به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
نگاهی به بازتاب گسترده جنبش دادخواهی زندانیان قتل‌عام شده در ایران!
مجمع عمومی سازمان ملل هر ساله در حدفاصل ماههای سپتامبر تا دسامبر اجلاسیه سالانه خود را با حضور سران دولتهای عضو تشکیل می‌دهد. به رغم نیاز شدید نظام مذهبی حاکم بر ایران برای حضور در این اجلاس اما ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور منتصب ولی فقیه حاکم بر ایران، امسال از حضور در اجلاس خودداری نمود و اعلام کرد که به علت همه‌گیر شدن بیماری کرونا(!) به نیویورک در آمریکا که محل برگزاری این اجلاس است نمی‌رود. این اقدام حکومت ایران این سؤال را همه‌گیر نمود که چرا ابراهیم رئیسی برای شرکت در این اجلاس نرفت؟!
بازتاب جنبش دادخواهی در جهان!
بعد از اعلام جنبش دادخواهی خون «شهیدان قتل عام شده در سال ۱۳۶۷» توسط مقاومت ایران در سال ۱۳۹۵، این جنبش در همه کشورهای جهان فراگیر شد و از حمایت وسیعی از کشورها، دولتها و مجامع بین‌المللی برخوردار شده است. این جنایت، یک نسل‌کشی روشن بوده و در آن بیش از ۳۰هزار تن از اعضای این مقاومت به دنبال فتوای خمینی، قتل عام شده و اکنون بیش از ۳۰سال است به علت سیاست مماشات غرب این پرونده ناگشوده باقی مانده و یکی از عاملان این جنایت بزرگ یعنی ابراهیم رئیسی به عنوان ریاست جمهوری حکومت ولایت فقیه آخوندی منصوب شده است. مأموریت این جانی جز بقای حکومت و تداوم کشتار و نسل‌کشی نیست. [ابراهیم رئیسی؛ آیا جرأت سفر به سرزمین مین گذاری شده را دارد؟]
امروزه به یمن اعلام جنبش دادخواهی، افکار عمومی جهان روی نقش ابراهیم رئیسی در این «نسل کشی» و «جنایت علیه بشریت» متمرکز شده است. عامل اصلی در گذاشتن نام ابراهیم رئیسی در لیست تحریم‌های وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در روز ۱۳آبانماه ۱۳۹۸نیز همین است.
ولی‌فقیه حاکم بر ایران اگرچه بسیار نیازمند حضور رئیس جمهورش در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل بود اما به خوبی می‌دانست که کفه «تلخکامی‌ها»یش بسیار سنگین‌تر از کفه «رؤیاهای شیرین» وی خواهد بود. از این رو ابراهیم رئیسی را به تاجیکستان فرستاد تا به نیویورک نرود. زیرا که فرق بین تاجیکستان با نیویورک دو دنیا است. واقعیت مهمی که در اینجا وجود دارد و خامنه‌ای و رئیسی می‌خواهند آن را بپوشانند «حقیقت جنبش دادخواهی» و بازتاب آن در جامعه جهانی است! [درخواست رسمی برای دستگیری ابراهیم رئیسی در اسکاتلند]
درباره حکومت ایران برای بقاء بیشتر بخوانید
اعتراف به شکست رژیم و پیروزی مقاومت!
اکنون یک اجماع نظر جهانی در بین طیف وسیعی از دولت ها، مقامات و همچنین مجامع جهانی جامعه بین‌الملل، مبنی بر «ضرورت تحقیق پیرامون جنایت صورت گرفته» وجود دارد. همین فضای عمومی عامل وحشت حکومت ایران و شخص ابراهیم رئیسی در سفر به نیویورک شد. به طوی که حتی حکومت ایران نتوانست سپر «مصونیت سیاسی» برای حضور رئیسی در نیویورک را هم به کار بگیرد. پس جز شکست این نظام در برابر مقاومت نمی‌شود نام دیگری بر آن گذاشت!
یکی از کارشناسان حکومتی به‌نام «بهشتی‌پور» گفت: «از نظر قوانین بین‌المللی نمی‌توانند رئیس‌جمهور یک کشور را بازداشت کنند آن هم به‌خاطر این‌که مثلاً به جنایت جنگی یا مشارکت در آن متهم شده است».
یک حقوقدان حکومتی دیگر به نام «نعمت احمدی» در این رابطه گفت: «شرایط برای انجام این سفر مناسب نیست. مثلاً در حال حاضر در استکهلم سوئد دادگاه حمید نوری در جریان است و به‌کرات در آنجا اسم رئیسی برده شده است… فکر می‌کنم آنچه رئیسی و مشاوران او را به این سمت سوق داده که در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت نکنند، این است که ممکن است ایرانیان مقیم یا نهادها و سازمانها، اقداماتی علیه او انجام دهند.» (روزنامه حکومتی جهان صنعت. ۲۷شهریور۱۴۰۰).
این اعتراف بسیار مهمی به شکست و منفوریت حکومت ایران و ابراهیم رئیسی در ایران و جهان است. اعترافی که به پیروزی مقاومتی که بیش از ۴دهه است بی‌امان و خستگی‌ناپذیر جنایتهای این نظام را افشا کرده و می‌کند و صدای مردم ایران را در سراسر جهان و در مجامع بین‌المللی فریاد زده است. [سناتورهای برجسته آمریکایی؛ ورود ابراهیم رئيسی به خاک آمریکا را ممنوع کنید]
اقتدار رژیم ولایت فقیه!
جلوی خنده خود را نمی‌شود گرفت وقتی از زبان امام جمعه و نماینده ولی فقیه در مشهد، آخوند علم‌الهدی، پدر زن ابراهیم رئیسی پیرامون سفر دامادش (ابراهیم رئیسی جنایتکار!) به تاجیکستان می‌شنویم: «یک سفر خارجی مؤثر استکبارستیز و آمریکا براندازی که جریان تحریم‌های اقتصادی را کاملاً با یک شکست روبه‌رو می‌کند … ایران هنوز عضو شانگهای نشده… دنیای شرق در مقابل دنیای غرب آمده به‌سراغ ما و در مقابل ما خضوع می‌کند، اقتدار ما به‌اینجا رسیده!»
نامه‌ای که بر وحشت رئیسی افزود!
در آستانه برگزاری ۷۶مین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ۴۰۷تن از نخبگان ایرانی، شامل دانشمندان، اساتید دانشگاه، آکادمیسینها، پزشکان، پژوهشگران، مدیران صنایع و صاحبان مشاغل ایرانی مقیم آمریکا، طی نامه سرگشاده‌یی خطاب به رئیس جمهور آمریکا نوشتند: «از دولت شما خواهان واکنش قوی و سریع هستیم که تصریح کنید رئیسی مردم ایران را نمایندگی نمی‌کند». آنها در نامه خود بر مهمترین مواضع سیاسی و استراتژیک مجاهدین و مقاومت ایران تأکید نموده و از جمله با اشاره به رئوس برنامه ۱۰ماده‌ای خانم مریم رجوی تصریح گردیده: «ایالات متحده باید از خواست مردم ایران برای یک جمهوری دمکراتیک، غیرهسته‌ای و مبتنی بر جدایی دین از دولت حمایت کند». [۴۰۰ شخصیت و آکادمیسین ایرانی خواهان محکومیت رئیسی شدند]
امضاکنندگان این نامه که همگی از جایگاه و موقعیت و اعتبار ویژه‌ای در جامعه آمریکا، به‌خصوص در سطوح برگزیدگان این کشور برخوردارند و بر رسانه‌ها، مجامع فکری و دانشگاهی، کنگره و دولت آمریکا نقش تعیین‌کننده داشته و اغلب در تشکلها و انجمنهای هوادار مجاهدین و مقاومت ایران سازماندهی و متشکل شده‌اند، نه تنها یک جریان نیرومند سیاسی و اجتماعی در جامعه ایرانیان مقیم آمریکاست، بلکه در بالاترین سطوح سیاسی آمریکا نیز از حمایت دو حزبی وسیعی برخوردارند.
اقدام جدید امضاکنندگان نامه یکبار دیگر این حقیقت را در انظار جهانیان بارز و برجسته نمود که مردم ایران و به‌ویژه بخش آگاه جامعه ایران، حکومت ولایت فقیه را در تمامیتش نفی می‌کنند و قبول نخواهند کرد که جلاد قتل‌عام۶۷، به‌اسم مردم ایران در مجمع عمومی ملل متحد حاضر شود و سخنرانی کند!
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
❊ مسئولیت محتوای مطالب وارده برعهده نویسنده است.
