نابودی ۳ هزار اصله درخت در گیلان. باندهای مافیایی سد سازی که وابسته به سپاه هستند، برای منافع سودجویانه خود، اقدام به قطع ۳ هزار اصله درخت، در گیلان کردند؛ خساراتی بلاجبران به محیط زیست ایران.
هر کسی ارزش و بهای یک درخت را می‌داند، چرا که همه می‌دانیم چند سال نیاز است تا یک دانه یا نهال کوچک به یک درخت بزرگ تبدیل شود. اما متاسفانه در کشور، به دلیل سیاست‌های غلط، شاهد از بین رفتن بی‌شمار درختان قدیمی هستیم؛ درختان بلاجایگزینی که رفتن‌شان، ضربه‌ی بزرگی به محیط زیست ایران است و اکوسیستم منطقه را بر هم می‌زند.
شنیدن خبر قطع شدن سه هزار اصله درخت با ارزش هیرکانی در گیلان طی چند روز، دل هر ایرانی را به درد می‌آورد. درختانی باستانی که بلاجایگزین هستند و اساسا نوع مواد و رشد طبیعی درخت در طبیعت جنگل، متفاوت از درخت کاشته شده توسط انسان است.
چنانچه رییس انجمن علمی جنگلبانی کشور در مصاحبه‌ای به «صدها و هزاران سال زمان» صرف شده برای بزرگ شدن این درختان اشاره کرد و این ضایعه را جبران ناپذیر خواند.
آثار زیان بار سدها
سد سازی بی رویه و سودجویانه اثرات زیان باری بر زندگی اجتماعی، بیولوژیکی و زیست محیطی و اقتصادی بسیاری از مردم می‌گذارد و زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
در کشورهای رشد یافته، امروزه متوجه شده اند که ساخت بسیاری از سد ها خود، عاملی برای تخریب اکوسیستم و محیط زیست منطقه می‌شوند و به همین دلیل بعد از برجسته شدن اهمیت حفظ محیط زیست در این سال ها، حتی سدهایی که ضایعه بار هستند، جمع آوری می‌شوند. بر اساس برخی آمارها در آمریکا حدود ۴۰۰ سد تخریب شده است که می‌توان برای نمونه از سد اورگلید نام برد که به دلیل تخریب منطقه، سازه اش جمع آوری شد.
باند مافیایی سد سازی
اما در ایران باند مافیایی سدسازی که پشت پرده‌ی آن، شرکت‌های وابسته به سپاه پاسداران قرار دارند و دنبال منافع سودجویانه‌ی خود هستند، کمر به نابود کردن محیط زیست ایران بسته است. از سدسازی‌های مکرر در اطراف دریاچه‌ی ارومیه گرفته که منجر به مرگ تدریجی آن شد، تا ساخت سد گتوند که آب کارون را شور کرده و اینک ساخت سد شفارود که در این مرحله، سه هزار اصله درخت قدیمی را از بین برده است. [به عنوان نمونه: سدهای سپاه! خوزستان مدفون!]
این باند مافیایی که لابی‌های گسترده‌ای هم دارد، پول‌های کلانی را به جیب می‌زند. با اینکه در رابطه با پرونده‌ی سد شفارود، اعتراضات گسترده‌ای هم انجام شد، اما بی‌توجه به اعتراضات، این پروژه ادامه پیدا کرده چرا که منافع این باند مافیایی توانسته بر صدای این اعتراضات غلبه کند.
آیا قطع درختان ضروری بود؟
کارشناسان محیط زیست طی نظریات کارشناسی گفتند که نیازی به قطع درختان نبوده و با «احداث تونل های بیشتر» و «تغییر طراحی و استفاده از جاده‌های موجود»، امکان این بود که از قطع بیشتر درختان جلوگیری کرد.
دست های پشت پرده
برخی «نمایندگان» و «مدیران اجرایی» گیلان، پیشبرد این پروژه را از اختیار «سازمان محیط زیست» خارج کردند و بعد از تصمیم گیری در «هیئت دولت»، اختیار کامل پیشبرد این پروژه به «شرکت آب منطقه‌ای استان گیلان» سپرده شد و «سازمان حفاظت محیط زیست» از هر گونه دخالت در این پرونده، منع شد. [جهان صنعت ۲ شهریور ۹۶]
این پروژه از کجا آغاز شد؟
دستور ساخت این سد مستقیما در دوره‌ی عیسی کلانتری صادر شد. وی زمانی که «وزیر کشاورزی» بود پروژه‌ی نیشکر خوزستان را هم آغاز کرد که باعث از بین رفتن خاک منطقه و هدر رفتن آب خوزستان برای بهره برداری نیشکر شد.
جلوگیری از فاجعه
درست است که ۳ هزار اصله درخت قطع شد و این همه هزینه تا به حال صرف این پروژه‌ی زیان بار شده است. ولی به گفته‌ی کارشناسان اگر در همین لحظه هم از ادامه‌ی کار این پروژه جلوگیری شود باز هم برای کشور و محیط زیست منطقه، منفعت دارد و از خسارات میلیاردی آینده جلوگیری خواهد شد.
ولی آیا واقعا این «دولت»، به فکر محیط زیست کشور و جلوگیری از صدمه زدن به آن است؟
باندهای مافیایی سد سازی که وابسته به سپاه هستند، برای منافع سودجویانه خود، اقدام به قطع ۳ هزار اصله درخت، در گیلان کردند؛ خساراتی بلاجبران به محیط زیست ایران.
هر کسی ارزش و بهای یک درخت را می‌داند، چرا که همه می‌دانیم چند سال نیاز است تا یک دانه یا نهال کوچک به یک درخت بزرگ تبدیل شود. اما متاسفانه در کشور، به دلیل سیاست‌های غلط، شاهد از بین رفتن بی‌شمار درختان قدیمی هستیم؛ درختان بلاجایگزینی که رفتن‌شان، ضربه‌ی بزرگی به محیط زیست ایران است و اکوسیستم منطقه را بر هم می‌زند.
شنیدن خبر قطع شدن سه هزار اصله درخت با ارزش هیرکانی در گیلان طی چند روز، دل هر ایرانی را به درد می‌آورد. درختانی باستانی که بلاجایگزین هستند و اساسا نوع مواد و رشد طبیعی درخت در طبیعت جنگل، متفاوت از درخت کاشته شده توسط انسان است.
چنانچه رییس انجمن علمی جنگلبانی کشور در مصاحبه‌ای به «صدها و هزاران سال زمان» صرف شده برای بزرگ شدن این درختان اشاره کرد و این ضایعه را جبران ناپذیر خواند.
آثار زیان بار سدها
سد سازی بی رویه و سودجویانه اثرات زیان باری بر زندگی اجتماعی، بیولوژیکی و زیست محیطی و اقتصادی بسیاری از مردم می‌گذارد و زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
در کشورهای رشد یافته، امروزه متوجه شده اند که ساخت بسیاری از سد ها خود، عاملی برای تخریب اکوسیستم و محیط زیست منطقه می‌شوند و به همین دلیل بعد از برجسته شدن اهمیت حفظ محیط زیست در این سال ها، حتی سدهایی که ضایعه بار هستند، جمع آوری می‌شوند. بر اساس برخی آمارها در آمریکا حدود ۴۰۰ سد تخریب شده است که می‌توان برای نمونه از سد اورگلید نام برد که به دلیل تخریب منطقه، سازه اش جمع آوری شد.
باند مافیایی سد سازی
اما در ایران باند مافیایی سدسازی که پشت پرده‌ی آن، شرکت‌های وابسته به سپاه پاسداران قرار دارند و دنبال منافع سودجویانه‌ی خود هستند، کمر به نابود کردن محیط زیست ایران بسته است. از سدسازی‌های مکرر در اطراف دریاچه‌ی ارومیه گرفته که منجر به مرگ تدریجی آن شد، تا ساخت سد گتوند که آب کارون را شور کرده و اینک ساخت سد شفارود که در این مرحله، سه هزار اصله درخت قدیمی را از بین برده است. [به عنوان نمونه: سدهای سپاه! خوزستان مدفون!]
این باند مافیایی که لابی‌های گسترده‌ای هم دارد، پول‌های کلانی را به جیب می‌زند. با اینکه در رابطه با پرونده‌ی سد شفارود، اعتراضات گسترده‌ای هم انجام شد، اما بی‌توجه به اعتراضات، این پروژه ادامه پیدا کرده چرا که منافع این باند مافیایی توانسته بر صدای این اعتراضات غلبه کند.
آیا قطع درختان ضروری بود؟
کارشناسان محیط زیست طی نظریات کارشناسی گفتند که نیازی به قطع درختان نبوده و با «احداث تونل های بیشتر» و «تغییر طراحی و استفاده از جاده‌های موجود»، امکان این بود که از قطع بیشتر درختان جلوگیری کرد.
دست های پشت پرده
برخی «نمایندگان» و «مدیران اجرایی» گیلان، پیشبرد این پروژه را از اختیار «سازمان محیط زیست» خارج کردند و بعد از تصمیم گیری در «هیئت دولت»، اختیار کامل پیشبرد این پروژه به «شرکت آب منطقه‌ای استان گیلان» سپرده شد و «سازمان حفاظت محیط زیست» از هر گونه دخالت در این پرونده، منع شد. [جهان صنعت ۲ شهریور ۹۶]
این پروژه از کجا آغاز شد؟
دستور ساخت این سد مستقیما در دوره‌ی عیسی کلانتری صادر شد. وی زمانی که «وزیر کشاورزی» بود پروژه‌ی نیشکر خوزستان را هم آغاز کرد که باعث از بین رفتن خاک منطقه و هدر رفتن آب خوزستان برای بهره برداری نیشکر شد.
جلوگیری از فاجعه
درست است که ۳ هزار اصله درخت قطع شد و این همه هزینه تا به حال صرف این پروژه‌ی زیان بار شده است. ولی به گفته‌ی کارشناسان اگر در همین لحظه هم از ادامه‌ی کار این پروژه جلوگیری شود باز هم برای کشور و محیط زیست منطقه، منفعت دارد و از خسارات میلیاردی آینده جلوگیری خواهد شد.
ولی آیا واقعا این «دولت»، به فکر محیط زیست کشور و جلوگیری از صدمه زدن به آن است؟
