ماه محرم امسال ایران در شرایط خاصی در حال طی شدن است. محرم و اوج آن تاسوعا و عاشورا یک سنت و آیین بزرگداشت صرفا برای حسین(ع) نیست بلکه درونمایه محرم اعتراض و شورش علیه وضع موجود است.
ایران ۱۴۰۲ دیگر ایران دو سال پیش نیست. بلکه جامعه ای است که قیام ۱۴۰۱ با آن حماسهها و دلاوریها را شاهد بوده . در جریان قیام ۱۴۰۱ بسیاری از پردهها کنار رفت. ضعف و زبونی حکومت به شکل عریانتری نمود یافت و مردم جسورتر و نترستر وادادگی نیروهای حکومتی را دیدند. اگر چه پاسداران و نیروهای سرکوب ۷۵۰ تن را به خاک و خون کشیدند و چندین جوان قیامی را برای ایجاد وحشت بدار کشیدند، اما این جنایات چیزی به رژیم اضافه نکرد. بلکه خون هر شهیدی به صورت یک کانون شورشی و عصیان علیه حکومت عمل می کند.
در چنین شرایطی است که وارد محرم شدیم. ماهی که دوستداران حسین(ع) به بزرگداشت حماسه عاشورا بر می خیزند. و تلاش دارند خود را با پیوند زدن به همان آرمان که آزادی و رهایی انسان است، تراز کنند. از همین روست که نوحههای محرم امسال به زبان انقلاب و قیام نزدیک شده است.
در همین زمینه
حسین (ع) و یارانش به خاطر آزادی و اختیار، جنگیدند
محرم ۱۴۰۲ محرم دیگری است!
نوحهخوان و نوحه نویس محرم امسال علی اصغر را درسیمای کیان و هستی می بیند و ابوالفضل عباس را در سیمای محمد حسینی و محمد کرمی و دیگر شهیدان سربدار. از همین روست که طنین نوحههای حسینی امسال بیش از آنکه متوجه یزید بن معاویه باشد رو به خامنه ای و جلادان اوست.
در یکی از این نوحهها میخوانیم:
ای شکمهاتان پر از نان حرام، بنگرید
های بغض سینهها را نشکنید
حرمت آیینهها را نشکنید
مردم از سودای خون باید گذشت
از تب تند جنون باید گذشت
چند روزی مست قدرت میشوید
دست آخر درس عبرت میشوید
نیزههاتان سرنگون
سفرههاتان غرق خون
خندههاتان نا تمام
گریههاتان مستدام
عشق تنهاست
خدایا گواهی راه ما از هم جداست
خدایا گواهی درد ما بی انتهاست
راه ما سادگی، دین ما آزادگی
زیر بار ستم، جان و سر دادگی
رسم خوبان است
شرط انسان است
دین رفته به باد
و در نوحه دیگر محرم امسال می شنویم:
امیران سپاه شام، سرداران خون آشام
شما را مردگانی زنده می بینم
خدایان شما را بنده می بینم
شکمها از حرام آکنده می بینم
چرا ای مردمان گریه از جا بر نمیخیزید؟
حسینم از نفس افتاد، تنها اشک میریزید
حسینم تشنه لب جان داد آیا بر نمیخیزید؟
بپا خیزید، بپا خیزید بتی دیگر فرو ریزید
هلا ای شهر خاموشان بپا خیزید
بپا خیزید و کاخ ناخدایان را فرو ریزید
هلا ای شهر خاموشان بپا خیزید
بپا خیزید و کاخ آل سفیان را فرو ریزید
امان از خشم زینب چونکه از حد بگذرد، بگذرد
کجا این قوم ظالم جان سالم میبرد، میبرد
امان از آه مظلومان که از آهی بلا خیزد
اگر دستی فراز آید ، اگر اشکی فرو ریزد، فرو ریزد، فرو ریزد
کسی با چشم عبرت بنگرد،بنگرد، خدا از ظلم ظالم نگذرد،نگذرد
خدا از حرمت خون شهیدان نگذرد، نگذرد، نگذرد
بپا خیزید، بپا خیزید بتی دیگر فرو ریزید.
به این ترتیب می بینیم که عزاداران حسینی امسال دیگر سر و سینهزنان صرف نیستند، در جامه بپاخاستگانی در آمدند که در داستان حسین و عاشورا خود را و سرنوشت مردم خود را باز می یابند و به این ترتیب نوحهها به حماسه میل میکند و موسیقی درونی آن از بهت و بغض به خشم و فریاد نزدیک می شود.







