متهورانه ترین تظاهرات خیابانی در تاریخ ایران
نظام ميرمحمد؛ حقوقدان و کارشناس مسایل ایران
از جمله ویژگی برجسته قیام مردم ایران در هفته پایانی شهریور 1401 و استمرار آن در هفته دوم مهر، سراسری بودن آن و درگیری‌هایی است که همچنان ادامه دارد. این قیام طی۲۰روزی که آنرا پشت سر گذاشته ۱۵۶شهر در ۳۱ استان ایران را در برگرفته است.
علیرغم سرکوب وحشیانه قیام کنندگان، در تهران و شهرهای بزرگ، هر روز در نقاط مختلف شهرها تظاهرات و تهاجم قیام‌کنندگان به سمبل‌های رژیم، همچون عکس‌های بزرگ خامنه‌ای و قاسم سلیمانی و آتش زدن و پاره کردن آنها ادامه داشته و تمام نواحی شهر ۱۰ میلیونی تهران درگیر قیام بوده‌اند. بنحویکه براساس گزارش اعضای کانون‌های شورشی از نقاط مختلف تهران تا 64 نقطه گسترش داشته است.
در عمل؛ در بسیاری از شهرها جوانان شورشی بی‌باک و شجاعانه به ماموران سرکوبگر و تا دندان مسلح یورش برده و آنها را فراری می‌دهند. قیام کنندگان در اتحاد کامل خطاب به نیروهای سرکوبگر شعار می‌دهند که «بترسید، بترسید، ما همه با هم هستیم».
نیویورک تایمز در تاریخ ۲مهر نوشت: این تظاهرات خشونت‌آمیزترین، شدیدترین و متهورانه‌ترین تظاهراتی است که مردم به یاد دارند. مردم دیگر باور ندارند که رژیم قابل رفرم است.
ویژگی‌های قیام بزرگ مردم ایران
ویژگی دیگر این قیام؛ ترکیب طبقاتی معنادار قیام کنندگان از زحمتکشان و تهی دستان تا اقشار میانی و حتی ساکنان مناطق مرفه است که همه اقشار مردم ایران برای به‌زیر کشیدن رژیم ستمگر حاکم عزم جزم کرده و شرکت فعال دارند. شعار یکسان و همه‌گیر «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» و یا «نه شاه می‌خواهیم نه رهبر» و یا «خامنه‌ای قاتله، ولایتش باطله»، و نیز «مرگ بر خامنه‌ای» در کف خیابان‌های سراسر ایران به گوش میرسد.
ویژگی متمایز دیگر این قیام شرکت گسترده و فعال زنان و مردان، و بخصوص جوانان، و تنوع قومی و ملی و مذهبی در سرزمین پهناور ایران از شرق تا غرب و از جنوب تا شمال است. زنان بطور اخص در بسیاری از شهرها و نقاط درگیری نقش رهبری قیام را بعهده دارند. این نقش آفرینی اثباتگر سخنانی است که خانم مریم رجوی، رییس جمهور برگزیده شورای ملی مقاومت ایران برای دوران انتقال، در سخنرانی سی خرداد سال 1374 در گردهمایی ایرانیان در سالن ارلزکورت لندن گفت:
«آخوندهاي زن‌ستيز كمر به‌نابودی حقوق و آزادی‌های زنان بستند و حيثيت انسانی آنها را لگدمال می‌كنند. تا از اين طريق پايه‌هاي حكومت استبدادی خود را محكم كنند. اما بايد خطاب به مرتجعين زن‌ستيز بگویم كه سخت در اشتباهيد شما هرگز به خواست خود نخواهيد رسيد.
شما هر چه از تحقير، ستم، سركوب، شكنجه و كشتار در چنته داشتيد، عليه زن ایرانی به‌كار گرفتيد اما مطمئن باشيد كه ضربت مهلک را از همان جايی خواهيد خورد كه اصلاً به حسابش نمی‌آوريد و البته ماهيت ارتجاعی شما اجازه نمی‌دهد كه آنها را به حساب بياوريد ولی مطمئن باشيد كه به دست همين زنان آگاه، آزاد و رها بساط ستم شما در همه جا برچيده خواهد شد…
زنانی كه قبل از شما تاريخ و رنج ستم جنسی را به‌دوش كشيدند، هم‌چنين كودكان، مردان و زنان آينده، امروز به شما چشم دوخته‌اند و از شما می‌خواهند كه به‌پاخيزيد و نقش خودتان را در اين ميدان به عهده بگيريد. اين نقش تاريخی شماست و اين شما هستيد كه بايد اين مسئوليت رو به دوش بگيريد. و اين شما هستيد كه تاريخ ما را وارد دوران طلايی، برابری، صلح، دمكراسی و توسعه خواهد كرد …
آری سركوب شدگان امروز فاتحان فردايند، صدای آنان تا جاودان طنين خواهد داشت».
در همین رابطه
سی ان ان: مردم ایران برای برچیدن غل و زنجیر قیام کردند نه حجاب
قهر تنها پاسخ این حاکمیت
اما ویژگی بسیار مهم دیگر قیام اخیر ایمان مشترک قیام‌کنندگان از هر قشر و طبقه به‌این حقیقت است که این رژیم بر پایه‌های جنایت و قتل‌عام بنا نهاده شده و زبانی جز قهر و قاطعیت نمی‌فهمد و تنها با قهر انقلابی می‌توان با آن مقابله کرد. واقعیتی که در شعارهای قیام‌کنندگان سراسر کشور، در شعارهایی همچون «می‌کشم، می‌کشم هر آن‌که خواهرم کشت» و «ما همه مهسا هستیم، بجنگ تا بجنگیم» به‌وضوح بازتاب دارد.
عطف به همین ویژگی‌ها؛ خبرگزاری رویترز در تاریخ 4 مهر 1401 گزارش کرده است:
«به ۳دلیل تظاهرات اخیر ایران با اعتراضات گذشته متفاوت است.
۱.حمایت عمومی از این اعتراضات بیشتر و گسترده‌تر به نظر میرسد.
۲.اعتراضات اخیر توسط زنان رهبری می‌شود.
۳.شجاعت نشان داده شده در این تظاهرات بی‌سابقه است.
واقعیت غیرقابل انکار این است که در برابر رژیمی که هر صدای مخالفت و حق‌طلبی و مقاومت برای آزادی و حاکمیت مردم را با گلوله و کشتار و قتل‌عام پاسخ می‌دهد، این استراتژی قیام و سرنگونی است که خواست و اراده مردم ایران را محقق می‌کند و این قیام نیز حقانیت و اصالت آن را بار دیگر به اثبات رسانده است.
در خصوص حقانیت مبارزه قهرآمیز علیه حکومت های سرکوبگر مهاتما گاندی رهبر فقید استقلال هند گفته است: «من معتقدم که هر جا ناچار شویم بین توسل به خشونت از یک‌سو و جا زدن از سر ترس از سوی دیگر، یکی را انتخاب کنیم، حتماً باید دست زدن به خشونت را انتخاب کنیم».
نلسون ماندلا رهبر فقید استقلال آفریقای جنوبی در جمله‌ای پرمعنا گفته بود: «مقاومت بدون خشونت تا جایی مؤثر است که مخالف شما هم به همان قواعد وفادار باشد. اما اگر اعتراض صلح‌آمیز با خشونت مواجه شود، اثرگذاری‌اش به پایان میرسد. برای من، مبارزه بدون خشونت یک فضیلت اخلاقی نیست بلکه استراتژی است؛ اما هیچ ارزش اخلاقی در بکارگیری سلاحی که مؤثر نباشد وجود ندارد».
این بیانی از روند اضمحلال شتابناک دیکتاتوری‌ها در برابر آفتاب قیام و انقلاب مردم است. در مورد رژیم آخوندی نیز، اظهارات و اعترافات ایادی رژیم، در شرایطی است که سه هفته از قیام مردم به‌جان آمده گذشته و ترس و وحشت تمامیت مهره‌های رژیم و فرماندهان نیروهای سرکوبگر را فرا گرفته است.
بنا بر این زمان آن است که کشورهای دموکراتیک و ملتزم به آزادی و دموکراسی در کنار مردم و مقاومت ایران برای سرنگونی فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران قرار بگیرند و مقاومت قهرآمیز مردم ایران را برسمیت بشناسند. این کمترین وظیفه در رابطه با یک قیام سراسری و آزادیبخش است.
❊ مسئولیت محتوای مطالب وارده برعهده نویسنده است.
