منبع: خبرگزاری رویترز
فضاپیمای دارت سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) در اولین آزمایش سیستم دفاعی سیارهای در جهان که برای جلوگیری از برخورد احتمالی شهاب سنگ روز قیامت با زمین طراحی شده بود، با موفقیت به یک سیارک در فاصله ای دور از کره زمین با سرعت مافوق صوت برخورد کرد. گزارشی از خبرگزاری رویترز.
اولین تلاش بشر برای تغییر حرکت یک سیارک یا هر جرم آسمانی در یک پخش اینترنتی ناسا از مرکز عملیات واقع در خارج از واشنگتن دی سی، 10 ماه پس از پرتاب دارت انجام شد. دارت مخفف تست تغییر جهت دوگانه سیارک است.
پخش زنده تصاویر گرفته شده توسط دوربین دارت را به عنوان وسیله نقلیه مکعبی شکل، که بزرگتر از یک ماشین خودکار با دو آرایه مستطیلی خورشیدی نیست، در سیارک دیمورفوس، تقریباً به اندازه یک استادیوم فوتبال، در ساعت 19:14 در فاصله ۱۱ میلیون کیلومتری ا ز زمین گرفته شده بود.
این ماموریت 330 میلیون دلاری که هفت سال در حال توسعه بود، برای تعیین اینکه آیا یک فضاپیما قادر است مسیر یک سیارک را از طریق نیروی جنبشی محض تغییر دهد و آن را به اندازه کافی از مسیر خودش خارج کند تا زمین را از خطر دور نگه دارد، ابداع شد.
این که آیا این آزمایش فراتر از رسیدن به سیارک، از نظر زدن ضربه مورد نظر خودش موفق بوده است، یا نه، تا رصدهای بعدی سیارک به وسیله تلسکوپ زمینی در ماه آینده مشخص نخواهد شد. اما مقامات ناسا از نتیجه فوری آزمایش استقبال کردند و گفتند فضاپیما به هدف خودش دست یافت.
مطالب علمی بیشتر
تصویر جدید جیمزوب واضح ترین نمای حلقه های نپتون
اهداف پروژه ناسا
پام ملروی (Pam Melroy)، معاون ناسا و یک فضانورد بازنشسته، دقایقی پس از ضربه گفت: ناسا به نفع بشریت کار میکند، بنابراین برای ما انجام کاری شبیه به این، نمایشی از فناوری است که میداند، روزی میتواند خانه ما را نجات دهد
فضا پیمای دارت که در ماه نوامبر 2021 به وسیله یک موشک اسپیس ایکس به فضا پرتاب شد، بیشتر سفر خود را تحت هدایت مدیران پرواز ناسا انجام داد و کنترل آن در آخرین ساعات سفر به یک سیستم ناوبری خودگردان روی برد واگذار شد.
عصر دوشنبه اصابت شبیه به گلوله این فضا پیما تقریباً در زمان واقعی از مرکز عملیات در آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز در لورل، مریلند مورد نظارت قرار گرفت.
وقتی تصاویر ثانیه به ثانیه از سیارک هدف گرفته شده توسط دوربین دارت بزرگتر شد و در نهایت صفحه تلویزیون پخش زنده ناسا درست قبل از از بین رفتن سیگنال، [با تصاویر سیارک] پر شد، صدای برخاسته از اتاق کنترل تایید کرد، که فضاپیما به دیمورفوس اصابت کرده است.
هدف آسمانی دارت یک سیارک مستطیل “ماه” به قطر حدود 170 متر بود که به دور سیارکی به نام دیدیموس که پنج برابر بزرگتراز خودش است به عنوان بخشی از یک جفت دوتایی با همین نام می چرخد. دیدیموس کلمه یونانی به معنای دوقلو است.
هیچ یک از این دو شی هیچ گونه تهدید واقعی برای زمین ندارند و دانشمندان ناسا می گویند که در صورت بروز هرگونه آشتباهی آزمایش دارت آنها نمی تواندخطر جدیدی ایجاد کند.
سیارک های دیدیموس و دیمورفوس (Didymos Dimorphos) هر دو در مقایسه با سیارک فاجعهآمیز چیکیسولوب ( Chicxulub) که نزدیک به 66 میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد و حدود سه چهارم گونههای گیاهی و جانوری جهان از جمله دایناسورها را از بین برد، کوچک هستند.
بر اساس اظهارات دانشمندان ناسا و کارشناسان دفاع سیارهای، سیارکهای کوچکتر بسیار رایجتر هستند و در کوتاهمدت نگرانیهای نظری بیشتری را ایجاد میکنند. امری که سیارک های دو قلوی دیدیموس را از نظر اندازهشان سوژههای آزمایشی مناسبی میسازد. یک سیارک به اندازه دیمورفوس، در حالی که قادر به ایجاد تهدیدی در سطح سیاره نیست، می تواند یک شهر بزرگ را با برخورد مستقیم با خاک یکسان کند.
همچنین، نزدیکی نسبی این دو سیارک به زمین و پیکربندی دوگانه، آنها را برای اولین ماموریت اثبات مفهوم [ماموریت دفاع سیاره ای] فضا پیمای دارت ایده آل می کند.
این ماموریت نمونه نادری بود که در آن یک فضاپیمای ناسا مجبور شد برای موفقیت خودش را در برخورد با یک سیارک متلاشی و خرد کند. دارت مستقیماً با سرعت 24000 کیلومتر در ساعت به سمت دیمورفوس پرواز کرد و این نیرویی را ایجاد کرد که دانشمندان امیدوارند برای تغییر مسیر مدار چرخش آن به سیارک مادر کافی باشد.
مهندسان ناسا گفتند که فضاپیما احتمالاً تکه تکه شده است. این فضایپما پس از برخورد با این سیارک یک دهانه کوچک که در سطح سنگی سیارک پراکنده شده است، از خودش باقی گذاشته است.
تیم دارت گفته است که انتظار دارد مسیر مداری دیمورفوس را 10 دقیقه کوتاه کند، اما حداقل 73 ثانیه را موفقیت آمیز در نظر می گیرد و این تمرین را به عنوان یک تکنیک قابل اجرا برای انحراف یک سیارک در مسیر برخورد با زمین در صورت کشف، ثابت می کند.
ضربه زدن به یک سیارک میلیونها کیلومتر قبل از رسیدن آن به سیاره زمین میتواند برای یک تغییر مسیر امن کافی باشد.
محاسبات قبلی از محل شروع و دوره مداری دیمورفوس طی یک دوره رصدی شش روزه در ماه ژوئیه انجام شده است و با اندازهگیریهای پس از برخورد انجام شده در اکتبر مقایسه میشود تا مشخص شود که آیا سیارک تکان خورده است و تغییر مدار داده است یا خیر.
آزمایش این هفته همچنین توسط یک دوربین نصب شده بر روی یک فضاپیمای کوچک به اندازه یک کیف که چند روز قبل از دارت رها شده بود، و همچنین توسط رصدخانه های زمینی و تلسکوپ های فضایی هابل و وب مشاهده شد، اما تصاویری از آن ها فوراً در دسترس نبود.
دارت جدیدترین ماموریت از چندین ماموریت ناسا در سال های اخیر برای کاوش و تعامل با سیارک ها، بقایای سنگی اولیه از شکل گیری منظومه شمسی در بیش از 4.5 میلیارد سال پیش است.
سال گذشته، ناسا یک کاوشگر را در سفری به خوشههای سیارکی تروجان که به دور مشتری میچرخند، پرتاب کرد، در حالی که فضاپیمای اوزیریس-رکس با نمونهای که در اکتبر 2020 از سیارک بننو جمعآوری شد، در راه بازگشت به زمین است. قمر دیمورفوس یکی از کوچکترین اجرام نجومی است که نام دائمی دریافت کرده است و یکی از 27500 سیارک شناخته شده نزدیک به زمین در اندازه ای است که توسط ناسا ردیابی شده است. اگرچه هیچ یک از آنها به عنوان خطر قابل پیش بینی برای بشر شناخته نشده است، ناسا تخمین می زند که تعداد زیادی سیارک در مجاورت نزدیک زمین کشف نشده باقی ماندهاند.







