سرطان در ایران به یک بحران فزاینده تبدیل شده که مستقیماً تحت تأثیر سوءمدیریت نظام درمانی رژیم ایران قرار دارد. در حالی که کشورهای توسعهیافته با بهرهگیری از تکنولوژیهای نوین نرخ مرگومیر ناشی از این بیماری را کاهش دادهاند، ایران شاهد روندی معکوس است. به گفتهی مدیرکل مرکز مدیریت بیماریهای غیرواگیر وزارت بهداشت، مرگومیر ناشی از سرطان ظرف ۱۵سال آینده دو برابر خواهد شد. اما علت این فاجعه چیست؟
افزایش موارد سرطان و نبود برنامههای مؤثر درمانی
روزانه ۳۹۰ مورد جدید سرطان در ایران شناسایی میشود و سالانه حدود ۷۹هزار نفر بر اثر این بیماری جان خود را از دست میدهند. آمارهای متناقض در خصوص میزان ابتلا و مرگ، نشانگر نبود سیستم ثبت منظم دادهها است. علاوه بر این، فقدان برنامههای غربالگری و تشخیص زودهنگام، موجب شده که بسیاری از بیماران در مراحل پیشرفته بیماری شناسایی شوند و شانس درمان کمی داشته باشند.
کمبود و گرانی دارو، عامل مرگ بیماران سرطانی
یکی از مهمترین مشکلات بیماران سرطانی در ایران، کمبود دارو و قیمت سرسامآور آن است. داروهایی مانند ایمونوتراپی و تارگتتراپی بین ۱۰ تا ۱۰۰میلیون تومان هزینه دارند و شرکتهای بیمه نیز از پوشش بسیاری از این داروهای حیاتی سر باز میزنند. در نتیجه، بیماران ناچارند داروهای خود را با قیمتهای چند برابری از بازار سیاه تأمین کنند که علاوه بر هزینه بالا، خطر دریافت داروهای تقلبی را نیز افزایش میدهد.
عدم پوشش بیمهای و مشکلات درمانی
در بسیاری از کشورها، غربالگریهای منظم و حمایتهای بیمهای موجب کاهش مرگومیر ناشی از این بیماری شده است، اما در ایران بیشتر هزینههای درمان از جیب بیماران پرداخت میشود. بررسیها نشان میدهد که ۶۸درصد از مبتلایان به سرطان، بهدلیل هزینههای بالا دچار مشکلات مالی شدید میشوند. بسیاری از خانوادهها حتی مجبور بهفروش داراییهای خود شدهاند، اما در نهایت بیمارشان بهدلیل عدم دسترسی بهدرمان مناسب جان خود را از دست داده است.
در همین زمین
کودکان؛ قربانیان سرطان، مشکلات مالی و بحران دارویی
فساد و ناکارآمدی در حوزه دارو
فساد گسترده در حوزه دارو یکی دیگر از عوامل بحران سرطان در ایران است. با وجود ادعای دولت مبنی بر تخصیص ارز برای تأمین داروهای حیاتی، بسیاری از این داروها به بازار آزاد راه پیدا میکنند. از سوی دیگر، داروهای ضروری مانند واکسن گارداسیل که در پیشگیری از سرطان دهانه رحم مؤثر است، نه رایگان عرضه میشود و نه تحت پوشش بیمه قرار دارد. این در حالی است که در بسیاری از کشورها این واکسن رایگان یا با هزینهای اندک در دسترس مردم قرار دارد.
نتیجهگیری: نظام درمانی ایران، قاتل بیماران سرطانی
سرطان بهخودی خود بیماری خطرناکی است، اما در ایران، ناکارآمدی نظام درمانی، کمبود دارو، هزینههای سرسامآور، فساد گسترده و نبود برنامههای پیشگیرانه، آن را به یک فاجعه تبدیل کرده است. در حالی که در بسیاری از کشورها، بیماران سرطانی از حمایتهای دولتی برخوردارند، در ایران سرطان اغلب حکم اعدام تدریجی را دارد. اگر روند کنونی ادامه پیدا کند، آمار مرگومیر ناشی از این بیماری بسیار فراتر از پیشبینیهای ۱۵ سال آینده خواهد رفت. تا زمانی که این نظام فاسد و ناکارآمد بر حوزه بهداشت و درمان حاکم است، امیدی به بهبود وضعیت بیماران سرطانی در ایران وجود ندارد.







