دولت رئیسی با مذاکرات اتمی آیا راه بجایی خواهد برد؟
دربرخورد با مشكلات وتضادهايی كه خامنه ای ـ بعنوان صاحب اصلی حكومت ولايت فقيه ـ در دوران دولت حسن روحانی داشت، بقول خودش تصميم گرفت كه هرطور شده بعد از پايان دولت روحانی تشكيل يك دولت« جوان حزب الهی» را زمينه سازی كرده و تا آنجا كه می‌تواند كل حاكميت را حتی‌المقدور يك دست و يك صدا كند. خامنه ای بعد ازدرآوردن رئيسی از صندوق انتخابات قلابی رياست جمهوری و بعد از بدست گرفتن سكان مجلس توسط پاسدار قاليباف و بعد از گماردن فردی هم جنس رئيسی در رأس قوه قضائيه، ديگر آنچه را كه جماعت دلواپسان ولی فقيه می خواستند به آن رسيدند. بزعم خودشان با اين يك دستی كه ايجاد كردند ديگر می توانند به حل وفصل يكي از پيچيده‌ترين معضلات حاكميت‌شان كه همان مسئله برجام باشد بپردازند.
تضادهای روی میز خامنه ای با غرب
اين معضل كه در واقع بازتاب تضادهای دنيای غرب با نظام ولايت فقيه خامنه ای است، تاريخچه وابعاد گوناگونی دارد كه بطور مختصر می توان آنرا در محورهای زير خلاصه كرد:
ـ موضوع اتمی وغنی سازی اورانيوم وعدم پای بندی حكومت به قراردادها ونرم های بين المللی كه براي جلوگيری از گسترش ساخت سلاح اتمی توسط كشورها وضع شده است.
ـ موضوع توسعه طلبی و دخالت‌های فزاينده دولت در كشورهای منطقه.
ـ و بدنبال آن گسترش توان‌مندیهاي نظامی بويژه درساختن موشك و پهباد، بعنوان پشوانه دخالت‌هاي فوق.
ـ جنگ‌افروزی های نيابتی دركشورهای منطقه، طراحی و اجرای عمليات تروريستي بويژه دراروپا.
ـ موضوع حقوق بشر وگزارش‌های گزارشگر ويژه سازمان ملل و ساير سازمان‌هاي ذيربط.
عملكرد اين تضادها بين حکومت خامنه ای و دنيای غرب، خودش را در وضع تحريم هايی نشان می دهد كه بقول بعضي، ابعاد آن تاكنون در مورد هيچ كشوری در دنيا سابقه ندا شته است.
جانب ديگر اين موضوع، هشتاد ميليون مردم ايران هستند كه بيش از۴۰ سال است در زير حاكميت اين حکومت قراردارند. شخص ولی فقيه وهمه دست اندركاران درجه اول اين حكومت، بخوبی می دانند كه آنچه بطورواقعی حاكميت‌شان را تهديد می كند، تضادهايشان با دنيای غرب نيست. بلكه در درجه اول وضعيت مردم ايران و رابطه‌شان با حاكميت است كه براي حكومت و بقای آن تعيين‌كننده است.
وارونه نمایی خامنه ای چیزی را تغییر نمی دهد
خامنه ای هرچقدر هم در سخن پراكنی هايش بخواهد واقعيت انزجار و تنفرمردم ايران را نسبت به حكومتش وارونه جلوه دهد، اين كارشناسان خود اين حكومت‌اند كه آمار می دهند، بيش ازنيمی از ۸۰ميليون مردم ايران زيرخط فقر زندگی مي‌كنند. حقوق و درآمد ماهيانه ميليون‌ها خانوار ايرانی حتي كفاف يك وعده غذای مناسب را نمي‌دهد.و ده‌ها مشكل و مصيبت خانمان‌سوز ديگر، نظير بيش ازنيم ميليون فوتی ناشي از كرونا، تورم افسارگسيخته ما‌يحتاج عمومي مردم، بيكاری و بي‌خانمانی، بی آيندگي جوانان، اعتياد وگرسنگی و خودكشی.
خامنه ای و دولت رئيسی قصدشان از مذاكرات برجام، در يك كلام تخفيف همين تضادهايی است كه بين حكومت و مردم ايران وجود دارد. آنها خوب مي‌دانند كه درمحاصره ارتش گرسنگان قراردارند.
فهميده‌اند كه با قيام ها وحركت‌های اعتراضی كه روزانه در سراسر شهرهای ايران با آن مواجه‌اند، خطر قيام و سرنگونی حکومت خامنه ای از جانب مردم عاصي ايران بسيار جدي است.
کارشناسان حکومت خامنه ای چه برون رفتی دارند؟
جاويد قربان اوغلی ديپلمات دولتي درگفتگو با جهان صنعت اول اسفند۱۴۰۰می‌گوید:
« ما در وضعيت كنونی نياز شديدي به مذاكره و برون رفت از اين شرایط تحريمی ازطريق مذاكره داريم… اين هم تصميم نظام است ونه يك دولت خاص يا يك تحليل كارشناسی، اين تصميمی است كه نظام سياسی كشور در بالاترين سطح خود به آن رسيده…. در حقيقت درپرتو تحريم ها كشتی اقتصاد ما به گل نشسته. كشور ما از نظر سياسی واقتصادی به بن‌بست رسيده، واين يك ادعا نيست. همه مي‌دانند كه اقتصاد كشور ما درگرو لغو تحريم است و مشكلات بسياری داريم. ”
هرچند با هشت دور مذاكراتی كه بين نمايندگان حكومت خامنه ای وطرف حساب‌های غربي تاكنون صورت گرفته، اخبار و اطلاعاتی كه از نتيجه اين مذاكرات منتشر مي‌شود بسيار ضدونقيض و ابهام آميز است. ولي فرض را براين مي‌گذاريم كه با گشاده دستی كه حكومت در اين مذاكرات از خود نشان داده ـ كه بعضأ هم مورد اعتراض و ان قلت دلواپسان نظام واقع شده ـ بتواند به آنچه كه مد نظرش بوده دست پيدا كند. سؤال اين جاست كه آيا بواقع ميتواند دره عميقي كه بين حكومت ولايت فقيه ومردم ايران وجود دارد را اندكي پركند؟ جواب اين سؤال را بهتر است با نقل وقول هايی از كارشناسان خود اين حکومت دنبال كنيم:
هاشمی طبا از کارگزاران سابق حکومت
هاشمي طبادرگفتگوبا آرمان سوم اسفند ۱۴۰۰:
« واقعیت این است که نداشتن برنامه در دولت سیزدهم مشهود بوده و این وضعیت برای دوران پس از احیای برجام نیز احتمالا وجود خواهد داشت. دولت باید از همه فرصت‌های موجود برای رشد و توسعه کشور استفاده کند. این در حالی است که تاکنون چنین اتفاقی رخ نداده است. من معتقدم چه توافق صورت بگیرد و چه نگیرد، تفاوت زیادی ندارد و رشد و توسعه کشور در اولویت نخست قرار نمی‌گیرد. تجربه تاریخی به ما می‌گوید که در صورت حصول توافق و یا عدم نتیجه‌گیری در مذاکرات تفاوت چشمگیری در نوع سیاست ورزی‌های ما رخ نداده است.
از ســوی دیگر احیای برجــام فرصتی برای سیاست‌هــای پوپولیستی خواهـــد بود و به‌جای اینکه از این فرصت در راستای توسعه و پیشرفت کشور استفاده شود به سیاست‌های پوپولیستی اکتفا خواهد شد.
به همین دلیل به گشایش در دوران پس از احیای برجام خوشبین نیستم و معتقدم درصورتی‌که توافق نیز حاصل شود دوباره همین سیاســت‌ها دنبــال خواهد شد.به نظر می‌رسد پس از احیای برجام پول‌هایی که وارد اقتصاد کشور می‌شود،صرف کنترل نارضایتی‌های مردم می‌شود.
درگذشته ما فرصت‌های زیادی برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی در اختیار داشته‌ایم، اما از این فرصت استفاده نکرده‌ایم. شاید برخی گمان کنند پس از احیای برجام فرصت برای سرمایه‌گذاری خارجی در ایران فراهم می‌شود. معتقدم با احیای برجام نیز بعید به نظر می‌رسد این اتفاق رخ بدهد.»”
توافق هم چیزی را را برای خامنه ای حل نمی کند
اين كارشناس حكومتی با توجه به همه تجاربی كه خود دارد توضيح می دهد كه دولت رئيسی اگرهم درمذاكراتش با غرب به آنچه كه مورد نظر خامنه ای است دست پيدا كند، نه می خواهد و نه می تواند از اين موفقيت براي پركردن دره عميقی كه بين حكومت ومردم ايران وجود دارد استفاده كند.
البته دستگاه تبليغاتی وسخن پراكنی حكومت در مقابله با شرائط انفجاری جامعه ايران، همه تلاشش اين است كه مذاكرات وين را روزنه اميد و وسيله گشايش جلوه دهد. تا بدين وسيله بتواند التهاب‌های موجود در همه شهرهای ايران كه روزانه شاهدش هستيم را كمي بخواباند.
اين درحالی است كه مردم ايران با تكيه بر واقعيتهای زندگی روزانه خودشان طي ساليان به فريبكاری حكومت پی برده‌اند و بخوبی می دانند كه از اين امام زاده های حكومت ساخته هيچ معجزه ای حاصل نمیشود. به چند مورد باز‌تابهای اين واقعيت در درون خود حکومت نگاهی می‌اندازیم؛
عليرضا بيگی عضو مجلس به نقل از سايت خانه ملت سوم اسفند ۱۴۰۰:
« مشكل ما برجام نيست، مشكل فقدان سازوكار براي دخالت مردم در امور كشوراست كه اقتصاد راهم شامل مي‌شود. قوام كشوربه احترام گذاشتن به حق انتخاب مردم است نه اجراي برجام، اساسأ برجام براي اجرا نوشته نشده است. ”
در همین زمینه
حاکمیت ملی یک طلب تاریخی مردم از خامنه ای
همچنين در روزهاي اخير ۲۵۰ نفرازمجلسيان باند خامنه ای طي نامه‌ای به رئيسی، ضمن‌دادن هشدارهايی دررابطه با مذاكرات وين، شرط وشروط‌هايی را برای اينكه مجلس توافق را تصويب كند گذاشته‌اند.
درهمين رابطه مجری تلويزيون حكومتی افق درتاريخ سوم اسفند ۱۴۰۰ مصاحبه ای دارد با نبويان، ضمن اين مصاحبه مجری میگويد:
« نماينده رهبر انقلاب درشورای امنيت ملی آمد در تلويزيون گفت ما امروزبيش از يك ميليون و دويست هزار بشكه روزانه نفت می فروشيم، پولش راهم می گيريم، وداريم به قيمت هم می فروشيم، اساسأ برای چی داريم مي‌رويم مذاكره میكنيم ؟ وقتی همه چيز سرجای خودش است، برای چی اصلأ میرويم مذاكره مي‌كنيم ؟
درپايان اين مصاحبه نبويان میگويد :
” اين توافق انجامش وعدم انجامش مساويست… ”
بهترازاين نمي‌شود نشان داد كه هر اقدام، فعاليت وتلاش خامنه ای نه تنها هيچ‌گونه تأثيری بر تخفيف تضادهای مردم وحاكميت ندارد، بلكه به رغم همه تلاش‌ها، خود تبديل به عاملی براي هرچه بيشتر تشديد اين تضاد ماهوی مي‌شود.
بواقع يك خلق ۸۰ ميليونی كه بيش از۴۰ سال است اصلی‌ترين حقش كه حق حاكميت ملی است، توسط يك رژيم سركوبگر وضد دموكراتيك پايمال شده است، تا زمانی كه اين حق بدست نيايد،هرگونه اقدامی ـ من جمله مذاكرات وتوافقات وين ـ ” انجامش وعدم انجامش مساويست».
عباسی شیرازی
