جنگ روانی بین رژیم و طرف حساب‌های غربی‌اش (اروپا و آمریکا) چه هدفی را دنبال می‌کند؟
آیا غربی‌ها واقعا در پی بمباران مراکز هسته‌ای رژیم و خلاص شدن نهایی از شر این دیکتاتوری فاشیستی و تهدید‌های اتمی‌اش هستند؟
یا می‌خواهند آخوندها را بترسانند و آن‌ها را در ضعیف‌ترین نقطه پای میز مذاکره بکشانند؟
هرچه به روز تحلیف ترامپ و به‌دست‌گیری عملی قدرت در آمریکا توسط او نزدیک‌تر می‌شویم، همزمان خبرها و بحث و جدل‌ها در باره پرونده اتمی رژیم و شرکای برجامی‌اش هم داغ‌تر می‌شود. این در حالی است که تروئیکای اروپایی خیلی پیش از این رژیم را به فعال‌کردن مکانیسم ماشه تهدید کرده و شمشیر قطع‌نامه ۲۲۳۱ را بالا برده است.
نگاهی به مواضع طرفین در جنگ روانی
•تروئیکای اروپایی هم‌چنان از فعال کردن ماشه در صورت کوتاه نیامدن رژیم دم می‌زند.
•آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ضمن حفظ پل با رژیم، هرازگاهی تکرار می‌کند که پروژه اتمی رژیم از کنترلش خارج شده و قدرت هیچ مانیتورینگی روی آن ندارد.
•مقامات آمریکایی (بایدن و دموکرات‌ها) ضمن این‌که می‌گویند اجازه اتمی شدن به رژیم نخواهند داد اما روند رابطه فعلی با رژیم را هم‌چنان حفظ کرده‌اند.
•در حالی‌که جمهوری‌خواهان و برخی دموکرات‌ها قاطعانه از ضرورت و حتمیت برخورد نظامی با پروژه اتمی رژیم صحبت می‌کنند.
•اسراییل هم‌چنان بی‌شکاف بر طبل بمباران سایت‌های اتمی رژیم می‌کوبد.
•در حالی‌که کشورهای عربی خاورمیانه که پیش‌تر علیه پروژه اتمی رژیم موضع می‌گرفتند اکنون ساکت شده‌اند
آخرین مواضع رژیم در مورد مذاکرات اتمی
و سرانجام رژیم است که مثل همیشه با صدور و انتشار مواضعی دوگانه، تلاش می‌کند انتخاب راه بهتر در آخرین لحظه را برای خودش حفظ کند به این ترتیب که؛ سخنگوی دولت و وزارت خارجه پزشکیان دم از ضرورت مذاکره و سازش و مسالمت و همزیستی می‌زنند .
در حالی‌که نفرات باند خامنه‌ای با کوبیدن بر طبل «تغییر دکترین هسته‌ای» با خط و نشان کشیدن برای تولید بمب‌اتمی، چهره سخت رژیم را به‌نمایش می‌گذارند. که اضافه بر خاصیت خارجی، برای روحیه دادن به مزدوران داخلی‌شان هم بی‌فایده نیست. اعلام یک مانور نظامی بزرگ در ۶استان هم که در برخی نقاط شروع شده در همین راستاست.
در این معرکه، مجموعه این رویکرد‌ها در کنار مواضع اخیر ماکرون در هماهنگی با ترامپ برای مقابله جدی با پروژه اتمی رژیم ظاهر ترسناکی دارد، مخصوصا که اکنون تعادل قوای منطقه‌ای هم به‌شدت به‌ضرر رژیم تغییر کرده است و فضا بیش از هر زمان دیگری برای معامله با رژیم مناسب‌تر است. اما چه بسا این‌هم تلاشی باشد برای ترساندن رژیم برای آمدن پای مذاکره طبق خواسته اروپایی‌ها.
تهدید به بمباران تاسیسات اتمی
در همین راستا نگاهی به برخی مواضع طرفین مختلف این میز، دید جامع‌تری به دست می‌دهد.
آکسیوس، ۶ ژانویه ۲۰۲۵ در گزارشی نوشت: «پیشرفت‌های اخیر هسته‌ای ایران، رئیس‌جمهور منتخب آمریکا، دونالد ترامپ، را با تصمیمی حیاتی روبرو کرده است: مقابله با تهدید از طریق مذاکره یا صدور دستور حمله نظامی. کارشناسان معتقدند که تصمیم ترامپ در سال ۲۰۱۸برای خروج از برجام، به پیشرفت سریع‌تر برنامه هسته‌ای ایران منجر شده و اکنون این کشور را به آستانه دستیابی به توان هسته‌ای رسانده است.در حالی که برخی مشاوران ترامپ بر ازسرگیری سیاست «فشار حداکثری» تاکید دارند، برخی دیگر معتقدند که گزینه نظامی اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، نیز اعلام کرده که تهران آماده مذاکرات جدید است اما هشدار داد که ایران ممکن است از معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای خارج شود».
توییتر «جهان در جنگ» نوشت: “بایدن قصد دارد به سایت‌های هسته ای ایران حمله کند” جو بایدن پیش از مراسم تحلیف دونالد ترامپ در ۲۰ژانویه، در مورد طرح هایی برای حمله به سایت‌های هسته‌ای ایران در صورتی که تهران به‌ساخت بمب هسته‌ای نزدیک‌تر شود، گفتگو کرده است. در این صورت، ترامپ مستقیماً وارد یک جنگ منطقه‌ای در خاورمیانه می‌شود.
-این خبر، این نکته را تداعی می‌کند که چه‌بسا بایدنی که در تمامی دوران ریاست جمهوری‌اش میلیاردها دلار بلوکه شده رژیم در عراق را برایش آزاد کرد و از مماشات با رژیم چیزی کم نگذاشت، همین بایدن و حزبش اکنون تلاش کنند که با حمله به تاسیسات اتمی رژیم در آخرین روزها، کاخ سفید را در شرایطی تحویل ترامپ بدهند که یک «جنگ با رژیم» هم به عنوان کادوی ریاست جمهوری به ترامپ بدهند و نیامده دستش را در پوست گردوی یک جنگ جدی بگذارند!
تهدیدها چه هدفی را دنبال می کند؟
درهمین زمینه
ماکرون: اروپا دیگر نمی‌تواند در برابر تهدید هسته‌ای ایران سکوت کند!
یک تحلیل دیگر هم این است که این مواضع اساسا «خرج» کشاندن رژیم پای میز مذاکره در بهترین شرایط برای غربی‌هاست.
و آخرین تحلیل هم که یک نظریه حداقلی است این است که ممکن است این گردوخاک کردن‌های غربی‌ها و اسراییلی ها برای مهار رژیم و تهدید‌هایش در حمله به اسراییل باشد.
مواضع اخیر ماکرون هم موید همین احتمال دومی است. امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه روز دوشنبه ۶ ژانویه در جمع سفرای این کشور در پاریس گفت که رژیم ایران «چالش راهبردی و امنیتی اصلی» در خاورمیانه است.او افزود که «در این شرایط، مسئله ایران بی‌تردید یکی از اصلی‌ترین موضوعاتی» است که وی درباره آن با دولت جدید آمریکا گفتگو خواهد کرد.
رژیم ایران در ضعیف‌ترین نقطه
گرچه که سایت واشنگتن اگزمینر در مقاله‌ای به قلم جان بولتون رویکردی جنگی دارد. بولتون نوشت: ترامپ می تواند فرصت سوریه را علیه ایران تبدیل کند . با تضعیف پدافند هوایی سوریه، در حالی که ایران با حملات قبلی اسرائیل تضعیف شده است، در صورتی که اورشلیم و واشنگتن تصمیم به حمله به قلب برنامه هسته ای تهران بگیرند، اکنون راه تا حد زیادی از اسرائیل به سوی ایران باز است. شاید هرگز فرصت بهتری وجود نداشته باشد.
نهایتا این گزارش تایمز اسرائیل هم جای خود را دارد که گزارش داد: «ران درمر» وزیر امور استراتژیک اسرائیل، پس از دیدار با ترامپ در فلوریدا، بر این باور است که رئیس‌جمهور منتخب یا از حمله اسرائیل به تاسیسات هسته‌ای ایران حمایت خواهد کرد یا خود دستور حمله را صادر می‌کند. این گزارش همچنین به هشدارهای مقامات E3 (فرانسه، آلمان و بریتانیا) به ایران درباره تحریم‌های فوری در صورت عدم توافق هسته‌ای اشاره دارد».
اکنون فارغ از هر تحلیلی، رژیم است که باید تصمیم بگیرد که سازش کند؟ یا نکند؟ و اگر سازش کرد، چقدر سازش کند؟!
