نعش متعفن خامنه‌ای هم دردی دوا نکرد
مراسم بگورسپاری خامنه‌ای در دومین روز برگزاری، به عرصه‌ای برای آشکار شدن شکاف‌ها و رقابت‌های درونی باندهای قدرت در رژیم تبدیل شد. شعارهای متناقض، پلاکاردهای هشدارآمیز و حمایت‌های آشکار از برخی چهره‌های حکومتی، تصویری از تشدید جنگ قدرت در بالاترین سطوح حاکمیت پس از مرگ خامنه‌ای را به نمایش گذاشت.
در جریان مراسم روز ۱۳ تیر ۱۴۰۵، شرکت‌کنندگان بارها شعارهایی چون «انتقام، انتقام»، «مرگ بر نفوذی»، «مرگ بر سازشکار» و «این آخرین پیامه، مذاکره حرامه» سر دادند. در کنار این شعارها، شعار «لبیک سید مجتبی» نیز از سوی بخشی از حاضران تکرار شد؛ شعاری که از تلاش برخی جریان‌های حکومتی برای اعلام حمایت از مجتبی خامنه‌ای حکایت دارد.
در میان جمعیت، تراکتی با این مضمون نیز به چشم می‌خورد: «بنده علی‌الاصول نظری دیگر داشتم؛ بازگردید به نظر رهبری». انتشار چنین پیامی در شرایطی که رقابت بر سر آرایش جدید قدرت در رژیم شدت گرفته، به‌عنوان نشانه‌ای از اختلافات درونی و تلاش برای تحمیل خط‌مشی مورد نظر بخشی از حاکمیت ارزیابی می‌شود.
در همین زمینه
در بخش‌های مختلف مراسم، مداحان و سخنرانان حکومتی نیز با تأکید بر «انتقام» و مخالفت با هرگونه مذاکره، حاضران را به سر دادن شعارهایی علیه آمریکا و اسرائیل فراخواندند. از جمله شعارهای تکرارشده، «شعار ما یک کلام، انتقام انتقام» و «می‌کشیم، می‌کشیم آن‌که امام ما کشت» بود؛ شعارهایی که بیش از هر چیز، بازتاب‌دهنده فضای رادیکال و رقابت‌های جناحی درون حاکمیت بود.
در همین حال، گزارشگر تلویزیون حکومتی تلاش کرد حاضران را «ملت ایران» و «مردم عزادار» معرفی کند و مدعی شود که شرکت‌کنندگان خواهان «انتقام خون رهبر» هستند. با این حال، تنوع و تناقض شعارهای مطرح‌شده در مراسم، بیش از هر چیز بر وجود شکاف‌های عمیق و تشدید جنگ قدرت میان باندهای حاکم دلالت دارد.
غیبت معنادار مجتبی خامنه‌ای در مراسم نماز میت
نماز میت بر پیکر علی خامنه‌ای صبح یک‌شنبه به امامت جعفر سبحانی برگزار شد؛ مراسمی که بیش از چهار ماه پس از مرگ او برگزار می‌شود. با این حال، مهم‌ترین نکته این مراسم، غیبت مجتبی خامنه‌ای بود.
مجتبی خامنه‌ای نه تنها در مراسم نماز میت پدرش حضور نداشت، بلکه طی بیش از چهار ماه گذشته نیز هیچ فایل صوتی یا تصویری از او منتشر نشده که نشان‌دهنده حضور فعال یا ایفای نقش علنی او در رأس حاکمیت باشد. هرچند احتمال می‌رود حکومت این غیبت را با ملاحظات امنیتی توجیه کند، اما حضور تقریباً تمامی مقامات ارشد رژیم، از رؤسای سه قوه گرفته تا فرماندهان سپاه پاسداران و نیروی قدس، این توجیه را با پرسش‌های جدی مواجه می‌کند.
در مقابل، سه پسر دیگر علی خامنه‌ای، یعنی مصطفی، مسعود و میثم خامنه‌ای، که از آغاز جنگ در نهم اسفند سال گذشته تاکنون در انظار عمومی دیده نشده بودند، در مراسم حاضر شدند و در کنار تابوت پدر خود قرار گرفتند.
مجموعه رویدادها، شعارها و غیبت‌ها در مراسم بگورسپاری علی خامنه‌ای، بیش از آن‌که تصویری از انسجام و انتقال آرام قدرت ارائه دهد، نشانه‌ای از تشدید کشمکش‌ها و رقابت باندهای مختلف حاکمیت در دوران پس از خامنه‌ای به نظر می‌رسد.
