سخنان یکی از جوانان بلوچ
شامگاه ۳۰فروردین مسجد مکی زاهدان، مراسم باشکوهی را به مناسبت ختم قرآن در ماه مبارک رمضان برگزار نمود. در شروع مراسم یکی از جوانان بلوچ به ایراد سخنرانی پرداخت. او از داغ دل مادران شهید گفت. از صبوری پدران و اندوه فرزندان شهیدان که در جمعه خونین زاهدان توسط نیروهای سرکوبگر خامنهای به شهادت رسیدند
گلولههای نفرت پاسداران خامنهای
این جوان آزادیخواه بلوچ در حالیکه از زنده ماندن خود بعد از آن همه شهید برانگیخته شده بود گفت «وای بر ما جاماندگان قافله شهادت، آنها در حالی که برای پرستش تو آمده بودند و سلاحی جزسجاده بردوش نداشتند، هدف گلولههای نفرت قرار گرفتند.
او در سخنانش شهدای جمعه خونین را سربازانی خطاب کرد که بیسلاح سینه سپر کردند و جان برکف نهادند تا از ارزش های خود دفاع کنند.
در همین زمینه
بغض زاهدان؛ وقتی چنگیزخان در مقابل خامنهای زانو میزند!
نجوا با شهیدان جمعه خونین زاهدان
این جوان بلوچ که سخنانش لبریز از احساسات پاک انقلابی بود با شهدای جمعه خونین این چنین نجوا کرد«اینک در این شب پر فیض میگویم، یاسرم، امیر حسینم، خدانورم، محمد علیام، صلاح الدینم، محمد رافعم و دیگر برادران شهیدم، به پاکی خون پاکتان، به سفیدی لباسی که حکم کفن، شهادت شما را گرفت، به زلالی اشک جاری از چشم مادران تان، به رشادت و صبوری پدرانتان، به نگاه معصوم دخترانتان، به جگر خونین خواهرانتان، به روح افسرده همسرانتان و دلهای شکسته برادرانتان، شربت شهادت گوارای تان، جایزه مغفرت و سعادت بدرقه راهتان و دیدار رحمه للعالمين بر حوض کوثر نصیب تان باد.
او در رابطه با تاثیر خون شهیدان جمعه خونین زاهدان گفت «شما در مهر پر ریز[برگ ریزان] پرپر شدید. ولی آن خون ریخته شده از وجود نازنین تان در بهار قرآن به ثمر نشست. نظاره گر باشید که پروردگان عظیم الشان به برکت پاکی خون شما چه عزت و مقامی به ما داد.
همچنان که این جوان رشید و دلاور بلوچ میگوید، مقاومت و قیام در بیست و شش جمعه نقطه امید و انگیزشی برای سایر شهرهای ایران گردید. به نحوی که مردم ایران در سایر شهرها در قیامهایشان فریاد میزدند، «از تهران تا زاهدان جانم فدای ایران». «از کردستان تا زاهدان جانم فدای ایران» و به راستی که به برکت خون این شهیدان در جمعه خونین، سراسر ایران برانگیخته شد و عهد و پیمانی را با شهدای جمعه زاهدان در شهرهای ایران برقرار کرد و قیامهای جوانان دلیر زاهدان نماد مقاومت و رزم و آزادگی در سراسر ایران شد.
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
خطیب بلوچ فریاد زد بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
چندین ماه است که بابت این آیه به یاد سربلندی و شهادت و افتخار شما عزیزان نوشکفته و جوانان غلطیده در خون با خود میگویم، آخر گناه شما چه بود که باید از سر و قلب و سینه هدف تک تیراندازان قرار گرفتید؟ ذلیل نشدیم، سست نشدیم
ای جوانان نوشکفته و ای گلهای پرپر شده، دیدار حق گوارای وجودتان. همراهی یک خواهر نازنین مهسای هفت ساله، سه مادر ستمدیده و شانزده کودک معصوم در این سفر عزتمند شما را از غم تنهایی در میآورد. شما رفتید و ما تنها شدیم. اما حقیر نشدیم. ذلیل نشدیم. شکست نخوردیم. سست نشدیم. صدای رسای خون خواهی مان بلند است. فریاد عدالت خواهی مان سکوت نشده و از حیله و دسیسهها متاثر نشدیم.
او در پایان، سخنانش را با یک دعا به پایان برد. دعایی که راز و نیاز همه مردم ایران با خدای متعال و تکامل بخش هستی است. او دعاکرد«پروردگارا، قاتلان جمعه خونین زاهدان و خاش را به سزای اعمالشان برسان
و پرچم عدالت را در کشورمان بلند بگردان».







