پیک کرونا در ایران و رعشههای خامنهای و روحانی
طبق محاسبات پزشکان ایرانی و متخصصان سازمان بهداشت جهانی، پیک کرونا در ایران از نیمه فروردین الی نیمه اردیبهشت ماه است. هرچند که خامنهای و روحانی به عنوان اصلیترین مسئولان این رژیم، از ابتدا با پنهانکاری جنایتکارانه و عادی سازی سعی نمودند به موضوع کرونا بهایی نداده و آنرا در حد یک آنفولانزای معمولی کم اهمیت جلوه دهند، اما واقعیتهای صحنه چون پتک گرانی بر سر خامنهای و روحانی فرود آمده و رعشه سرنگونی را بجانشان انداخته است. ولی فقیه درهم شکستهاش، به جنگیری روی آورده و رئیسجمهور بیخاصیتش نیز به هزیانگویی افتاده است.
روحانی که ۱۰روز بعد از اعلام رسمی وجود کرونا در ایران، همچنان به پنهانکاری و دروغگوییهای خود ادامه میداد، اعلام نمود که از روز شنبه همه چیز عادی میشود و مدارس و دانشگاهها باز و کارگران و کارمندان نیز به سرکار خودشان برمیگردند. اما واقعیتهای جامعه او را مجبور کرد که روز گذشته ۵فروردین اعلام کند که: «همه مشاغل و اجتماعاتی که قبلاً اعلام کرده بودیم تا ۱۵ فروردین تعطیل هستند». اما در تناقضگوییهای آشکاری که در این ایام زیاد مرتکب شده، روز ۶فروردین ۹۸ از یکطرف گفت که در روزهای اخیر، میزان ابتلا به ویروس کرونا به طور قابل توجهی کاهش پیدا کرده است، و از طرف دیگر نیز هشدار داد که: «روزهای سختی در پیش است و مردم باید آماده سختگیریهایی باشند».
علت این تناقضگوییها، و سخنان دروغی که حتی صدای کارگزاران خودش را نیز در آورده است، چیزی نیست جز اینکه روحانی در یک چرخه تضاد و جنگ قدرت باندی و انبوهی بحرانهای داخلی و بینالمللی گیر افتاده و هیچ راهکاری نیز برای آن ندارد. در واقع امر، در حال حاضر، ایران کنونی فاقد دولت و مجلس است و همه امور بدست شخص خامنهای و بیت او با سپاه پاسداران میچرخد.
تعداد جانباختگان کرونا روز چهارشنبه ششم فروردین به ۱۱۵۰۰نفر رسید که بدون شک تعداد مبتلایان درکل کشور، چند ده هزار نفر میشود که رژیم همچنان به دادن آمارهای ساختگی و دروغ خود ادامه میدهد. رژیم امروز تعداد کل مبتلایان را ۲۷۰۱۷ نفر و تعداد فوتشدگان را ۲۰۷۷نفر اعلام کرده است.

روزنامه حکومتی شرق، دو روز پیش به دولت روحانی هشدار داد و پرده از روی واقعیتی برداشت و نوشت: «طبق تحلیل اپیدمیولوژی وزارت بهداشت، تا پایان اردیبهشت حدود ۱۶۰هزار نفر در ایران مبتلا به این ویروس خواهند شد». سوال اصلی اینست که وقتی ما در آینده خیلی نزدیک، شاهد چنین گسترش هولناکی از بیماری در کشور هستیم، چرا روحانی دست از پنهانکاری و دروغ برنمیدارد و میگوید: تا کنون کمبود تخت و پرستار و پزشک نداشتیم و حتی در بخش مراقبتهای ویژه نیز تختهای اضافی داریم. خامنهای در این زمینه دجالانهتر و وقیحانهتر سخن گفته و مدعی میشود که حتی میتواند به آمریکاییها در این زمینه کمک رسانی کند.
طبعا که برای رسیدن به پاسخ و فهم علت این برخوردهای متناقض از طرف سران رژیم، نمیتوان به گفتههای نمایشی آنان بسنده کرد و باید واقعیتها را در صحنه یافت. واقعیت اصلی اینست که بررسی بحران کرونا در ایران را نباید مانند کشورهای دیگر دنبال نمود. زیرا رژیم حاکم بر ایران، تا قبل از بحران کرونا، برلبه پرتگاه سقوط قرار داشت و دیگر کشورها در حال ثبات سیاسی بودند. اگر مشاهده میشود که کشورهای دیگر، بلافاصله بعد از دیدن اولین آثار بیماری در کشورشان، استانها و حتی کل کشور را قرنطینه میکنند، اگر دولتها مردم را به ماندن در خانهها دعوت میکنند و هزینههای آنان را هم میپردازند، اگر دیگر کشورها برای رساندن خدمات غذایی و رفاهی، ارتشهای خود را بسیج کردهاند، در ایران آخوندزده، همه این امور برعکس است.
حاکمان آخوندی قبل از هر کاری اول بفکر خودشان بودند تا آخوندهای قم را به مناطق سالمتری برسانند و بهترین امکانات را در اختیارشان قرار دهند. نه به فکر مردم هستند که هزینههای آنان را در زمان ماندن در خانه تأمین کنند. نه امکانات پزشکی اولیه را در اختیار مردم گذاشتهاند و نه به بیماران مشکوک رسیدگی میشود. بجای استفاده از نیروی ارتش، جهت کمک به مردم، سپاه و بسیجیهای وحشی خود را به خیابانها ریختهاند تا در پوش مبارزه با کرونا، در شهرها نمایش اقتدار برگزار کنند. کمکهای ارسالی کشورهای دیگر را نیز، سپاه در اختیار خود گرفته و یا به مزدوران خود در عراق و لبنان میرساند و یا به چند برابر قیمت در بازارهای آزاد به مردم فروخته و تهمانده ذخیره مالی آنها را غارت میکند. پزشکان بدون مرز را هم که برای کمک به مردم مصیبتزده به ایران آمده بودند، با طرح «تئوری توطئه» پسزده و برمیگردانند.
علت اینکارها و چنین تصمیمات ضدانسانی و جنایتکارانه، چیزی نیست جز اینکه رژیم در حال سرنگونی آخوندی، بحران کرونا را فرصت خوبی یافته تا بتواند به این بهانه برای عمر ننگین خود زمان بیشتری بخرد. خامنهای و روحانی، در حال حاضر به هیچ چیزی نمیاندیشند، الا اینکه با ترفند محدودیت بخاطر تحریمها، بتوانند به جامعه جهانی فشار آورده و دولتها را مجبور کنند که به آمریکا فشار آورند تا بخاطر کرونا، تحریمهای ایران را کنسل کند. رژیم تا کنون تلاش نموده که دست از غنیسازی برندارد تا به ساخت بمب اتمی برسد. با دهها بحران ساختگی سعی نموده که پایگاههای مزدوران خود در سوریه و عراق را حفظ نماید. سعی نموده که با قیمت کشتن ۱۵۰۰تن از جوانان این کشور، چتر اختناقش را همچنان پا برجا نگه دارد. به همین دلایل، عملکردهای رژیم در موضوع بحران کرونا را، نمیتوان با دیگر کشورها مقایسه نمود و از اینها، انتظار همان کارها را داشت.
واقعیت جامعه ایران، همانست که خانم مریم رجوی روی آن دست گذاشت و گفت: «آخوندها قبرستانها را پر کردهاند و به دروغ ادعا میکنند بیمارستانها خالی است. پزشکان بدون مرز را اخراج میکنند و میگویند خودمان امکانات داریم». ایشان سپس خطاب به آنهایی که به بهانه تحریمها برای فاشیسم دینی حاکم بر ایران دل سوزانده و اشک تمساح میریزند خاطرنشان کرد و گفت:« اگر راست میگویند رژیم را وادار کنند ناظران و خبرنگاران و هیأتها و کمکهای بینالمللی را در ایران بپذیرد و کمکها بیواسطه به دست مردم نیازمند برسد. همچنین رژیم را وادار کنند همه زندانیان را آزاد کند و دست از دستگیری و شکنجه و اعدام بردارد و به ویژه مانع همیاری ملی و کمکهای جوانان شورشی به هموطنانمان نشود».







