تجمع و راهپیمایی مردم شاهرود در اعتراض به فعالیت معدن بوکسیت تاش؛ معترضان هشدار دادند: تخریب کوه شاهوار، منابع آبی و زیستبوم منطقه را با تهدیدی جدی روبهرو کرده است.
در ادامه اعتراضهای چندینساله به فعالیت معدن بوکسیت تاش در کوه شاهوار، مردم شاهرود روز ۱۵ آبان ۱۴۰۵ با برگزاری تجمع و راهپیمایی، خواستار توقف کامل فعالیتهای معدنی در این منطقه و حفاظت از منابع آبی و زیستبوم منطقه شدند.
شهر شاهرود روز پنجشنبه ۱۵ آبان شاهد تجمع و راهپیمایی شهروندانی بود که در اعتراض به فعالیتهای معدنی در کوه شاهوار، خواستار تعطیلی فوری و دائمی معدن بوکسیت تاش شدند. معترضان با تأکید بر اهمیت حیاتی این کوهستان برای محیطزیست و منابع آب منطقه، هشدار دادند که ادامه عملیات معدنی میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای طبیعت و زندگی مردم شاهرود، بسطام و روستاهای اطراف به همراه داشته باشد.
شرکتکنندگان در این تجمع با سر دادن شعارهایی از جمله «شاهوار نفس شاهرود است»، اعلام کردند که این کوهستان میراث طبیعی و متعلق به نسلهای آینده است و هیچ نهاد یا مجموعهای حق ندارد با فعالیتهای مخرب معدنی، آن را در معرض نابودی قرار دهد. آنان تأکید کردند که تخریب شاهوار تنها به از بین رفتن یک عارضه طبیعی محدود نمیشود، بلکه منابع آبی، پوشش گیاهی و حیات منطقه را نیز تهدید میکند.
بیشتر بخوانید
شهرداری تهران یا بنگاه اقتصادی؟ نگاهی به کارنامه درخشان زاکانی!
پیشینه اعتراضها:مخالفت مردم و فعالان محیطزیست با معدن بوکسیت تاش دستکم به سال ۱۳۹۰ بازمیگردد. در آن سال، تشکلهای مردمی و کوهنوردان با برگزاری برنامههای اعتراضی و گفتوگو با ساکنان روستاهای اطراف، نسبت به پیامدهای فعالیت معدن هشدار دادند. اعتراضها در سال ۱۳۹۷ با تجمع و تشکیل زنجیره انسانی گستردهتر شد و سرانجام فعالیت معدن متوقف شد. با این حال، این توقف به پایان مناقشه منجر نشد و در سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ نیز تجمعها و اعتراضهای تازهای علیه فعالیت معدن شکل گرفت. ثبت شاهوار در فهرست میراث طبیعی ملی در سال ۱۴۰۰ نیز نتوانست به نگرانیها پایان دهد. در سال ۱۴۰۵، با مطرح شدن دوباره موضوع ازسرگیری فعالیت معدن و انتقال مواد معدنی دپوشده، موج تازهای از اعتراضها آغاز شد. گزارشها حاکی است که این مناقشه پس از حدود ۱۵ سال همچنان ادامه دارد و مردم منطقه خواهان تعیین تکلیف قطعی و جلوگیری از بازگشت فعالیتهای معدنی هستند.
معترضان در تجمع اخیر بار دیگر تأکید کردند که شاهوار امانتی طبیعی برای نسلهای آینده است و حفاظت از آن، مستقیماً با حق مردم منطقه برای برخورداری از آب سالم و محیطزیستی پایدار ارتباط دارد.







