دنیا جلاد ۶۷ را چگونه می بیند؟!
از مرداد ۱۳۶۷ بزرگترین قتل عام زندانیان سیاسی در ایران رقم خورد، نام ابراهیم رئیسی از آن زمان بیشتر از دیگران شنیده شده است. او به واسطه مشارکت فعال در آن قتل عام و نسل‌کشی آشکار، به تدریج مراحل ترقی را طی کرد و اکنون به عنوان رئیس جمهور ولایت فقیه گماشته شده است. در این سلسه گفتارها، دیدگاه ها و نظرات برخی شخصیت‌های تأثیر گذار جهانی را در مورد ابراهیم رئیسی مرور می کنیم:
مایک پمپئو: دستانش به خون هزاران ایرانی آلوده است
مایک پومپئو، وزیر خارجه سابق آمریکا، در مصاحبه‌یی با شبکه «فاکس نیوز»، با اشاره به انتخاب ابراهیم رئیسی در انتخابات ۱۴۰۰، گفت: «او کسی است که خون هزاران ایرانی را بر دستان خود دارد».
او تأکید کرد که جمهوری اسلامی حکومتی نیست که ما باید با آن وارد «مراوده» شویم. [مایک پمپئو وزیرخارجه پیشین آمریکا در گردهمایی بزرگ اپوزیسیون ایران]
یانس یانشا، نخست‌وزیر کنونی اسلوونی
هم‌چنین می‌خواهم با خانواده‌های ۳۰هزار زندانی سیاسی صحبت کنم که در جریان قتل‌عام سال۱۳۶۷ جانشان را از دست دادند و حمایت خود را از خواسته‌های آنها اعلام کنم برای عدالت و حسابرسی از طریق تشکیل کمیسیون تحقیق سازمان‌ملل در مورد قتل‌عام۱۳۶۷.
به‌مدت نزدیک به ۳۳سال، جهان قربانیان این قتل‌عام را فراموش کرده بود. این وضعیت باید تغییر کند. کمیسیون تحقیق سازمان ملل متحد اهمیت ویژه‌یی در روشن‌کردن قتل‌عام وحشتناک سال۱۳۶۷ دارد. خانواده‌های قربانیان خواهان یک کمیسیون تحقیق هستند تا بتوانند سرانجام به‌عدالت دست یابند و به‌اندوه آنها پایان داده شود.
این امر به‌ویژه به‌دلیل این واقعیت مهم است که رئیس‌جمهور بعدی حکومت ابراهیم رئیسی خواهد بود که توسط عفو بین‌الملل متهم به جنایت علیه بشریت به‌دلیل نقش او در همان کشتار است.
استفن هارپر، نخست‌وزیر کانادا (۲۰۰۶ تا ۲۰۱۵)
اما انتخابات نمایش امسال یک رکورد پایین جدید هم حتی برای این رژیم داشت. کاندیدای برنده که البته کاندیدای انتخاب‌شده نیست، بلکه برنده گزیده‌شده است، حتی وانمود به‌میانه‌رو بودن نمی‌کند. او در سال۱۳۶۷، به‌عنوان یکی از ۴عضو هیأت مرگ، دستور اعدام حدود ۳۰هزار زندانی سیاسی را صادر کرد. به‌خاطر این اقدامات، او به‌سرعت در سلسله‌مراتب رژیم بالا کشید و قبل از گزینش به‌عنوان رئیس‌جمهور، به رئیس قضاییه (خامنه‌ای) تبدیل شد.
بگذارید به‌روشنی تمام صحبت کنیم. ابراهیم رئیسی یک جنایتکار است، مجرم به‌خاطر جنایات علیه بشریت. او یک نماد زنده از حماقت تلاش برای مماشات با حکومت آخوندهاست. شرم بر هر دولتی در جهان که بنشیند و تلاش کند بر سر هر چیزی با دولت ابراهیم رئیسی مذاکره کند…..
اندا کنی Enda Kenny- نخست‌وزیر ایرلند – ۲۰۱۷
گزارش ۲۰۲۱ عفو بین‌الملل درباره حکومت ایران را می‌خوانم، که می‌گوید مقامات ایران به‌شدت حق بیان، تشکیل انجمن‌ها و تجمعات را سرکوب می‌کنند، نیروهای امنیتی به‌طور غیرقانونی از زور استفاده می‌کنند تا تظاهرات را سرکوب کنند. مقامات به‌طور خودسرانه صدها تن از تظاهر کنندگان، مخالفان و مدافعان حقوق‌بشر را در بازداشت نگه داشته‌اند، و بسیاری از آنها را محکوم به زندان و شلاق کرده‌اند.
زنان و اقلیت‌های مذهبی با تبعیض و خشونت گسترده مواجه هستند و ناپدید شدنهای اجباری، شکنجه و سایر رفتارهای خشونت‌بار به‌طور گسترده و سیستماتیک با مصونیت مجرمین اعمال می‌شود. مجازات‌های بدنی از جمله شکنجه، شلاق و قطع عضو توسط دستگاه قضایی اعمال می‌شود. حق محاکمه منصفانه به‌طور سیستماتیک نقض می‌شود. مجازات اعدام به‌عنوان وسیله‌ای برای سرکوب سیاسی به‌کار گرفته می‌شود.
ابراهیم رئيسی و جنایات مرتکب شده
اعدامها در ملأعام و در خفا صورت می‌گیرد و اعدام شده‌ها شامل افرادی هستند که در زمان ارتکاب به جرم زیر ۱۸سال داشتند. مقامات به‌طور سیستماتیک به جنایات علیه بشریت ادامه می‌دهند، در حالی‌که سرنوشت چندین هزار مخالف سیاسی، که به‌طور قهرآمیز ناپدید شده و به‌صورت فراقانونی در سال۱۹۸۸ اعدام شدند را پنهان می‌کند. ما نمی‌توانیم چنین چیزهایی را تحمل کنیم…
اکنون که یک دولت افراطی از طریق انتصاب یک رئیس‌جمهور توسط ولی‌فقیه و شورای نگهبان برقرار شده است، این به‌معنی ادامه استبداد و ادامه مشکلات و چالشهای مردم ایران خواهد بود. این وضعیتی است که در آن، مردمی که می‌خواهند آزاد باشند، می‌خواهند دمکراسی داشته باشند، می‌خواهند همان چیزهایی که ما حق مفروض خود می‌دانیم را داشته باشند، از این حق محروم می‌شوند. پس جمعیت تبعیدی در خارج، سازمان ملل، شورای اروپا، اتحادیه اروپا و هر دولتی که با ایران تبادلات دارد، باید مستمراً موضوع حقوق‌بشر و نقض این حقوق توسط این رژیم مستبد را مطرح کند، … زیرا این وضعیت برای مردم ایران بسیار جدی است…
