جک استراو پیشنهاد اعدام مجاهدین به خرازی را داد
جک استراو مماشات‌گر بدنام معرف حضور همه فعالان سیاسی و رسانه‌ای هست. او کسی بود که به کمال خرازی پیشنهاد محیر العقولی داد. دعوت از جک استراو در دولت روحانی به ایران منجر به تنش‌هایی بین باندهای حاکم در دوران روحانی گردید.
به‌نوشته تسنیم درتاریخ۲۱فروردین۱۴۰۵درسالمرگ صیادشیرازی قاتل مردم کردستان و یکی از جنایتکاران حکومت ولایت فقیه، کمال خرازی که پیش‌تر در پی حملات اسراییل و آمریکا مجروح شده بود ساعاتی پیش مْرد. رسانه‌های حکومتی از جمله خبرگزاری نیروی تروریستی قدس (تسنیم) از مرگ کمال خرازی خبر دادند.
رسانه‌های حکومتی روز ۱۳ فروردین گزارش دادند «کمال خرازی، وزیر امور خارجه پیشین رژیم و رئیس شورای راهبردی روابط خارجی، در پی حمله‌یی در تهران به‌شدت زخمی شده و همسرش در این حمله کشته شده است».
بیشتر بخوانید
در همین حال، روزنامه نیویورک‌تایمز به‌نقل از دو مقام رژیم گزارش داد که «خرازی در روزهای اخیر در حال پیگیری تماس‌ها و تعاملاتی با پاکستان برای برگزاری احتمالی دیداری میان مقام‌های رژیم و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، بوده است».
کمال خرازی که بود؟
کمال خرازی متولد ۱۰آذر ۱۳۲۳در شهر تهران، از باند اصلاح طلب قلابی نظام، استاد تمام دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران و رئیس و عضو شورای راهبردی روابط خارجی حکومت ایران بود. او همچنین دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی است که سابق بر این وزارت امور خارجه حکومت ایران و سفیر و نمایندگی دائم حکومت آخوندی در سازمان ملل متحد از سال ۱۹۸۹تا ۱۹۹۷بوده است.
مسئولیت های کمال خرازی
علی نقی خرازی (کمال) از نخستین سمت‌های او بعد از انحصار قدرت توسط خمینی، مدیریت برنامه‌های سیمای حکومت ایران و معاون سیاسی وزارت امور خارحه، مدیر عاملی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و مدیر عاملی خبرگزاری حکومت ایران بود.
خرازی هم‌زمان با مدیرعاملی خبرگزاری حکومت ایران (ایرنا) در زمان جنگ عراق علیه ایران، مسئولیت ستاد تبلیغات جنگ را نیز بر عهده داشت. وی پس از جنگ به ریاست نمایندگی دائم حکومت ایران در سازمان ملل منصوب شد و پیش از انتصاب به سمت وزیر خارجه، مدت ۸سال نماینده دائم و سفیر حکومت آخوندی در سازمان ملل متحد بود.
همکاری با مماشات گران علیه نیروهای مخالف حکومت ولایت فقیه
کمال خرازی در دوره تصدی وزارت خارجه یکی از ستون های پیش برنده سیاست مماشات بود. این سیاست را بیشتر از همه با وزیر خارجه انگلیس جک استراو پیش می‌برد. جک استراو، وزیر خارجه اسبق بریتانیا، به عنوان یکی از حامیان اصلی دیپلماسی تعامل و «مماشات» با حکومت ایران در دهه ۲۰۰۰شناخته می‌شود. او با سفرهای مکرر و تلاش برای گفت‌وگو، سیاست «بازی دوجانبه» و تطهیر را دنبال کرد که از دید منتقدان، امتیازدهی به نظام و نادیده گرفتن نقض حقوق بشر بود.
استراو پس از سال ۲۰۰۱تلاش کرد با سفر به ایران، به دعوت کمال خرازی روابط لندن ـ تهران را بهبود بخشد. فعالان سیاسی وی را به «بازی دوجانبه» متهم می‌کردند که از طریق آن، به جای فشار بر حکومت ایران، زمینه‌ی استمرار سیاست‌های ضد بشری آن را فراهم می‌کرد
برخی منابع او را لابی اصلی نظام در مجامع انگلیسی و اروپایی می‌دانستند که به عنوان «آیت‌الله جک» شناخته می‌شد. دعوت او توسط برخی جریانات سیاسی ایران از جمله کمال خرازی، موجب تنش در داخل ایران (باند غالب) شده بود. این سیاست توسط مخالفان ایرانی، یکی از عوامل طولانی شدن سیاستِ شکست‌خورده مماشات با حکومت ایران محسوب می‌شود.
خبرگزاری فرانسه گزارش داد: « جک استرا به خاطر نقشی که در «ردیف اول سیاست شکست خورده مماشات بارژیم آخوندی» داشت، معروف بود. وی در ملاقات با آخوندها وقتی اسم امامی برده می شد، صلوات می فرستاد و خودش می گفت به من «آیت الله جک» می گویند».
حضیض فروپاشی اخلاقی
حکومت آخوندی با حمایت بی شرمانه سیاست مماشات، آلترناتیو انقلابی و سازمان یافته و مجاهدین را مدام در مقابل دو انتخاب قرار می داد: «یا تسلیم و یا نابودی و انهدام». در سال ۲۰۰۳ رژیم آخوندی چنان از حمایت های بی دریغ سیاست مماشات برخوردار بود که جک استرا وزیر خارجه وقت انگلیس و کارچاق کن اصلی آخوندها در آن دوران، به خاتمی و کمال خرازی چراغ سبز می داد که چشمش را در مقابل اعدام ۲۰تن از ۶۵نفر از رهبران و مسئولان مجاهدین که قرار بود از اشرف اشغال‌شده به حکومت ایران استرداد شوند، ببندد!».
دور تسلسل فریبکاری و مماشات
در دو دهه گذشته کنش و واکنش کشورهای غرب با رژیم آخوندها در دور تسلسلی از فریبکاری و مماشات خلاصه شده است. یعنی درحالی‌که حکومت ایران فریبکارانه برنامه اتمی‌اش را پنهان می‌کرد، از جامعه جهانی در مقابل می‌خواست با امتیاز دادن و مماشات، پروژه اتمی رژیم را متوقف و یا مهار کند».
بعد از افشای سایت‌های سری نطنز و اراک، دولت‌های غربی نه تنها اقدام قاطع متقابلی نکردند، بلکه مدتی بعد مذاکراتی همراه با دادن امتیازهای سیاسی و اقتصادی مهم به حکومت را شروع کردند. از جمله بمباران و خلع سلاح و یک لشکر‌کشی در فرانسه و دستگیری ۱۸۵نفر از اعضای مقاومت در ۱۷ژوئن ۲۰۰۳که دویلپن و کمال خرازی بر سر آن در تهران، توافق کرده بودند. هم‌چنان‌که جک استرا و روحانی هم در مورد بمباران مجاهدین در عراق گفتگو و معامله کرده بودند.
