حقوق‌زدایی از کارگران، راهی برای بقای حکومت ولایت فقیه
گزارش تکان‌دهنده ایلنا در تاریخ ۱۰تیرماه ۱۴۰۴پرده از برنامه‌ای ضد کارگری برمی‌دارد که می‌تواند زندگی و معیشت طبقه کارگر ایران را به ورطه نابودی بکشاند. این گزارش با اشاره به افزایش سنوات محاسبه مستمری، حذف بازنشستگی پیش از موعد و تغییر مبنای محاسبه حقوق بازنشستگی، نشان می‌دهد که حکومت ولایت فقیه در تلاش است تا با چپاول حقوق حقه کارگران ستمدیده ، صندوق‌های خالی تأمین اجتماعی را سرپا نگه‌دارد. این رویکرد نه‌تنها ناعادلانه، بلکه نشان‌دهنده بی‌توجهی عمدی به شرایط فلاکت‌بار کارگران است که سال‌ها است زیر بار تورم فزاینده و دستمزدهای ناکافی له شده‌اند.
زندگی کارگران سخت‌کوش در آستانه فروپاشی
قربانی‌سازی کارگران ستمدیده برای جبران سوءمدیریت، بحران تأمین اجتماعی نتیجه مستقیم سوءمدیریت، بدهی هزار همتی دولت، اختلاس‌های کلان، و فرارهای بیمه‌ای کارفرمایان است. با این حال، به جای اصلاح ساختار این نهاد و مجازات مقصران، فشار بر دوش قشری گذاشته شده که از حداقل‌های معیشتی محروم‌اند. تغییر مبنای محاسبه مستمری از میانگین دو سال آخر به میانگین بلندمدت، در شرایطی که ارزش پول به دلیل تورم سنگین به شدت کاهش یافته، عملاً مستمری‌ها را به سطحی غیرقابل‌تحمل می‌رساند. این اقدام، که مدیرعامل تأمین اجتماعی آن را با استناد به «بسیاری از کشورها» توجیه کرده، نادیده گرفتن واقعیت‌های اقتصادی ایران است؛ کشوری که حقوق کارگران حتی یک‌چهارم خط فقر را هم پوشش نمی‌دهد.
حذف بازنشستگی پیش از موعد، خیانت به کارگران سخت‌کوش
حذف بازنشستگی پیش از موعد برای مشاغل سخت و زیان‌آور، ضربه‌ای دیگر به کارگران ستمدیده است که سال‌ها در شرایط خطرناک و فرساینده کار کرده‌اند. اظهارات مدیرعامل تأمین اجتماعی مبنی بر اصلاح آیین‌نامه این مشاغل، با مشارکت کارفرمایان و به ضرر کارگران ستمدیده ، نشان‌دهنده تبانی برای نادیده گرفتن حقوق قانونی است. داستان «محمد» کارگر فولاد قروه که پس از بیست سال کار سخت و بیماری‌های شغلی، بازنشستگی‌اش پذیرفته نشد، نمونه‌ای تلخ از این بی‌عدالتی است. حذف این حق، کارگران ستمدیده را مجبور به ادامه کار با جسم فرسوده می‌کند و حتی خطر مرگ در حوادث شغلی را افزایش می‌دهد. کارگران زیر بار هزینه‌های درمان و فقرکارگرانی که یک‌سوم حقوقشان به تأمین اجتماعی واریز می‌شود، در ازای آن نه ایمنی شغلی دارند و نه پوشش درمانی کافی. پرداخت ۵۰ تا ۷۰درصد هزینه‌های درمان از جیب، در حالی که تورم دارو و خدمات پزشکی سر به فلک کشیده، نشان‌دهنده سوءاستفاده از اعتماد کارگران به این صندوق است. این وضعیت، همراه با دستمزدهایی که تنها ده روز از ماه را تأمین می‌کند، کارگران ستمدیده را به مرز فلاکت و ناامیدی کشانده است.
در همین زمینه
فاجعه معیشتی کارگران کارخانه کمباین‌سازی تبریز
راه‌حل واقعی یا ادامه غارت؟
حسین حبیبی، فعال کارگری، به درستی تأکید کرده که راه‌حل بحران تأمین اجتماعی، نه حذف حقوق کارگران، بلکه اصلاح ساختاری، پرداخت بدهی دولت، و مقابله با فساد و فرارهای بیمه‌ای است. اما به نظر می‌رسد حکومت ترجیح می‌دهد با افزایش سن بازنشستگی و کاهش مستمری‌ها، بار بحران را بر دوش کارگران ستمدیده بیندازد. این سیاست، نه تنها بقای صندوق را تضمین نمی‌کند، بلکه با خشم و اعتراض طبقه کارگر مواجه خواهد شد که دیگر تحمل این ظلم را ندارد.
فریاد اعتراض کارگران ستمدیده که می‌گویند این فاجعه در راه، نتیجه‌ای جز تشدید فقر و ناامیدی برای کارگران ندارد به گوش می‌رسد. حکومت با این سیاست‌ها، نه تنها حقوق قانونی کارگران را پایمال می‌کند، بلکه بقای خود را بر ویرانه‌های معیشت این قشر بنا می‌کند. زمان آن رسیده که کارگران ستمدیده فریاد بزنند و از حق خود برای زندگی شایسته دفاع کنند.
هشدار به یک انفجار اجتماعی
بحران تأمین اجتماعی، فراتر از یک مشکل مالی، نشانه‌ای از ناکارآمدی سیستمی است که منافع کارگران ستمدیده را فدای بقای خود می‌کند. اگر این روند ادامه یابد، کارگران ستمدیده نه تنها معیشت خود را از دست خواهند داد، بلکه ممکن است جرقه‌ای برای اعتراضات گسترده‌تر شوند. زمان آن رسیده که دولت به جای غارت از جیب این قشر ستمدیده، ریشه‌های فساد و سوءمدیریت را هدف قرار دهد. اما به تجربه بعید به نظر می رسد حکومتی که در بحران‌های اقتصادی گرفتار است بتواند تاثیری در کیفیت زندگی و بهبود معیشت این قشر بگذارد.
این زحمت‌کشان هم مانند سایر اقشار مختلف مردم ایران هم اکنون در بحران معیشتی شرایط سختی را متحل شده اند. یکی از دلایل افزایش جمعیت فقیر کشور سیاست‌های ضد مردمی حکومت خامنه‌ای است که سرمایه‌هایی که متعلق به قشر زحمتکش و کسانی که زندگی خود را وقف آسایش دیگران کرده‌اند برای پروژه‌های خانمانسوز هدر می‌دهد همانطور که خبرگزاری‌های معتبر می‌گویند، در جنگ۱۲روزه اسرائیل با حکومت ایران میلیاردها دلار سرمایه مردم ایران خرج موشک و پهپاد برای جنگی شد که مردم ایران خواستار آن نبودند و هم اکنون باید طعم تلخ سختی بیشتری را از این بابت حس کنند. لاجرم هم صدا با تمامی کارگران ستمدیده باید گفت که این حکومت متعلق به مردم ایران نیست و بی‌تردید تمام سرمایه‌های ایران را برای بقا و حفظ هژمونی خود حکومت خامنه‌ای نیست ونابود می‌کند.
