افشای استفاده ابزاری حکومت از مراکز بهداشت روان برای سرکوب دانشجویان
مراکز مشاوره و بهداشت روان در دانشگاه‌های ایران که قرار بود پناهگاه امن دانشجویان در بحران‌های روحی و روانی باشند، امروز به بازوی امنیتی حکومت بدل شده‌اند. روزنامه حکومتی شرق در گزارشی (۲۴ شهریور ۱۴۰۴) به صراحت فاش کرده که اطلاعات خصوصی دانشجویان معترض در دانشگاه‌های تهران، شیراز و کردستان به دست حراست می‌رسد؛ جایی که قرار است امنیت حکومتی بر هر چیز دیگری ارجح باشد.
دانشجو؛ مراجع یا متهم؟
یک دانشجوی دانشگاه شیراز می‌گوید: «مشاور دانشگاه به سخنانم بی‌توجه بود و بعد از هشدار دوستان مبنی بر انتقال اطلاعات به حراست، از ادامه جلسات انصراف دادم». در دانشگاه کردستان نیز دانشجویی پس از احضار به حراست، با تحقیر شنید: «علت شلوغ‌کاریت نخوردن قرص اعصاب است»؛ جمله‌ای که دقیقاً از محتوای محرمانه جلسه مراکز مشاوره استخراج شده بود.
سرکوب تا آخرین سنگر روان در مراکز مشاوره دانشگاه‌ها
روزنامه حکومتی شرق نوشت: «مراکز مشاوره و بهداشت روان که قرار بود مداخله‌گر در بحران باشند، حالا با آشکار شدن دسترسی حراست به اطلاعات شخصی دانشجویان، بی‌کیفیتی درمانگران و ناکارآمدی ساختارها، به بار مضاعفی بر دوش دانشجویان تبدیل شده‌اند». این یعنی حتی حوزه سلامت روان، که باید امن‌ترین نقطه زندگی دانشگاهی باشد، به ابزار سرکوب و کنترل حکومتی آلوده شده است.
وقتی محرمانگی فرو می‌ریزد
افشاگری‌ها نشان می‌دهد که داده‌های شخصی دانشجویان در جلسات مشاوره نه تنها حفاظت نمی‌شود، بلکه مستقیم به حراست درز می‌کند. به جای درمان، این اطلاعات مبنای بازجویی، تهدید و اخراج قرار می‌گیرد. دانشجویانی که حتی از افسردگی یا افکار خودکشی سخن گفته‌اند، با تأیید مراکز مشاوره از خوابگاه اخراج شده‌اند.
در همین زمینه
فاجعه خودکشی در میان دانشجویان علوم پزشکی؛ چرا؟
آمار هولناک خودکشی؛ دانشگاه‌های بی‌پناه
فقط در ده روز، چهار مورد خودکشی یا اقدام به خودکشی در دانشگاه‌های تهران، بهشتی، محقق اردبیلی و شیراز گزارش شده است. افسردگی، اختلال خواب، مشکلات تمرکز و نشانه‌های آشکار فرسودگی روانی، بخشی از واقعیت زندگی دانشجویی در ایران امروز است. مراکز مشاوره که باید نجات‌بخش باشند، خود به عامل اضطراب و ناامنی بدل شده‌اند.
دانشگاه، میدان کنترل روانی حکومت
این افشاگری‌ها نشان می‌دهد که حکومت ایران حتی آخرین سنگرهای خصوصی و انسانی، سلامت روان را به عرصه امنیتی‌سازی و سرکوب کشانده است. اعتماد عمومی به نهادهای دانشگاهی در حال فروپاشی است و مراکز مشاوره، به جای امیدبخش بودن، به کابوسی برای دانشجویان بدل شده‌اند.
حکومت آخوندی به شدت از خیزش‌های دانشجویی وحشت دارد. در قیام ۱۴۰۱یکی از مراکزی که شدیدا مورد سرکوب قرار گرفت دانشگاه‌ها بودند. در قیام‌های سال‌های اخیر دانشگاه از اصلی‌ترین مراکزی بودند که مورد تهاجم و تاخت وتاز نیروهای سرکوبگر قرار گرفتند. روزنامه حکومتی شرق شگرد جدیدی از سرکوب در دانشگاه‌های ایران را برملا کرد. دانشجویان آزاده ودلیر باید نسبت به این اقدامات سرکوبگرانه حکومتی اقدام به برگزاری تجمعات اعتراض کرده و اجازه ندهند که ساحت مقدس دانشگاه که به سنگر آزادی لقب گرفته است به رنگ سیاهی و تباهی حکومت آخوندی آلوده گردد.
