گزارش ویژه ۲۰شهریورماه۱۴۰۴ـ کاتماندوـ نسل Z شهرها را در دست می‌گیرد و دولت را سرنگون می‌کند. نپال در میان یکی از شدیدترین بحران‌های سیاسی خود از دهه ۲۰۰۸فروپاشیده است. اعتراضات گسترده نسل Z، که از ۴سپتامبر با ممنوعیت ۲۶پلتفرم اجتماعی مانند فیسبوک، اینستاگرام، واتس‌اپ و یوتیوب آغاز شد، به سرعت به جنبشی ضد فساد و ضد نپوتیسم تبدیل گردید. جوانان، که نرخ بیکاری‌شان بیش از ۲۰ درصد است، از سبک زندگی لوکس «بچه‌های نپو» (فرزندان مقامات) خشمگین‌اند، در حالی که اقتصاد نپال به remittances وابسته است و درآمد سرانه تنها ۱۳۰۰دلار است.[رمیتنس عبارت از انتقال غیرتجاری پول توسط یک کارگر خارجی یا مهاجر، یکی از اعضای جوامع دور از وطن، یا یک شهروند با روابط خانوادگی در خارج از کشور، برای درآمد خانوار در کشور یا میهن خود می‌باشد. پولی که توسط مهاجران به خانه فرستاده می‌شود].
گسترش اعتراضات از کاتماندو به سایر شهرهای نپال
اعتراضات از کاتماندو پایتخت نپال به شهرهای دیگر مانند پوکهارا، ایتهاری، بیرگانج، بهیراهاوا، بوتوال، و داماک گسترش یافت. در ۸سپتامبر(۱۷شهریورماه ۱۴۰۴)، هزاران معترض، عمدتاً دانشجویان با لباس فرم، به سمت پارلمان هجوم بردند. پلیس با گلوله‌های واقعی، لاستیکی، گاز اشک‌آور و آب‌پاش پاسخ داد، که منجر به کشته شدن حداقل ۱۹نفر (عمدتاً جوانان) و زخمی شدن بیش از ۳۴۷نفر شد. بیمارستان‌های کاتماندو، مانند بیمارستان خدمات مدنی، مملو از مجروحان شد و حتی گاز اشک‌آور به داخل بیمارستان‌ها نفوذ کرد.
دولت نپال به رهبری کی.پی. شارما اولی، که متهم به تلاش برای ساکت کردن انتقادات آنلاین بود، ممنوعیت را در ۸سپتامبر لغو کرد، اما خشم معترضان فروکش نکرد. در ۹سپتامبر، علی‌رغم دستور ممنوعیت تردد در شهرهای اصلی، معترضان پارلمان، دیوان عالی، سینگها دوربار (مرکز اداری) و خانه‌های مقامات از جمله اولی، رئیس‌جمهور رام چندرا پاودل، و رهبران اپوزیسیون مانند شر بهادر دهوبا را به آتش کشیدند.
در همین زمینه
چگونه انقلاب مشروطه به پیروزی رسید؟
دود غلیظ آسمان کاتماندو را پوشاند و معترضان شعار «ما پیروز شدیم» سر دادند
مطابق گزارشات رسانه‌های نپال، آمار کشته‌ها تا ۱۰سپتامبر به ۲۲ـ۳۰نفر رسید. کی.پی. شارما اولی، ۷۳ساله و در دوره چهارم نخست‌وزیری، در نامه‌ای به رئیس‌جمهور استعفا داد و به عنوان دولت موقت موقتاً ماند، اما معترضان انحلال پارلمان و انتخابات جدید می‌خواهند. وزیر کشور رامش لخاک نیز استعفا داد. ارتش نپال از ۹سپتامبر شبانه‌روزی مستقر شد و فرمانده‌اش، اشوک راج سیگدل، خواستار خویشتن‌داری شد، اما هشدار داد که کنترل را به دست می‌گیرد.
فرودگاه تری‌بووان بسته شد و پروازهای هند (مانند ایرایندیا) لغو گردید؛ هند و سازمان ملل هشدار سفر صادر کردند. سازمان ملل و دیده‌بان حقوق بشر شوکه از خشونت پلیس، خواستار تحقیق شفاف شدند. معترضان، که خود را «حامی نپال»می‌نامند، کنترل مناطق اداری را به دست گرفتند و خواستار دولت موقت به رهبری رئیس سابق دیوان عالی هستند. این جنبش، ریشه در نابرابری و فساد دارد، جایی که مقامات ارشد منابع را غارت می‌کنند. هند نگران نفوذ چین است، در حالی که معترضان به سمت هندو راشترا (کشور هندو) تمایل نشان می‌دهند. آیا این پیروزی نسل Z پایدار خواهد ماند، یا به هرج‌ومرج بیشتر منجر می‌شود؟ نپال در آستانه تغییر بزرگ است، اما با هزینه سنگین جانی و اقتصادی.
اکنون با سقوط دولت و فرار مقامات سیاسی جوانان ساختمانهای دولتی را به دست گرفتند.اما آخرین گزارشها حاکی است که ارتش این کشور وارد عمل شده و با اعلام حکومت نظامی کنترل برخی اماکن کلیدی را به دست گرفته است. اکنون سرنوشت و آینده این کشور در هاله‌ای از ابهام قرار گرفته است.
