عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
مماشات چگونه عمل می‌کند؟ هر ساله وقتی به اواسط سال میلادی نزدیک می‌شویم، مسائل مربوط به ایران در سطح جهانی به «اوج» می‌رسد. بسیاری رویدادها در صحنه سیاسی رخ می‌دهد که هر کدام از اهمیت خاصی برخوردار هستند. امسال شاهد چند نمونه از آن در اروپا بودیم. آزادی دیپلمات تروریست اسدالله اسدی در بلژیک و برگشت وی به ایران در تاریخ 26 می 2023، آزادی جانی و شکنجه‌گر، حمید نوری در سوئد و برگشت وی به ایران در تاریخ 15 ژوئن 2024، از آن جمله‌اند. در این ایام این سوال مطرح می‌شود که چرا؟ و چه باید کرد؟
در داخل ایران و در اواخر سپتامبر 2022، قیام مردم شکل «سراسری» به خود گرفت و رژیم را به لرزه درمی‌آورد. یکسال بعداز آن در خاورمیانه «جنگ غزه» توسط این رژیم برافروخته شد و همچنان ادامه دارد. نقش رژیم ایران علیه اوکراین بازتاب جهانی داشته و انکارکننده‌یی برای آن نیست!
آغاز خط مماشات با دیکتاتوری ولایت فقیه!
اواسط سال میلادی در نیم قرن اخیر، یادآور بسیاری سرفصل‌های مهم در تاریخ ایران است. در ژوئن 1981 دیکتاتوری ولایت فقیه در آستانه سقوط توسط هماورد اصلی‌اش قرار گرفت. به همین دلیل است که خمینی تظاهرات نیم‌ملیون نفره مخالفان در تهران را برنتافت و از طریق سپاه پاسداران آن را به خاک و خون کشید. متعاقبا، هرگونه فعالیت سیاسی علیه رژیم ولایت فقیه ممنوع گردید و فصل جدیدی آغاز شد! اعدامها به صورت کور و گسترده در سراسر ایران آغاز گردید.
آقای مسعود رجوی متعاقبا در 30 تیرماه 1360 «شورای ملی مقاومت ایران» را در تهران تاسیس و در 7 مرداد1360 عازم پاریس گردید و در اتحاد با شماری از نیروهای اپوزیسیون رژیم ایران «آلترناتیو دمکراتیک حکومت ایران» را اعلام نمود. آلترناتیوی که به رغم توطئه‌چینی‌های ارتجاع و استعمار، تا به امروز همچنان یگانه آلترناتیو موجود در برابر رژیم آخوندی است و نقش محوری را در رویارویی با دیکتاتوری ولایت فقیه دارد!
بعداز شکل‌گیری «ارتش آزادی‌بخش ملی» در خردادماه 1366 در جوار خاک ایران، این ارتش در 30 خرداد 1988 یک ضربه کاری و کشنده به دیکتاتوری خمینی وارد کرد و می‌رفت که به زودی، دیکتاتوری خمینی را از ایرانزمین سرنگون کند. خمینی برای بقای رژیمش، در وحشت از سرنگونی به دست این ارتش، آتش‌بس 598 سازمان ملل را فریبکارانه پذیرفت و توانست با کمک مماشاتگران غربی از سرنگونی بگریزد!
به دنبال این واقعه بود که خمینی، حکم قتل‌عام و نسل‌کشی مجاهدین راو که قبلا صادر کرده بود، با صدور فتوایی به مرحله اجراء گذاشت. سانسور در رسانه‌های حکومتی را حاکم و بیش از 30 هزار زندانی سیاسی راو که عمدتا از مجاهدین خلق بودند به جوخه اعدام سپرد. دژخیم ابراهیم رئیسی و دژخیم مصطفی پورمحمدی از اعضای دسته مرگ در این جنایت بودند. جنایت به حدی بزرگ و شنیع بود که جانشین وقت خمینی، آقای حسین‌علی منتظری زبان به اعتراض گشود که به عزل و سپس حصار خانگی وی تا روز درگذشت وی انجامید.
بیشتر بخوانید
آزادی حمید نوری، معامله‌ای بغایت ننگین!
دیکتاتوری اعتقادی به صلح ندارد
این سرفصل هرگز به صلح با عراق نیانجامید و توطئه‌ها و حملات این رژیم در خاک عراق ادامه یافت. زیرا دیکتاتوری ایران اعتقادی به صلح ندارد و یک رژیم تمامیت‌خواه ارتجاعی و توسعه طلب است. بارزترن وجه آن، جنگ‌افروزی علیه کشورهای منطقه و حتی شارک در جنگ در دوردست‌هاست تا توجهات جهانی را از روی وضعیت داخلی ایران بردارد. این یک شگرد رسوای همیشگی این رژیم بوده است.
لازم به ذکر است که ولی فقیه حاکم، توانسته بود بر سر «این قتل عام» شنیع، با معاملات کلان با طرف‌های تشنه به دلار و نفت، دولتهای غربی به مماشات وادارد و با آنها قرارداد امضا کند تا از گشودن این پرونده به گفته بسیاری از حقوقدانان برجسته بین‌المللی «جنایت علیه بشریت» و «نسل‌کشی» است جلوگیری نماید.
به تجربه ثابت شده است که مماشات با رژیم دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران با ایستادن در کنار مردم مردم و مقاومت ایران در تعارض است. غیرممکن است که هماورد اصلی که همان آلترناتیو دمکراتیک است، نادیده گرفته شود. ارتجاع و استعمار در طول این سالیان بارها برای این رژیم تروریستی «آلترناتیو» بتراشند. چهره‌هایی را مورد حمایت سیاسی و تبلیغات خود قرار دهند. شعارهای اصیل مردم را با شعارهای مورد پسند خود به حاشیه برانند و افکار عمومی مردم ایران را با خود همراه کنند. اما جز شکست ندرویدند. زیرا آنچه کاشته بودند، ریشه در جامعه ایران نداشت!
سخن پایانی و ضرورت پایان مماشات!
برگزاری گردهمایی سالانه مقاومت ایران در اواسط سال میلادی در اروپا، کابوس سالانه رژیم دیکتاتوری ایران است. به همین خاطر هر ساله در تلاش گسترده سیاسی، دیپلماتیک، تروریستی و تبلیغاتی بوده تا هر طور شده مانع از برگزاری این گردهمایی گردد. در سال 2018 دیپلمات تروریست، اسدالله اسدی در راس یک گروه تروریستی در پی انفجار این گردهمایی بودند که منجر به دستگیری وی و گروه تروریستی‌اش گردید!
امسال نیز در آستانه برگزاری این گردهمایی، در یک توطئه مسخره و با آزادسازی گروگان فرانسوی، مماشاتگران این کشور را بر آن داشت که یکی از پایگاههای مقاومت را در فرانسه مورد بازرسی قرار دهد که طولی نکشید که مشخص شد این اقدام توسط رژیم ایران هدایت شده است! در توطئه‌های مشابهی، با آزادکردن گروگانهای سوئدی و بلژیکی، دژخیم حمید نوری و دژخیم اسدالله اسدی را به تهران برگرداند!
اگرچه این اقدامات، شنیع و علیه موازین دمکراسی و حقوق بشری در جهان است اما در عین حال، این واقعیت را بیش از پیش به اثبات رسانید که «سر مار ولایت» و «بانکدار تروریسم در جهان» همانا تهران است و نباید از آن غافل شد. باید همه ضربات را در تهران، به ولایت فقیه وارد کرد تا جهان، منطقه و ایران از شر تروریسم خلاص و امنیت و ثبات و صلح و همزیستی به جهان برگردد!
