تابستان۶۷؛ آنچه که نمی‌دانید!
قتل‌عام۶۷ نقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه؛ در تعریف جنایت جنگی چنین آمده «نقض فاحش حقوق بین‌المللی بشردوستانه ناظر بر مخاصمات مسلحانه، خواه در مخاصمات بین‌المللی صورت گرفته باشد یا در مخاصمات منطقه‌یی».
اما این حقوق بین‌المللی بشردوستان چیست؟
حقوق بین‌المللی بشردوستانه به مجموعه قوانینی گفته می‌شود که شامل موارد زیر می‌شود؛
- اول؛ حمایت از اشخاصی که در مخاصمات شرکت نداشته و دیگر در آن شرکت نمی‌‌کنند شامل مردم غیر نظامی، اسیران و مجروحین جنگی.
- دوم؛ به قاعده درآوردن ابزار و روش‌های جنگی، به چه اهدافی می‌توان حمله کرد، از چه سلاحی می‌توان استفاده کرد، احتیاط‌هایی که باید برای کاهش مصدومان غیر نظامی در نظر گرفته شود.
بنابراین سئوال این است که آیا قتل‌عام زندانیان سیاسی در سال ۶۷ که سال ها در زندان بسر برده بودند را می توان نقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه و جنایت جنگی دانست؟ [قتل‌عام ۶۷؛ جرم نسل کشی + ویدئو]
گفت وگوی با فلاحیان وزیر پیشین اطلاعات
- دهباشی: همه کسانی که اعدام شدن با اسلحه دستگیر شده بودن یعنی شورش مسلحانه کرده بودن
- فلاحیان: نه…!
- دهباشی: خب این چطوری میشد مصداق شورش مسلحانه…؟
- فلاحیان: خب اینها جزو اون سازمان بودن
- دهباشی: نباید خود شخص این کارو بکنه
- فلاحیان: نه…!
- دهباشی: ولو اینکه با یک روزنامه گرفته باشن…!
- فلاحیان: بله….!
- فلاحیان: اینا جزو اون سازمان بودن…
- دهباشی: اینا اسیر محسوب نمی‌شن….
- فلاحیان: نه….
قتل‌عام۶۷ نقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه
بله به این ترتیب علی فلاحیان به عنوان یک مقاوم رسمی سابق، ناخواسته اعتراف میکند که کشتار زندانیان سیاسی در سال ۶۷ نقض فاحش مفاد حقوق بین‌المللی بشردوستانه و در نتیجه جنایت جنگی است.
زیرا در فتوای خمینی به جنگ‌های کلاسیک مجاهدین با حکومت صراحتاً اشاره شده و با استناد به این جنگ‌ها حکم اعدام زندانیان مجاهدی که از سال ها قبل در زندان بودن را صادر میکند.
گزارش قاضی رابرتسون در باره نقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه
قاضی رابرتسون در گزارش حقوقی خود در باره قتل‌عام زندانیان سیاسی با استناد به فتوای خمینی برای کشتار مجاهدین می‌نویسد: «ماده ۱۳ کنوانسیون سوّم ژنو هرنوع رفتار انتقامجویانه را منع می کند و کشتن اسیران جنگی را «یکی از آشکارترین و مسلّم‌ترین جنایت‌های جنگ می‌شمارد… اگر آن گونه که در فتوای خمینی ادعا شده، مجاهدین اسیران جنگی شمرده شوند، کشتار آنان جدّی ترین نقض کنوانسیون سوّم ژنو و بنابراین جنایت جنگی است…».
چرا که خمینی فتوایش ادعا میکند که اعدام زندانیان سیاسی مجاهد به دلیل همدستی با عراق است. پس بنابراین ناخواسته اعتراف میکند که آنان اسیر جنگی هستند.
فرماندهان و افسران ارتش ژاپن در جنگ جهانی دوّم به خاطر کشتن اسیران متفقین، در دادگاه‌های توکیو محکوم به اعدام شدند.
در دادگاه جنایت جنگی نورنبرگ نیز تعدای از سربازان آلمانی اعدام شدند. آنان سربازانی بودن که به دستور هیتلر اسیران جنگی را که در «فرار بزرگ» گریخته بودند اعدام کردند.
بنابراین همه رهبران حکومتی می‌دانستند که اعدام اسیران جنگی یک جنایت جنگی است. اما با اطلاع از این قانون دست به جنایت زدند.
عدم ارجاع پرونده قتل عام۶۷ توسط مقامات حکومتی
در شهریور ۱۳۹۹ هفت گزارشگر ملل متحد در هشدار خود به حکومت ایران ضمن انتقاد به عدم ارجاع پرونده قتل‌عام۶۷، به دنبال تصویب قطعنامه مجمع عمومی در سال ۱۹۸۸ به شواری امنیت می‌نویسد: «خودداری این نهادها از اقدام، تأثیر ویران‌کننده‌یی بر روی بازماندگان و خانواده‌ها و نیز بر وضعیت عمومی حقوق‌بشر در ایران داشت و (رژیم) ایران را جری‌تر کرد تا به پنهان‌کردن سرنوشت قربانیان ادامه بدهد و استراتژی منحرف‌کردن و انکار را حفظ کند که تا همین امروز هم ادامه دارد».
گزارشگران ویژه سازمان ملل در نامه خود از حکومت ایران می‌خواهند که به فوریت تحقیقات کامل و مستقلی پیرامون تمامی پرونده‌ها انجام دهد.
گزارشگران ملل متحد در این گزارش هشدار میدهند: «اگر حکومت شما به خودداری از انجام وظایفش به‌موجب قانون حقوق‌بشر بین‌المللی ادامه دهد ما به جامعه بین‌المللی فراخوان می‌دهیم که دست به اقدام و انجام تحقیقات پیرامون پرونده‌ها بزند که شامل اقدام از طریق راه‌اندازی تحقیقات بین‌المللی هم می‌شود».
تابستان۶۷؛ آنچه که نمی‌دانید…! قسمت پنجم؛ چرا قتل‌عام۶۷ نقض حقوق بین‌المللی بشردوستانه است؟
