خامنهای درد و بدبختی کم داشت، برگزاری انتخابات زودرس هم به آنها اضافه شد. بعداز قیامهای پی در پی و وادارکردن خامنهای به انقباض رژیمش برای مقابله با قیامهای بعدی، رژیمش ضعیف و ضعیفتر شد. با هلاکت رئیسی جلاد که پایه چیدن دستگاهش برای بستن شکافهای رژیمش و بهقول خودش خالصسازی بود، تمام دستگاهش فرو ریخت. حالا بعداز انجام دو دور انتخابات مجلسش و بایکوت و تحریم کامل آنها بوسیله مردم خامنهای بخوبی میداند انتخابات بعدی افتضاحتر از قبلیها خواهد بود. هیچ راه برون رفتی از بحران سرنگونی برای او متصور نیست.
ضربه استراتژیک، خامنهای یک گام کیفی به سمت سرنگونی
بعد از هلاکت رئیسی خامنهای تصمیم گرفته که ۸تیر انتخابات ریاستجمهوری را برگزار کند.
سوال این است: این انتخابات برای خامنهای چه تبعاتی دارد؟ خامنهای بعد از قیام۹۶ به این نتیجه رسید که شکاف بالای نظام را ببندد. ایده دولت جوان حزباللهی از اینجا مطرح شد. بنابر این دستگاهش را چید که رئیسی را از صندوق بیرون بکشد. به همین خاطر همه کاندیدها را جلو پایش قربانی کرد. فکر میکرد رئیسی ۸سال میماند و میتواند خطش را پیشببرد. اما قیام ۱۴۰۱ میزش را چپ کرد و سال ۴۰۲ برای جلوگیری ازتکرار قیام جنگ غزه را راه انداخت و فکر نمیکرد اینقدر طول بکشد. اما ۸ماه طول کشید و سرمار بیرون زد
در همین زمینه
مسعود رجوی: آرزوهای خامنهای با رئیسی خاکستر شد و بر باد رفت!
حالا با مرگ رئیسی، تمام محاسبات خامنهای به هم ریخته و مجبور به برگزاری انتخابات شده است.
یا باید عقبنشینی کند و آنهایی را که حذف کرده بود برگرداند که در اینصورت شکاف باز میشود و برمیگردد به خانه اول. یا باید به خالصسازی ادامه بدهد که باز هم نتیجه قیام و سرنگونی است. چون هرچه بیشتر ضعیف میشود و نیروهای سرکوبگرش بیشتر واو و فشل میشوند و بحران ریزش شدیدتر و بحرانیتر از گذشته میشود. در نتیجه فضا برای قیامها باز می شود.






