پیرزن گوژپشت و عصا کشی رادیو و تلویزیون خامنه‌ای. کمیسیون تلفیق مجلس، در یک اقدام انقباضی، مدیریت و نظارت بر محتوای فضای مجازی را به رادیو و تلویزیون سپرد. اگر چه این اقدام یک گام انقباضی برای کنترل بر فضای مجازی و تمرکز کار در دست ارگان تحت امر خامنه‌ای است.
رادیو و تلویزیون یک دستگاه فرتوت
اما یک وجه طنز آمیز هم دارد. صدا و سیمای خامنه‌ای یک دستگاه فرتوت و عقب مانده است که به اعتراف رسانه‌های خود حکومت، مخاطب چندانی درجامعه ندارد. با این وجود، این سازمان عریض و طویل بیش از ۵٠هزار کارمند دارد و به عنوان یکی از پر کارمندترین سازمان‌های کشور شناخته شده است. در حالی که بی بی سی به عنوان غول خبری جهان، که به هفتاد زبان زنده دنیا برنامه تولید و پخش می‌کند تنها ٢٠هزار کارمند دارد. تلویزیون دولتی چین CCTV با تمام گستردگی برای بیش از یک میلیارد چینی، تنها ١٠هزار کارمند دارد.
بیشتر بخوانید
زندانیان سیاسی بند ۸اوین آنچه تلویزیون حکومتی نشان داد فراتر از دروغ بود
خامنه‌ای، کرونا و سخنرانی از پشت صفحه تلویزیون
دستگاهی با ۵۰هزار کارمند
بودجه پیشنهادی سال ١۴٠٠ توسط دولت برای رادیو و تلویزیون عدد افسانه‌ای دوهزار و ششصد میلیارد تومان تعیین شد. علاوه بر این قرار شد مبلغ ١۵٠میلیون یورو در صورت لزوم از صندوق توسعه ملی دریافت کند. حالا به این مبلغ اضافه کنید ۲هزار میلیارد تومان دیگر که برای تولید محتوا در فضای مجازی به این ارگان تزریق می‌شود.
با چنین ارقام افسانه‌یی که رادیو و تلویزیون رسمی حکومت دریافت می‌کند، در عمل یکی از منفورترین ارگان حکومتی است. حالا خامنه‌ای که در بحران فضای مجازی حسابی مچل شده است، می‌خواهد مدیریت محتوای فضای مجازی را به این دستگاه پیر و اسقاطی بسپرد. فضای مجازی که یک فضای پویا و جوان است، قرار است تحت مدیریت ولایی این دستگاه قرار گیرد. این وضعیت بی اختیار آدم را به یاد کوری می‌اندازد که قرار است عصاکش کور دگر شود.
راست نخواهد شدن این پشت گوژ
این حکایت سعدی به زیبایی حال و روز تلویزیون و رادیو خامنه‌ای بخت برگشته را توصیف می‌کند:
چون پیر شدی ز کودکی دست بدار
بازی و ظرافت به جوانان بگذار
طرب نوجوان ز پیر مجوی
که دگر ناید آب رفته به جوی
زرع را چون رسید وقت درو
نخرامد چنان که سبزه نو
دور جوانی بشد از دست من
آه و دریغ آن زمن دل فروز
قوت سرپنجه شیری گذشت
راضی‌ام اکنون به پنیری چو یوز
پیرزنی موی سیه کرده بود
گفتم ای مامک دیرینه روز
موی به تلبیس سیه کرده گیر
راست نخواهد شدن این پشت کوژ.
