هر نفر در کف خیابان یک لیدر به شمار می‌رود
به رغم اینکه رسانههای ولایت فقیه تلاش میکنند که قیام سراسری مردم ایران را کوچک و بدون لیدر جلوه دهند اما اعترافات مهرههای حکومتی و رسانههای حکومت ولایت فقیه مطالبی را منتشر میکنند که حاکی از گستردگی ابعاد قیام، وجود لیدر و ترس و وحشت حکومت ولایت فقیه از آن می‌باشد.
قیام سراسری مردم ایران بیش از ۱.۵ ماه است که در کف خیابان‌های شهرهای ایران در جریان است.
می‌‌توان گفت تقریبا در تمامی این مدت، حکومت ولایت فقیه سعی کرده است که قیام مردم ایران و اعتراضات سراسری را کوچک جلوه داده و گستردگی و کمیت و کیفیت آن را تنزل دهد.
فارغ از این که این یک تاکتیک و عمل ایذایی برای تاثیرگذاری بر معترضان کف خیابان است اما در میان همین تلاش‌های بیهوده اظهاراتی رسانه‌یی می‌شود که حاکی از ترس و وحشت حکومتگران و ارگان‌‌های اطلاعاتی و امنیتی ولایت فقیه است.
لیدر نداشتن اعتراضات تهدید بزرگی به شمار می‌رود
محمد مهاجری از مهرههای اصولگرای حکومت ولایت فقیه اخیرا طی مصاحبه‌هایی که با رسانههای حکومتی انجام داده است بر روی این نکته انگشت گذاشته است که برخی می‌گویند اعتراضات اخیر لیدر ندارد!
وی می‌افزاید برخی ادعا دارند و فکر میکنند وقتی تظاهرات لیدر نداشته باشد ۱۰ تا ۱۵ روزه تظاهرات کف خیابان جمع می‌شود… اما این یک تهدید بزرگ است. فقدان لیدر در کف خیابان تهدید بزرگی به شمار می‌رود و این بدان معناست که در خیابان‌‌ها و «اغتشاشات» هر فردی خود یک لیدر است.
وی همچنین می‌افزاید این افراد می‌‌توانند هر کدام مثل یک لیدر عمل کنند و هر جایی منفجر بشوند و اتفاقات تلخی را رقم بزنند.
استمرار قیام حاکی از وجود لیدر است
در نفی و رد اظهارات مهاجری همین بس که او به این واقعیت اشاره کرد که قیام سراسری مردم ایران چهل و ششمین روز خود را پشت سر می‌گذارد در صورتی‌که فقدان رهبری و لیدر همان گونه که حکومتگران می‌پنداشتند باعث می‌شد که قیام سراسری مردم ایران پیش از این خاموش شود.
اما آنچه کف خیابان نشان داده است این اعتراضات بر خلاف اعتراضات پیشین در ایران بسیار سازماندهی شده است و روز به روز علاوه بر استمرار بر گستردگی، وسعت و رادیکالیزم آن افزوده می‌شود. [کوکتل مولوتوف ها سپاه را به تنگ آورده است!]
به بیان دیگر گستردگی آن در شهرها و استان‌های مختلف کشور، رادیکالیزم آن به رغم اینکه صداها و بلندگوهایی (قطعا از سوی و به نفع حکومتگران) خواستار مسالمت‌آمیز بودن آن بودند، نشان می‌دهد که این اعتراضات از سازماندهی خوبی برخوردار بوده و با تاکتیک‌های مختلف، عرصه را بر حکومت ولایت فقیه تنگ آورده است.
از سوی دیگر نیروهای کف خیابان که نیروهای شورشی محسوب می‌شوند، با اقدامات خود نشان داده‌اند که نسلی شورشی و عصیانگر علیه حکومت ولایت فقیه هستند و این امر نمی‌‌تواند خودبخودی و امری علی‌السویه باشد.
هر جوان در کف خیابان یک لیدر
به بیان دیگر نسلی که در قیام سراسری اخیر ایران در کف خیابان است نسلی است که با همه پیشینیان خود متفاوت است و به رغم آنکه در مقابل سرکوب عریان قرار دارد و روز به روز بر تعداد جانباختگانش افزوده می‌شود اما سودای ترک خیابان و خانه‌نشینی و زانوی غم بغل گرفتن را ندارند و هر چه سرکوب از سوی حکومت ولایت فقیه بیشتر و بیشتر می‌شود بر گستردگی و وسعت و همچنین رادیکالیزم قیام نیز افزوده می‌شود.
به بیان دیگر سرکوب حکومت ولایت فقیه باعث می‌شود که هر نوجوان و جوان کف خیابان به خوبی دریابد که آتش را باید با آتش جواب داد و این همان نقش لیدری اصلی در کف خیابان‌های ایران است.
