انتخابات ریاست جمهوری حکومت ایران در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ برگزار خواهد شد. بر اساس اعلام وزرات کشور از ۲۱اردیبهشت داوطلبان شرکت در انتخابات ۱۴۰۰ثبت نام شان را شروع خواهند کرد. تبلیغات انتخاباتی به طور رسمی از ۷ خرداد آغاز خواهد شد. به این ترتیب، حکومت سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری‌اش را برگزار خواهد کرد.
نارضایتی متراکم اجتماعی در آستانه انتخابات
انتخابات ۱۴۰۰ در شرایطی قرار است برگزار شود که ایران با شرایط بسیار ویژه‌یی مواجه است. از یک طرف جامعه کاملا در شرایط انقلابی است. مردم به این نتیجه رسیده‌اند که هیچ مساله‌ای با این حکومت حل نمی‌شود. اعتماد اجتماعی به سمت صفر میل کرده‌است.
کرونا در ایران بیداد می‌کند. موج چهارم کرونا به شکل خطرناکی مردم ایران را در معرض مرگ قرار داده است. پیش بینی خود حکومتگران این است که تعداد فوتی‌ها در روز به چهار رقمی برسد. این یک چشم انداز است. این درحالی است که کشورهای دیگر توانستند با واکسن با این پاندمی مقابله بکنند. حکومت ایران چون سیاست قتل‌عام را از طریق کرونا دنبال می‌کرد هرگز پیگیر واکسن نشد. مردم این را فهم کردند. (مافیای نوظهور واکسن کرونا در ایران!)
الان نارضایتی‌ها به یک اوج تازه رسیده است. بطوری که احمد توکلی از شورای مصلحت نظام که خودش از پیشقراولان همین جنایتکاران است گفت که من از قبل هم گفته بودم با این وضعیتی که می‌رویم اگر مردم درسال ۹۹ شورشی نکردند به خاطر همین کرونا بود. اما الان همین کرونا به نقطه‌ای رسیده که مردم ممکن است حرکت کنند. (قیام مردم علیه نمایش انتخابات حکومت آخوندی در سال ۱۴۰۰!)
شکست طرح اتمی خامنه‌ای
اکنون نزدیک به۶۰ میلیون جمعیت ایران زیر خط فقر است. اوضاع اقتصادی مردم به فلاکت کامل رسیده است. در رأس حکومت هم کاملا تضادها تشدید شده است. بطور مشخص خطی که خامنه‌ای از سال ۹۷ برای اتمی پیش گرفته بود، با انفجار اخیر نطنز با شکست مواجه شده است. خامنه‌ای حساب کرده بود که می‌تواند با راه اندازی سانتریفیوژهای جدید و افزایش غنی‌سازی، غرب را قانع کند که اگر تحریم‌ها را برندارید ما وارد ساخت بمب هسته‌ای می‌شویم و این طوری خامنه‌ای می‌خواست باجگیری بکند. ولی با انفجار اخیر در نطنز و پیشتر از آن کشته شدن فخری زاده این دستگاه اتمی خامنه‌ای به شدت آسیب دید.
بحران نفوذی‌ها درون حکومت
مشکل جدی‌تر خامنه‌ای، میزان نفوذی‌های داخل حکومت است. این همه نفوذی در درون حکومت ایران چه می‌شود؟ این الان سئوال جدی خامنه‌ای است. طوری که الان نطنز علیرغم بیش از نیمی از سانتریفیوژهایش را ازدست داده، اما موضوع مهمتر آن است که همه پرسنلش زیر سئوال رفته‌اند. یک عده را دستگیر کردند و یک عده را هم قرنطینه کردند. همه درحال باز‌جویی هستند. الان این ابهام و سردرگمی اصلی حکومت است که به رسانه‌هایش هم کشیده شده است. به عبارتی حکومت در این نقطه هیچ دستگاه امنیتی قابل اعتمادی ندارد. پس تشتت و در هم ریختگی در بالا و موقعیت انقلابی و انفجار در پائین جامعه مشخصه شرایط کنونی است. همین امر است که انتخابات امسال را با انتخابات دو سال یا چهار سال قبل متفاوت کرده است.
حکومت با چه بهایی می‌تواند انتخابات ۱۴۰۰ برگزار کند؟
پس خامنه‌ای با یک معضل بسیار جدی مواجه است. یعنی بن بستی است که خامنه‌ای به طور چند جانبه گرفتار آن است. خامنه‌ای و دستگاهش این بار می‌توانند انتخابات را برگزار کنند اما به بهای حذف و طرد بقیه. می تواند چند کاندیدا را مشخص کند و به صحنه بیاورد. البته باز هم در صحنه امکان جایگزینی و عوض کردن را برای خود مفروض می‌گیرد. این معلول شرایط خاص امسال است. کما اینکه درانتخابات قبلی هم اینطوری بود. قالیباف درمناظره به جهانگیری گفته بود که تو نیابتی آمدی. فردا میکشی کنار! ولی گویی خبر نداشت که چند روز بعد خامنه‌ای به خودش هم می‌گوید: بکش کنار! به نفع رئیسی.
انحنای کامل به سمت انتصابات
خامنه‌ای امسال هم قطعا مجبور است این کار را بکند، اما به بهای سنگینی که همان کسادی و بی رونق شدن انتخابات است. انتخاباتی برگزار خواهد کرد که کسی در آن شرکت نخواهد کرد. به مفتضح‌ترین شکل به یک انتصابات نزدیک خواهد شد.
علاوه بر این جنگ بسیار شدیدی در بالای حکومت در جریان است. خامنه‌ای روز اول عید ۷ شرط برای کاندیدای مورد نظرش گذاشت. در همان حال برای برجام هم خط و خطوط مشخصی را مطرح کرد. اما سه روز بعد روحانی موضعی مخالف او می‌گیرد. می‌گوید این چه حرفهایی است که می زنید؟! باید از هر تفکری یک کاندیدا باشد. در همین سخنرانی ۱۵ بار کلمه رفراندوم را تکرار می‌کند. بسیاری از رسانه‌ها نوشتند که روحانی در مقابل خامنه‌ای ایستاده است. (مذاکرات وین؛ صحنه جنگ برای انتخابات ۱۴۰۰)
درماندگی خامنه‌ای بنابراین خامنه‌ای درچنین شرایطی قرار است انتخابات برگزار کند. برای اینکار باید همه را قلع و قمع کند و دست‌چین چند نفر را برای نمایش بیاورد. اما اگر بخواهد تنور انتخابات را کمی گرم کند و مثلا از جناح مقابل هم کسی را بیاورد، در آن صورت از این می‌ترسد همان کسی از صندوق بیرون بیاید که او نمی‌خواهد. این به ریسکش نمی‌ارزد چون شرایط مثل سال‌های ۹۲ و۹۶ نیست و بسیار بعید است که خامنه‌ای در شرایط کنونی توان انجام آن را داشته باشد.
