پریسا بهمنی پزشکی که دل در گروِ وطن داشت
دکتر پریسا بهمنی یکی از هزاران پزشک شریف و وطن پرستی بود که روز ۴آبان همزمان با چهلم شهادت مسها امینی، در اعتراض به جنایات رژیم در حق مجروحان قیام و همچنین در اعتراض به سرکوب جوانان، در مقابل سازمان نظام پزشکی تجمع اعتراضی برپا کرده بودن. این تجمع با شلیکهای وحشیانه مزدوران خامنهای به روی پزشکان به خاک و خون کشیده شد و دکتر پریسا در اثر این تیراندازیها بشهادت رسید. دکتر پریسا با اینکه اقامت کانادا و فرانسه رو داشت اما در ایران مونده بود تا به هموطنانش خدمت بکنه و عاقبت هم جانش رو فدای هموطنانش کرد.
بیشتر با دکتر پریسا بهمنی آشنا شویم
سلام. من دکتر پریسا بهمنی هستم. متولد سال ۴۹ در زنجان و ساکن تهران. متخصص جراح عمومی بودم و تخصص سرطان شناسی از دانشگاه لیون فرانسه داشتم. با اینکه هم اقامت کانادا و هم فرانسه رو داشتم ولی هیچکدوم نتونست مانع ماندن من تو وطنم بشه. من اینجا موندم تا به سوگند پزشکی خودم برای خدمت به مردمم عمل کنم.
من جزو هزاران پزشکی بودم که بیانه پزشکان در محکومیت خشونت علیه شهروندان ایران و بررسی شفاف و دقیق پرونده مهسا امینی رو امضا کرده بودم.
۴آبان همزمان با چهلم مهسا امینی پزشکان و کادر درمانی جلوی سازمان نظام پزشکی تهران تو خیابان امیرآباد تجمع اعتراضی برگزار کردن. منم آنروز به این تجمع اعتراضی پیوستم.
تجمع ما در اعتراض به «سرکوب خونین جوانان قیامی، برخورد امنیتی با مجروحان و سوء استفاده از آمبولانسها و ربودن اسناد محرمانه بیماران» بود.
من فکر میکردم که سازمان نظام پزشکی خانه ما کادر درمانی کشوره. اما افسوس که در ایران تحت حاکمیت آخوندها هیچ قشری از سرکوب و کشته شدن بخاطر اعتراض در امان نبوده و نیست.
ماموران وحشی خامنهای با گاز اشک آور به تجمع ما حمله کردن. اونا به اینهم بسنده نکردن و با سلاحهای جنگی به سمت ما شلیک کردن.
در همین زمینه
چهلم شهید حسین آل علی با فریاد مرگ بر خامنهای
من با سه گلوله از ناحیه گردن و سینه زخمی شدم و افتادم. مزدوران مسلح حکومتی حتی نگذاشتن که مردم به کمکم بیان. وقتی پیکر خونینم رو به بیمارستان رسوندن دیگه جانی برام باقی نمونده بود. دو روز بعد یعنی ۶بهمن من به دلیل شدت جراحات و خونریزی به سوگند پزشکیم وفا کردم و در راه دفاع از مجروحان قیام جان دادم.
حکومت فاسد که با گلوله مزدورانش منو کشته بود در سناریویی سخیف تلاش کرد که مرگ منو جعل کنه و بگه که من تو تصادف کشته شدم. اونا حتی خانواده منو تحت فشار قرار دادن و تهدید کردن که افشاگری نکنن. اما مردم فهیم و شریف ایران این دروغ حکومت را باور نکردن و شهادت من با شلیک مزدوران خامنهای رو همه جا افشا کردن.
دختران و پسران جوان که مثل من دل در گروه آزادی وطن دارید! من تو بهشت زهرا، قطعه ۷، ردیف ۸ شماره ۱۵ آرمیدهام. ازتون میخوام همانطور که اول اردیبهشت در سالروز تولدم از من نوشتید و نگذاشتید که فراموش بشم، حتما به بهشت زهرا که اومدید، پیشم بیایید. آمدن شما برای ما نشانه ادامه راهمونه تا رسیدن به پیروزی.






