زنان پیشتاز مبارزه برای آزادی
یک سال از قیام پرشکوه سراسری برای آزادی می‌گذرد. تمام این یک سالی که طی شد خامنه‌ای وحشت‌زده به تصویر ایران نگاه کرد. وحشت زده از شکوه به‌پاخاسته مردم ایران و خلقی که آزادی را اراده کرده است.
در خط مقدم این قیام زنان شجاعی ایستادند، خروشیدند، شعار دادند و آزادی را فریاد کردند. آنان اگر چه برای جهان شگفتی آفریدند، اما برای تاریخ ایران، آنها امتداد نسل‌های پیاپی زنان مقاومی هستند که در مبارزه با دیو بدسرشت ولایت فقیه از روز اول سر کار آمدن خمینی در برابرش قد علم کردند و ایستادند.
خمینی ضد زن و آزادی
کسانی که خمینی با تمام آنچه از پلیدی در انبان ذات کثیفش داشت بر آنان تاخت، به سیاه‌چال‌های مخوف‌اش کشاند، شکنجه کرد، اعدام کرد، قتل‌عام کرد، اما در برابر اراده پولادین آنها شکست تمامیت سپاه‌اش را دید. حالا امتداد همان نسل‌ها در خیابان است و می‌خروشد. راستی در بانگ رسای شما چه نیرویی نهفته است که این‌چنین ارکان نظام را با همه سپاه و وزارت بدنام اطلاعاتش به لرزه سرنگونی نشانده است؟
در سومین قسمت ویژه برنامه « زن انقلاب آزادی » از یک مادرکُرد و سه دختر شهید جوان یاد می‌کنیم که در صحنه‌های اعتراضات قیام سراسری۱۴۰۱ جزو لیدرها بودند. از مادر دلیر مهابادی، دایه شیخه سقا، از بهار خورشیدی دختر هنرمند، از بهناز افشاری و دنیا فرهادی دو دانشجوی دلیر و فعال در جنبش دانشجویی که هر کدام دنیایی بودند پر از جنگاوری و فداکاری. اجازه بدید با هم نگاهی داشته باشیم به داستان شهادت این شیرزنان و شیردختران میهن‌مون.
در همین زمینه
چرا می‌گوییم زن انقلاب آزادی ؟!- قسمت اول
به یاد شهیدان آزادی
بهار خورشیدی:
به پدرش که نگران او بود و از او خواسته بود که حالا که مسائل رفتن‌ات به آمریکا حل شده خطر نکن پاسخ داده بود:
«آمریکا دیگه برایم مهم نیست؛ هم‌سن‌های من دارن این جا جان خودشون رو برای آزادی از دست می‌دن!»
روز ۳۱ شهریور هم اسپری رنگ خریده بود تا دیوارهای خاموش شهر را به فریاد بیاورد. با کمک مردم توانست از دست ون نیروی انتظامی که قصد دستگیری‌شان را داشت بگریزد. اما ماموران وحشی او را در خانه‌اش به محاصره در آوردند و آنقدر از جسارت او در هراس بودند که همانجا و در همان خانه و در جلوی چشم همسایه‌ها و قدم پدرش او را کشتند و از آپارتمان به پایین انداختند. اما هنوز صدای بهار می‌آید که هر کی خورشید رو می‌خواد پاشه دنبالم بیاد.
کبری شیخه سقا:
دایه کبری از شهر دلاور مهاباد خروشید:
وقتی جوان‌ها جانشون رو فدا می کنن منِ مادر از چی باید بترسم؟
راستی که دیگر حتی مرگ او را نمی‌ترساند و با اشاره به مهسا امینی می‌گفت:
مهسا چه مرگ با عزتی داشت! چقدر تاثیرگذار بود و چه افتخاری بالاتر از این که اینگونه بمیریم تا دنیایی پس از آن برخیزد…
و همین سر نترس‌اش بود که ترس و لرز را به جان دژخیمان انداخت. نزدیک خانه خودش و در نزدیکی پسرش او را به رگبار بستند. اما دایه کبری را که نمی‌شود از مهاباد و ایران گرفت.
بهناز افشاری:
همه تلاشش این بود که روی پای خودش بایستد و در تمام طول زندگی‌اش برای آن سخت تلاش کرد. برای همین در لحظه‌یی که قیام برای آزادی درِ خانه‌ی همه ایران را کوبید، بهناز ایستاده مردن را به زندگی ذلت‌بار بر روی زانوان ترجیح داد .
اول آبان در پاکدشت برای اعتراض از خانه خارج شد. به همین جرم گله‌های وحشی ماموران حکومتی با باتوم برسرش ریختند و در ۲۳ سالگی او را کشتند. جرم او فریاد آزادی در دانشگاه بود. راستی مگر دانشگاه غیر از این است که سنگر آزادی است؟
دنیا فرهادی:
همیشه می‌گفت اگر پولدار بشود اجازه نمی‌دهد هیچ بچه‌یی کار کند. او همه وجودش شوق و شور به زندگی بود. آنقدر زندگی را دوست داشت که می‌خواست در زیبایی‌های آن سهم همه باشد. برای آنکه زیبایی‌ها به همه برسد در مسیر تلاش برای آزادی قدم گذاشت. گام‌هایی که مزدوران حکومتی تاب تحملش را نداشتند و او را از روی پل کابلی(Kabli) اهواز ربودند و کشتند.
