نگاهی به پیام نوروزی خامنه ای و نیز سخنرانی روز اول او به مناسبت سال جدید،به خوبی این حقیقت را نشان می دهد که او با چنته خالی در میان مزدورانش ظاهر شده است.
خامنه ای در بخشی از پیام و سخنرانی اش مجبور شد به توجیه شکست‌های مرگبار سال ۱۴۰۳ بپردازد و ضمن یک دروغ بزرگ در مورد پیروزی در جنگ با عراق بگوید که این شکستها و تلفات ۱۴۰۳ هزینه‌هایی است که باید برای پیروزی بدهیم! او در این سخنرانی ضمن یادآوری از دست دادن ابراهیم رییسی و بسیاری از سران سپاه پاسداران در لبنان و سوریه، از دست دادن نیابتی‌هایی چون حسن نصرالله و هنیه را هزینه مقاومت دانست و تلاش کرد به نیروهایش روحیه بدهد که این امر لازمه پیشروی است!
خامنه ای برای اینکه در مقابل این شکستها حرفی برای گفتن داشته باشد از روغن ریخته حضور حماسی!مردم در تشییع جنازه رییسی و نیز برگزاری ا نتخابات و حماسه حضور!در راهپیمایی ۲۲ بهمن یاد کرد. خامنه ای گفت: «منافقین عالم! انواع و اقسامشان، گردنکشان، فسّاق، فجّار در هر نقطه‌ی دنیا که هستند و دستشان میرسد علیه جمهوری اسلامی اقدام میکنند، ملّت ایران این حرکت عظیم مردمی را در روز بیست‌ودوّم بهمن انجام میدهد. ملّت ایران خودش را به دنیا شناساند»
در همین زمینه
راه حل خارق‌العاده خامنه ای
خامنه ای بعد از توجیه شکستها به این صورت فاجعه بار به سراغ مسایل اقتصادی رفت و ناچار به اعتراف شد که شعار سال قبل که مشارکت در تولید بوده محقق نشده. لذا به عنوان یک راه حل بروی چهار موضوع انگشت گذاشت:
تولید، کلید بهبود معیشت مردم است.
تأکید بر سرمایه‌گذاری داخلی به جای تمرکز بر سرمایه‌گذاری خارجی.
لزوم امنیت سرمایه‌گذاری و کاهش موانع اداری برای تسهیل آن.
انتقاد از واردات بی‌رویه که به تولید داخلی آسیب می‌زند.
و در پایان این بحث این نتیجه گیری را کرد که باید شعار امسال سرمایه گذاری درتولید باشد و منظور از سرمایه گذاری هم نه سرمایه گذاری خارجی بلکه سرمایه گذاری داخلی است. به عبارتی روشن‌تر خامنه ی می‌گوید که نقدینگی موجود در جامعه در اختیار بخش تولید بگذارید.البته خامنه‌ای عمدا به این نکته نپرداخت که در هر کدام از این گذرگاه‌ها یک فرمانده شکم گنده سپاه پاسداران کمین کرده است تا پول مردم را بالا بکشد. اما بلافاصله به موضوع امنیت سرمایه گذاری اشاره می کند. اما همگان می دانند در ایران آخوند زده چیزی که هرگز صورت عینی به خود نمی گیرد امنیت است و آنهم امنیت مردم و سرمایه گذاران.
خامنه ای در قسمت پایانی سخنانش تلاش کرد به موضوع تهدیدات آمریکا و ترامپ پاسخ بدهد.
او طی سخنانی مدعی شد که رژیمش زیر بار تهدید نمی رود و اگر کسی ما را تهدید کند سیلی خواهد خورد. اما در ادامه همین سخنان کاملا منکر حمایتش از نیروهای نیابتی شد و گفت:
«نیابتی یعنی چه؟ ملّت یمن انگیزه دارد، مراکز مقاومت در کشورهای منطقه انگیزه دارند؛ جمهوری اسلامی ایران نایب لازم ندارد؛ نیابتی یعنی چه؟ خودشان هستند…اشتباه بزرگشان این است که خیال میکنند اینها به نیابت از ایران دارند این کار را میکنند؛ نخیر، به نیابت نیست؛ نظر ما معلوم است، نظر آنها هم معلوم است.»
بن‌بستهای مرگبار
خامنه ای درحالی منکر داشتن نیروهای نیابتی شد که قاسم سلیمانی قبل از کشته شدن از به جا گذاشتن ۵ ارتش در خارج از مرز ایران برای دفاع از کیان جمهوری اسلام سخن می گفت.
از بررسی مجموعه حرفهای خامنه ای در دو روز ۳۰اسفند۱۴۰۳ و اول فروردین ۱۴۰۴ به خوبی می توان به چند نتیجه گیری ساده رسید:
۱.خامنه ای بر خلاف همیشه با چنته خالی ظاهر شده است. دریافت ضربات کمرشکن در منطقه و قرار گرفتن در تله اتمی دیگر امکان شاخ و شانه کشیدن را از او گرفت.
۲.در عرصه داخلی خامنه ای خامنه ای به خوبی فهم می کند که خطر اصلی قیام توفنده مردم است که زیر بار گرانی و بیکاری و فقر کمرشان خم شده است. از این رو تلاش کرد محور اصلی سخن‌اش را دادن راه حل اقتصادی!به دولت اختصاص دهد.
۳.خامنه ای مجبور شد به شکست شعار سالش در سال گذشته اعتراف کند. و شعار سال جدیدش را با تردید و دو دلی و اما و اگر اعلام کرد.
۴.بعد از ارسال نامه ترامپ به خامنه ای و تعیین ضرب‌الاجل دوماهه برای تن دادن به مذاکره اتمی، خامنه‌ای در استیصال مطلق قرار گرفته است و می داند هر اشتباهی ممکن است تبعات نابود کننده‌ای برایش در پی داشته باشد.این دوراهی تسلیم یا جنگ خامنه ای را بیش از هر زمانی در بن‌بست مرگبار گرفتار کرده است.
باتوجه به شرایط فوق گام بعدی خامنه ای بسیار تعیین کننده است. آیا خامنه ای هم اشتباه مرگبار همه دیکتاتورها در پایان عمر را تکرار می کند؟
