کنت بلکول سفیر سابق آمریکا در کمیسیون حقوق بشر ملل متحد روز دوشنبه اول اسفندماه ۱۴۰۱ مقالهای تحت عنوان خطرات آلترناتیوهای جعلی و توهم «سلطنت جمهوری» در تاون هال منتشر کرد. آقای کنت بلکول دراین مقاله نوشت: ۶ماه گذشته جهان شاهد یک خیزش مردمی گسترده در ایران بوده است که نشانگر پایانی غیرقابل انکار برای حکومت تئوکراسی ظالمانهای است که چهار دهه بر کشور حاکم بوده است.
با این حال، در بحبوحه استمرار اعتراضات، پدیدهیی نگرانکننده ظاهر شده است که در آن افرادی که تا پیش از این غیرفعال بودند، بهدنبال معرفی خود بهعنوان صدای مردم ایران هستند. این شخصیتها، مرتبط با دیکتاتوری مخلوع سابق، یا قبلاً با جناح به اصطلاح اصلاح طلب استبداد حاکم، یا افراد مشهور داخل یا خارج از ایران، اعتراف کردهاند که رژیم در نهایت از درون فرو خواهد پاشید.
دفاع از سلطنت جمهوری مضحک است
چنین برخوردی چالش مهمی برای تلاش برای تغییر دموکراتیک معنادار در ایران ایجاد میکنند و میتواند مانع از پیشرفت قیام سراسری شود که رژیم قرون وسطایی را تا هسته خودش متزلزل کرده است.
ادعای اخیر رضا پهلوی مبنی بر تلاش برای سلطنت جمهوری بسیار مضحک است، بهویژه با توجه به انزجار عمیق مردم ایران از خاندان پهلوی.
دعوت اخیر از رضا پهلوی و امثال او به تریبون کنفرانس امنیتی مونیخ (MSC) هدیهای به رژیم ایران بود تا چنین وانمود شود که حامیان اعتراضات مردم ایران قصد بازگرداندن سلطنت را دارند! و MSC تداوم استبداد و فساد که از مشخصههای سلطنت پدر رضا در ایران را تأیید میکنند.
همین طور سخنان مسیح علینژاد علیه مجاهدین خلق یک خوش خدمتی به رژیم ایران بود. او همان روزنامه نگاری است که تا سال ۲۰۰۹ به عنوان یک اصلاح طلب فعالیت میکرد.
انتقاد از قانونگذاران آمریکایی و اروپایی بهدلیل حمایت از این گروه، یک موهبت سیاسی برای رژیم بود و پوچ بودن دعوت آنها برای اتحاد را آشکار کرد.
در همین رابطه
بهاره سلیمانی از زندان اوین؛ نگاهی به پندار، کردار و گفتار سلطنت طلبها
گروههای دمکراتیک باید به رسمیت شناخته شوند
جامعه جهانی باید از مردم ایران در تلاش برای تغییر سیاسی در ایران حمایت کنند. این امر مستلزم بهرسمیت شناختن گروههای دموکراتیک ایرانی، مانند شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) است که معتبرترین و برجستهترین این سازمانهاست.
مریم رجوی، رئیسجمهور منتخب شورای ملی مقاومت، از یک طرح ده مادهای جامع برای آینده ایران رونمایی کرده است که بر انتخابات آزاد، حق رأی همگانی، برابری جنسیتی، جدایی دین از دولت، پایان دادن به مجازات اعدام و ایران غیرهستهیی تأکید دارد.
در نهایت، آینده ایران در دستان مردم ایران است. آنها شجاعت و پایداری باور نکردنی را در مبارزه مداوم خود برای تغییر سیاسی نشان دادهاند. جامعه بینالمللی باید در کنار آنها بایستد و از تلاشهای آنها برای ساختن آیندهای دموکراتیک و مرفه برای کشورشان حمایت کنند. تنها در این صورت است که مردم ایران میتوانند پتانسیل کامل تاریخ و فرهنگ غنی خود را درک کنند و به پیشرفت و ثبات منطقه خاورمیانه کمک کنند.







