سعید ماسوری، زندانی سیاسی مقاوم، پس از یورش وحشیانه مأموران به بند ۴ زندان قزلحصار در روز چهارشنبه ۲۵ تیرماه ۱۴۰۴ و تلاش برای انتقال اجباری او به مکانی نامعلوم، در واکنش به این اقدام سرکوبگرانه، نامه‌ای نوشت که در زیر می‌خوانید. این نامه، بازتابی از وضعیت پرمخاطره زندانیان سیاسی در ایران است و هشداری آشکار در مورد یک جنایت در حال وقوع است:
جنایتی در حال وقوع است
نوشته سعید ماسوری – ۲۶ تیر ۱۴۰۴
از صبح با هزار و یک ترفند تهدید و تطمیع و قسم‌های آن‌چنانی تلاش در انتقال این جانب داشتند. قدر مسلم این‌که، این شیوه کار (آدم‌ربایی در زندان به اسم انتقال) به هیچ‌وجه تنها معطوف به اینجانب نبود و نیست و اساساً برای کنترل، منزوی‌سازی و بی‌صدا کردن زندانیان صورت می‌گیرد.
و انتقال یا عدم انتقال هم مطلقاً موضوع منازعه نیست بلکه تنها برای سرکوب، سرکوب و باز هم سرکوب بیشتر است و اصرار بر کشتار و اعدامهای بیشتر! درست همان‌طور که در سال ۶۷ واقع شد و امروز هم بیم آن می‌رود که همان مسیر با زبان و شیوه دیگر تکرار شود، آن زمان نامش کمیته مرگ بود و امروز «آتش به اختیار» ولی این سرکوب گسترده و تشدید اعدامها نه نشانه اقتدار که اعترافی به درماندگی حاکمیت در برابر حقیقت و اراده مردم است و بر همین سیاق آن «آتش به اختیار» هم جز تلاشی برای پوشاندن، عمق نفوذ، پوسیدگی و فروپاشی ساختاری حاکمیت نیست! که می‌خواهند با تقاص گرفتن از مردم ایران و زندانیان آنها، جبرانش کنند.
در همین زمینه
حمله به زندان قزلحصار جهت ربودن و انتقال زندانی سیاسی سعید ماسوری
سعید ماسوری:بگذار جهان بشنود که جنایتی درحال وقوع است
خودداری اینجانب از پذیرش “انتقال” از تبعیدگاه قزلحصار به تبعیدگاه دیگر نه از سر ترس از جابه‌جایی و انتقال است و نه توهم این‌که ما چند زندانی می‌توانیم جلوی این اعمال غیرقانونی را بگیریم بلکه تنها و تنها از آن جهت است که مثل سال ۶۷ قتل‌عام در سکوت و بی‌خبری صورت نگیرد و به تمامی در برابر چشمان تاریخ و وجدانهای بیدار باشد! آری، بگذار این‌بار جهان بشنود که «جنایتی در حال وقوع است» و البته مقاومتی در برابر آن! ولو این‌که این تفاوتی تنها منجر به یک هشدار و هشیار باش برای مردم ایران و جهان بشود که «جنایتی در حال وقوع است»! صبراً بنی الکرام!
آنچه که به شخص من به‌عنوان یک زندانی سیاسی هوادار مجاهدین خلق برمی‌گردد، به‌ویژه در ایام محرم و در معرض پیام جاودانه امام حسین، می‌خواهم تصریح کنم که آن خونی که از فرزند ایشان به هوا پرتاب شد، کماکان در حال فرو چکیدن بر ما ایرانیان، شیعیان و پیروان اوست و هیهات اگر با این زندان و تبعید و اعدامها گامی در آن سیر آزادی و آزادگی به عقب برداریم
حتی اگر کشتار همه ما تنها در حد خبری باشد که از روز واقعه خبر دهد و اجازه ندهد که جنایتی به سکوت برگزار گردد!
زهی شرف و سعادت اگر به این میهن و مردم‌مان تنها آماده باشی داده باشیم و تنها هشداری، اگر چه به قیمت جانمان! که ایران و ایرانی از اسطوره‌هایش سیاوش و و آریو برزن و حماسه‌های فردوسی، چیزی جز پایداری و ایستادگی نیاموخته و چه افتخار بی‌مانندی که هم از ایشان الهام گرفته و آموخته‌ایم و هم از اسلام رهایی‌بخش و پیامبر رحمت و اسطوره‌ها و اصحاب وی که تزول الجبال ولاتزل
الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لو لا ان هدینا الله
سعید ماسوری
تیرماه ۱۴۰۴
