستند.
ایستادگی و پایداری کشاورزان زحمتکش و حمایت مردم اصفهان، نشان‌دهنده این است که هر جا مردم بر خواستة برحق خود ایستادگی کنند، تردیدی نیست که سایر هموطنان به حمایت آنان برخواهند خاست.
