کنوانسیون «ایران آزاد ۲۰۲۵» در سالگرد ششمین قیام آبان، در تاریخ ۲۴ آبان ۱۴۰۴ در واشنگتن برگزار شد؛ گردهمایی‌ای که با حضور شخصیت‌های برجسته سیاسی، دانشگاهی و ایرانیان آزاده، به بررسی نقشه مسیر استقرار جمهوری دموکراتیک در ایران اختصاص داشت. این رویداد، که با اشتیاق گسترده و مشارکت ایرانیان سراسر جهان همراه بود، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین نشست‌های سیاسی سال مورد توجه قرار گرفت.
در آغاز برنامه، خانم مریم رجوی طی سخنرانی اصلی خود، تغییر در ایران را «مسأله اساسی دوران» توصیف کرد. او با درود به «هموطنان، اشرف‌نشان‌ها و شخصیت‌های گرامی»، بر اهمیت این گردهمایی در شرایط «حساس و خطیر» تأکید نمود و به ساکنان اشرف۳ نیز سلام رساند. وی یادآور شد: «امروز ششمین سالگرد قیام بزرگ آبان است. به شهیدان و قهرمانان آن قیام ادای احترام می‌کنیم.» سخنان او بر پرسشی بنیادین استوار بود: چگونه تغییر در ایران ممکن می‌شود؟ به باور او این تحول نه‌تنها مسیر تاریخ ایران، بلکه «اثرات زنجیره‌یی عمیقی بر منطقه و جهان» خواهد داشت. او تأکید کرد که این پرسش بر «فرض اساسی» بنا شده است که سرنگونی رژیم ولایت‌فقیه «هم ضروری است و هم زمان آن فرا رسیده است».
سخنرانی مایک پمپئو
پس از سخنان خانم رجوی، مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین آمریکا (۲۰۱۸–۲۰۲۱)، طی سخنرانی خود ضمن ستایش از «سخنرانی الهام‌بخش» خانم رجوی، گفت که حضور دوباره در جمع دوستانی که در آینده ایران نقش دارند «افتخار» است. او با تأکید بر اینکه رژیم کنونی «نامشروع» و «بیش از هر زمان ایزوله» است، اعلام کرد: «مشروعیت این رژیم در داخل ایران صفر است.» پمپئو خاطرنشان کرد که آزادی در ایران «به یمن اپوزیسیون سازمان‌یافته ایران» قابل تحقق است و تأکید کرد: «این اپوزیسیون واقعی است و آزادی مردم ایران می‌تواند محقق شود.» او با اشاره به قیام ۱۴۰۱ و سرکوب بی‌رحمانه، افزود که رژیم «ثروت کشور را برای کار خودش استفاده می‌کند» و حتی «در لبنان هم… تضعیف شده است به حد صفر.»
در بخش بعد، دکتر صوفی سعیدی، استاد روابط بین‌الملل و عضو شورای ملی مقاومت، به عنوان سخنران بعدی بر این نکته انگشت گذاشت که «راه‌حل تغییر وجود دارد و اکنون زمان آن است». او تأکید کرد که «آلترناتیو دموکراتیک وجود دارد» و آن، «شورای ملی مقاومت ایران» است که «امروز آماده است یک انتقال قدرت با نقشه مسیر و برنامه‌یی پس از انقلاب پیش ببرد که ریشه آن در برنامه ده‌ماده‌یی خانم مریم رجوی است».
او خاطرنشان کرد که تاریخ نشان می‌دهد انقلاب‌ها تنها با احساسات پیروز نمی‌شوند، بلکه پیروزی آنها نیازمند «آمادگی، تشکیلات و ایده‌هایی است که به حکومت منتقل می‌شود». از نظر او، همین ویژگی سبب می‌شود که شورای ملی مقاومت «نه‌فقط جایگزین مناسب»، بلکه «غیرقابل اجتناب» باشد. او هشدار داد که فروپاشی دیکتاتوری‌ها بدون رهبری و اتحاد اغلب به هرج‌ومرج منتهی می‌شود، نکته‌ای که تحقیقات او درباره انقلاب‌های آمریکای لاتین بر آن صحه گذاشته است.
نگاهی تحلیلی به تبعات و خسارت‌های قیام آبان ۹۸ برای رژیم ولایت‌فقیه
جان برکو؛ تحسین مردمی که تسلیم نشدند
جان برکو، رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان (۲۰۰۹–۲۰۱۹) نیز با بیانی پرشور در جمع حاضر سخن گفت. او گفت که حضور در کنار «یک رهبر سیاسی شگفتی‌آور که الگویی است برای زنان و همه کسانی که می‌خواهند این مسیر را پیش ببرند»-یعنی خانم رجوی-برای او افتخار است. برکو تأکید کرد که در طول ۴۶ سال فعالیت سیاسی‌اش، در بسیاری کنوانسیون‌ها سخنرانی کرده اما «هرگز در کنوانسیونی سخنرانی نکرده که حتی به شور و اشتیاق و انرژی امروز نزدیک بشود».
او با ستودن پایمردی شورای ملی مقاومت و فداکاری ساکنان اشرف، گفت: «مردمی که هرگز حاضر نشدند شکست را بپذیرند». او ماهیت رژیم را چنین توصیف کرد: «این رژیم چهل و چند سال تلاش کرده است که با بربریت علیه مردم ایران پیش برود… مشخصه آن عدم بردباری و بی‌رحمی و وحشیت است.» از نظر او حاکمان کنونی ایران «اصلاً نفهمیده‌اند حکومت یعنی چه».
سپس دکتر محمدحسین تسوجی و پروفسور مرتضی قریب معرفی شدند. دکتر تسوجی توضیح داد که پروفسور قریب از «موفق‌ترین آکادمیسین‌ها و مخترعان» است؛ عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا با «بیش از ۱۷۰ اختراع»، از جمله فناوری درمان گلوکوما که «بینایی بیش از دو میلیون نفر» را نجات داده است، و دستگاه‌های پیشرفته تشخیص پزشکی از جمله اسکنرهای سه‌بعدی دندان و ابزارهای پیش‌بینی حوادث قلبی.
در ادامه، کارلا سندرز، سفیر سابق آمریکا در دانمارک، گرینلند و فارو (۲۰۱۷–۲۰۲۱)، با تأکید بر نقش رهبری خانم رجوی گفت: «رهبری شما همچنان هدایت می‌کند این جنبش را و خدا شما را حفظ کند.» او حضور در این گردهمایی را «افتخار» دانست و افزود: «این فقط یک کنوانسیون نیست؛ این ابراز یک حقیقت سیاسی است که مردم ایران نه‌فقط دیکتاتوری را رد می‌کنند بلکه هم‌اکنون یک آلترناتیو دارند که می‌تواند این دیکتاتوری را جایگزین کند.» سندرز که در سازمان ملل نیز از این مقاومت حمایت کرده است، گفت: «شورای ملی مقاومت یک اپوزیسیون روی کاغذ نیست؛ یک دولت در انتظار با حمایت جنبشی است که زندان و اعدام و تبعید و تروریسم را پشت سر گذاشته است.»
پرفسورهای ایرانی در کنار مقاومت
یکی دیگر از سخنرانان، پروفسور حسین صادقپور از دانشگاه هاروارد، با نقل قولی از مارک تواین آغاز کرد: «فقط دو روز است که در زندگی انسان اهمیت دارد: روزی که به دنیا می‌آید و روزی که درمی‌یابد چرا به دنیا آمده است.» او مبارزه برای آینده ایران را «تلاشی افسانه‌ای» توصیف کرد؛ مبارزه‌ای که بیش از یک سده برای «ساختن مؤسسات دموکراتیک و نظم با قانون اساسی» ادامه یافته و سرشار از «شجاعت، آزادیخواهی و البته داستانی از فرصت‌طلبی و خیانت» بوده است. پرسش محوری او این بود: «آنچه وضعیت ایران را از قفل خارج خواهد کرد، چه کسی خواهد بود؟»
سخنرانی پاتریک کندی نیز با درود و تشکر آغاز شد. او با اشاره به نقش پمپئو، برکو، سندرز و نیز دانشمندانی چون پروفسور قریب گفت این افراد نشان می‌دهند ایرانیان در صورت نبود دیکتاتوری چه ظرفیت عظیمی برای شکوفایی داشتند. او با تأسف گفت: «به این فکر کنید که امروز ایران می‌توانست کجا باشد اگر افراد می‌توانستند خواسته‌ها و آرزوهای خودشان را پیش ببرند.» با این حال تأکید کرد: «خبر خوب این است که شما و هموطنانتان هرگز مبارزه را فراموش نکردید و آماده هستید برگردید به ایران و مردم ایران را کمک کنید که رهبری خود را در جهان به دست گیرند.»
در پایان، گای بنسون، روزنامه‌نگار و تحلیلگر آمریکایی، گفت که تقریباً «همه سخنان گفته شده»، اما او حضور خود را نشانه تعهد شخصی‌اش دانست. وی گفت: «من اینجا هستم تا از طرف خودم صحبت کنم… در دورانی که حرف‌های توخالی زیاد زده می‌شود، زنان ایرانی با قهرمانی برای آزادی و برابری پیش می‌روند.» او تأکید کرد که برای رؤیای یک «ایران دموکراتیک و آزاد مبتنی بر جدایی دین و دولت» در کنار این جنبش ایستاده است.
