روز ۱۱ آبان خامنه ای به بهانه نزدیک شدن به ۱۳ آبان جمعی از دانش آموزان بسیجی را به خدمت خود فرا خواند تا بتواند موضعگیری خود در مورد قیام را مطرح کند. بعد از عربده‌‌کشی‌های سلامی در شیراز در مورد اینکه زمان« اغتشاشات» به پایان رسیده و نیز قمپزدرکردن‌های رییسی و قالیباف مبنی بر آرام شدن شهرها، خامنه ای آمده بود که بر قیام مردم ایران مثلا نقطه پایان بگذارد و محتوای آن را تحلیل کند!
به طور مختصر خامنه ای در مورد قیام مردم ایران به چند نکته کلیدی اشاره کرد:
۱.آنچه که در ایران تحت عنوان اغتشاشات جریان دارد یک جریان اعتراضی دارای اصالت نیست بلکه یک طراحی و توطئه طراحی شده توسط آمریکا و اسراییل و کشورهای غربی و نیز برخی متحدین عربی است!
۲.مردم در مقابل این توطئه ایستادند و مشت محکمی بر دهانش کوبیدند!
در همین رابطه
یک روز بعد از سخنرانی خامنه ای، شعله قیام تمام ایران را فراگرفت!
۳.بنابراین این جوانان و دانشجویان معترض که کف خیابان هستند عناصر فریب خورده‌ای هستند که«بچه‌های ما » هستند و باید ارشاد شوند نه مجازات!
۴. با این وجود کسانی که در جنایت دست داشتند باید مجازات شوند و این اتفاق خواهد افتاد.
۵. قدرت آمریکا و غرب در حال افول است و کم‌کم پایگاه اصلی قدرت و پیشرفت به شرق و آسیا باز خواهد گشت.
خامنه ای و پایان فرصت!
به این ترتیب خامنه ای تلاش کرد چهره‌ای را که طی ۴۸ روز گذشته قیام از او در کوچه و خیابان به صورت یک دیکتاتور کودک‌کش و جوان‌کش که دانش‌آموزان را در مدرسه می‌کشد، ترسیم شده بود، کمی ترمیم کند.
اینکه چرا خامنه ای در چنین شرایطی دست به این کار زد قابل فهم است، چون در سراشیب سقوط چنین مانورهایی گاهی برای دیکتاتور زمان می‌خرد. اما این بار برای خامنه ای نوعی شلیک مستقیم به زانوان خود بود!
چرا که درست یک روز بعد از صحبت‌های خامنه ای، ایران در گرامیداشت چهلم شهیدان یکسره آتش و خشم شد و در دهها شهر قیام و انقلاب مردم شعله کشید. در حقیقت در پنجشنبه ۱۲ آبان، در چهل‌ونهمین روز قیام، همزمان با خیزش مردم کرج و اراک، در مراسم گرامیداشت شهیدان قیام، شهرهای اصفهان، قزوین، چالوس، قصر شیرین، آمل، رشت، مهاباد و لنگرود نیز شاهد مراسم بزرگداشت شهیدان، تظاهرات گسترده و اعتصابات بود. شعله قیام در کرج در اطراف آرامستان بهشت سکینه چنان شعله ور شد که برق از چشمان امثال پاسدار سلامی بر آمد.
نظیر همین اتفاق در روز جمعه ۱۳ آبان در بلوچستان رخ داد که پاسداران وحشت زده به روی مردم جسور در خاش آتش گشودند و دهها نفر را کشتند و مجروح کردند.
چرا خامنه ای اشتباه کرد؟
تحولات این دو روز بعد از سخنان ملتمسانه خامنه ای به خوبی بیانگر این است که خامنه ای نقش خروس بی محلی را بازی کرد که بد زمانی« ونگ» زده است. بدلایل زیر خامنه ای با همان موضعگیری در مورد قیام مردم ایران، یک اشتباه دیگر را مرتکب شده است:
یک؛ نسبت دادن قیام مردم ایران در دهها شهر با هزاران بازداشتی و صدها کشته و مجروح به غرب و آمریکا یک حماقت بود که خشم جامعه را بیشتر کرد.
دو؛ این تلقی که قیام خاموش شده حاصل مشاوره کسانی چون سلامی و شریعتمداری است یعنی همان کسانی که تحلیل بی سر و ته دو ارگان امنیتی وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه را به خامنه ای دادند.
سه؛ ایده افول غرب کسی را در کف خیابان نترسانید کما اینکه سر بر آوردن قدرت در شرق هم برای بی‌بی بسیجی‌ها چادر نشد!
چهار؛ خامنه ای در سخنانش تناقض موج می زد هم دستور سرکوب و مجازات جنایتکاران را داد و هم معترضان را بچه های خود نامید. برای بسیجی که از هوش و ذکاوت بی بهره است این تناقضات قابل فهم نبود و بیشتر پیام ضعف بود.
از همین روست که می بینیم بر خلاف روز پنجشنبه که نیروهای سرکوب تلاش کردند کمتر با مردم معترض درگیر شود، روز جمعه خامنه ای در خاش دستور قتل عام داد. بنابراین نتیجه منطقی چنین وضعیتی آن است که خامنه ای یک بار دیگر دچار اشتباه در یک شرایط حساس حیات حکومت خود شد و به قول آقای مسعود رجوی: خلیفه سیلی خورده ارتجاع بیش از این نمی‌توانست فرافکنی و وارونه‌گویی کند. اما ما صبر می‌کنیم تا سیلی‌های آتشین ملت ایران، به‌ویژه جوانانی را که به‌گفته او دچار «هیجان و احساسات» شده‌اند هر چه بیشتر و بیشتر بر بناگوش نظام ببینیم. آن‌قدر که بند از بند رژیمش بگسلند.
همان انقلابیون و شورشگرانی که دیکتاتوری شاه را هم ساقط و سرنگون کردند.
