در واکنش به تشدید سرکوب‌ها و صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی در ایران، کارزاری جهانی از سوی نهادهای حقوق‌بشری، چهره‌های سیاسی بین‌المللی و ایرانیان آزاده در سراسر اروپا آغاز شده است. هدف این کارزار، جلوگیری از اجرای احکام اعدام، آزادی بی‌قید و شرط زندانیان سیاسی و مقابله با موج جدید خشونت و سرکوب در داخل ایران است.
بیانیه کمیته شهرداران فرانسه برای یک ایران دموکراتیک، که توسط شماری از شهرداران و منتخبان محلی منتشر شده، نسبت به موج بازداشت‌های خودسرانه، اعدام‌های فراقضایی و فشار بر اقلیت‌ها به‌شدت ابراز نگرانی کرده است. این بیانیه با اشاره به احکام اعدام علیه سه زندانی سیاسی، فرشاد اعتمادی‌فر، مسعود جامعی و علیرضا مرداسی، و محکومیت دو زندانی دیگر به حبس‌های طولانی، خواستار اقدام فوری کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، اتحادیه اروپا و نهادهای ذی‌ربط برای نجات جان این زندانیان شد.
در بیانیه‌ای دیگر، کمیته بین‌المللی در جستجوی عدالت (ISJ)، متشکل از شخصیت‌های برجسته اروپایی چون پروفسور آلخو ویدال کوادراس، استراون استیونسون و پائولو کازاکا، رهبران اتحادیه اروپا را به اقدام فوری برای توقف احکام اعدام فراخوانده‌اند. این کمیته هشدار داد که دست‌کم ۱۵ زندانی سیاسی در صف اعدام قرار دارند و رژیم ایران، با استناد آشکار به قتل‌عام سال ۶۷، به‌دنبال تکرار آن جنایت است. این بیانیه خواستار تشکیل هیأت حقیقت‌یاب مستقل، احضار سفرای رژیم و اعمال تحریم‌های هدفمند علیه مقامات قضایی شد.
در همین زمینه
حمایت ۱۵۰۰ شخصیت جهانی از کارزار جهانی نه به اعدام
حمایت از زندانیان سیاسی
هم‌زمان با این فراخوان‌ها، در شهرهای مختلف اروپا، از جمله برلین، کپنهاگ، استکهلم، اسلو، هامبورگ و هایدلبرگ، ایرانیان آزاده با برگزاری تظاهرات، میز کتاب و نمایشگاه‌های خیابانی، همبستگی خود را با زندانیان سیاسی ابراز کردند. این تجمعات با نمایش تصاویر شهیدان و انتشار اسناد جنایت‌های رژیم همراه بود و بر لزوم توقف فوری اعدام‌ها و پایان دادن به سکوت بین‌المللی تأکید داشت.
در برلین و کپنهاگ، تظاهرات‌هایی به‌طور مشخص در اعتراض به انتقال خشونت‌بار زندانی سیاسی باسابقه، سعید ماسوری، برگزار شد؛ انتقالی که بسیاری آن را مقدمه‌ای بر موج اعدام‌های جدید دانسته‌اند. هم‌بندان او هشدار داده‌اند که این اقدامات تکرار سناریوی قتل‌عام سال ۶۷ است، اما این بار در برابر دیدگان جهان.
این کارزار گسترده نشان‌دهنده اراده روشن جامعه جهانی برای مقابله با ماشین سرکوب رژیم ایران و تلاش برای نجات جان بی‌گناهان و حمایت از حقوق بنیادین مردم ایران است. همبستگی بین‌المللی و اقدام هماهنگ، اکنون بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد.
یاد آوری می شود که در داخل ایران نیز علاوه بر کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام که به ۴۸ زندان در سراسر ایران گسترش پیدا کرده، مردم و خانواده‌های زندانیان سیاسی نیز نسبت به امواج بیرحمانه اعتراض کردند.
