قیام ایران میخ آخر بر تابوت خامنه‌ای و فاشیسم مذهبی حاکم
نظام میر محمدی
حقوقدان و کارشناس مسایل ایران
در سراسر ایران صدای اعتراض مردم به گوش می‌رسد. در نگاه اول، گویا همه اعتراضات عطف به گران شدن بنزین است. چون دولت در هماهنگی با سران دو قوه دیگر، یعنی رئیس مجلس و رئیس قوه قضاییه، تصمیم به افزایش قیمت ۳۰۰درصدی بنزین گرفتند. این تصمیم از سوی علی خامنه‌ای نیز مورد تأیید قرار گرفت. خامنه‌ای گفت آنچه توسط سران سه قوه تصویب می‌شود باید توسط مردم پذیرفته شود. آنگاه به نیروهای سرکوبگر تحت عنوان نیروهای حفاظت و امنیت صراحتا دستور داد تا به وظایف خود، یعنی سرکوبی، عمل کنند (رسانه های حکومتی ۱۷نوامبر۲۰۱۹).
اما مردم به جان آمده در واکنش به این سیاست ضدمردمی به خیابانها آمدند و قیامی سراسری ترتیب دادند.
سپاه پاسداران بعنوان اهرم اصلی سرکوب و حفظ تمامیت رژیم، و بوق های تبلیغاتی رژیم، تمام تلاش خود را به‌کار گرفتند تا مطالبات اعتراضی مردم را به موضوعات صنفی و اقتصادی تنزل دهند. اما وقتی که در بیش از ۱۰۰ شهر و در تمام استانهای ایران مردم به خیابانها آمدند و با صدای بلند فریاد مرگ بر خامنه‌ای سر دادند؛ این ساده‌اندیشی، فرو ریخت.
شعارهای قیام 16نوامبر و روزهای بعد مردم ایران حاکی از یک پیام صریح و واحد بود که به مخاطبانشان در سراسر دنیا اعلام شد. صدای زنان و مردان بپاخاسته در همه شهرهای ایران شنیده شد که بدون ترس فریاد «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر حکومت آخوندی» سردادند. آنها با همبستگی اعلام کردند که «حکومت آخوندی» را نمی‌خواهند و با شعار «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه» خواستار سرنگونی نظام ولایت فقیه شدند.
همان‌طور که پیش بینی می‌شد، رژیم فاشیستی حاکم بر ایران با خشونت تمام دستور کشتار معترضان را صادر کرد تا با ترور در میان مردم و بخصوص در میان جوانان شورشی رعب و وحشت ایجاد کند. بنا بر اخبار منتشره تاکنون حداقل ۴۰۰ تن از تظاهرات کنندگان با شلیک مستقیم پاسداران و نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داده و صدها تن مجروح شده اند. خبرها حاکی از این است که شمار کشته شدگان بیشتر از این است.
تجربه ۴۰ساله رژیم حاکم بر ایران، خشونت و سرکوب عریان است. از کشتار مردم کردستان در اوایل حکومت آخوندهای فاشیست در سال ۱۹۸۰و قتل‌عام سی هزار زندانی مجاهد و مبارز در دهه ۸۰ میلادی و قتل ندا آقا سلطان و صدها جوان آزادیخواه دیگر در دو دهه اخیر که توسط رژیم فاشیستی ولایت فقیه و نیروهای حافظ این رژیم بزمین ریخته شده است. خشونت سازمان‌یافته و سرکوب داخلی بخشی از این حاکمیت سرکوبگر است. همچنانکه برای بقا دخالت در امور داخلی کشورهای منطقه مثل عراق و لبنان و سوریه و یمن جزءلایتجزای این رژیم است.
پاسخ جوانان شورشی ایرانی در جواب گلوله‌های پاسداران و نیروهای سرکوبگر این است که «ایرانی می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد».
جوانان آزادیخواه ایران به‌خوبی آگاهند که نظامهای فاشیستی در سراسر دنیا تنها با خلع‌سلاح کردن ساختار خشونت، پایان می‌یابند. مرکز اصلی ساختار خشونت در ایران در بیت خامنه‌ای و ستون فقرات آن در سپاه پاسداران و پایگاههای بسیج سرکوبگر خلاصه می‌شود.
در وجه خارجی این رژیم مردم بجان آمده در کشورهای عراق و لبنان از دخالتهای رژیم ایران به خیابانها آمده و با شعار «ایران بره بره» خواهان اخراج این رژیم سلطه‌گر از کشورشان هستند.
پس از قیام ۱۶ نوامبر در ایران، مبارزات مردم برای برقراری آزادی و دموکراسی وارد مرحله جدیدی شده است. هدف نهایی مبارزات مردم ایران انتقام‌جویی و جایگزینی قدرتی با قدرت دیگر نیست، بلکه خشونت‌زدایی از جامعه‌ای است که از استبداد، نابرابری، بی‌عدالتی و بهره‌کشی زخم‌های بسیار بر تن دارد و رنج‌های عدیده متحمل گشته است.
مقاومت ایران، برهبری مسعود و مریم رجوی به مدت ۴۰سال برای رهایی و خلاصی مردم ایران از ستم ها و جنایتهای آخوندی و پاسداری مبارزه و ایستادگی کرده است و با برنامه های مصوب و مدون از جمله برنامه ده ماده ای خانم مریم رجوی؛ و جان‌فشانی‌های بسیار سنگین آن را پیش برده است.
اینک مردم معترض ایران و عراق و لبنان در یک قدمی مقصدی قرار دارند که بتوانند در ایران و کشورهای منطقه جامعه‌ای نوین بسازند که تار و پود آن آزادی، دموکراسی و برابری باشد. همه نشانه ها حاکی از پیروزی محتوم و سرنگونی تام و تمام رژیم فاشیستی و سلطه طلب ولایت فقیه است.
صبح پیروزی نزدیک است..
