اصلیترین مشکل خامنهای داخلی یا خارجی
خامنهای با به صحنه آوردن اصلاحاتچیها تلاش میکند روی صورت مسأله اصلی خاک بپاشد و آدرس غلط بدهد که مشکل اصلی رژیمش سیاست خارجی است و در داخل ایران هیچ مشکلی ندارد. در حالیکه بعد از قیامهای سراسری سالهای اخیر بخصوص قیام ۱۴۰۱ تمام جهان متوجه شد که مشکل خامنهای و رژیمش با مردم ایران در داخل هست و بزرگترین تهدید برای سرنگونی، مردم ایران هستند.
اخیرا ابوطالبی از مشاوران رییس جمهور سابق از تاریکخانه خودش بیرون آمده تا شاید بتواند چوب زیر بغل خامنهای باشد و گفته است: اون چیزی که الان وجود داره بنظر من و مشکل اساسی سیاست خارجی ماست … یک بحثی است بنام سردرگمی استراتژیک در سیاست خارجی.
یعنی سردرگمی فقط در سیاست خارجی است؟ که اگر درست بشود مشکل فساد، چپاول، محیط زیست،
تبعیض و فاصله فاحش طبقاتی حل میشود؟ معلوم است که نه.
در همین زمینه
اولین قیامها علیه رژیم در مشهد و اسلامشهر و قزوین در دوره دولت سازندگی بود. قیام ۷۸ هم در دولت اصلاحات بود. بزرگترین قیامها یعنی ۹۶ و ۹۸ هم در دولت اعتدال اتفاق افتاد که بزعم این گروگانگیر سابق، سیاست خارجی متعادلی داشتند.
بنابراین سوال این است: این بابا چی را نمیفهمد یا دارد میپوشاند؟ واقعیت این است که ریشه همه مشکلات و بحرانها در ولایتفقیه است. یعنی یک پدیده مربوط به دوران دایناسورها را به جامعه قرن بیستم تحمیل کردهاند. پس چالش اصلی نظام، سیاست خارجی نیست بلکه داخلی است.
یعنی رو دررویی مردم با ولایتفقیه. همانطور که در شعارهایشان به روشنی خواسته خودشان را بیان میکنند: خامنهای ضحاک میکشیمت زیر خاک






