رسانه‌های حکومتی در تاریخ ۱اردیبهشت ۱۴۰۴ از تشکیل «فرماندهی انتظامی جنوب استان سیستان و بلوچستان» خبر دادند، طرحی که به گفته رادان با هدف جذب نیروهای محلی و تقویت حضور پلیس در منطقه اجرا می‌شود. اما این اقدام، بیش از آن‌که نشانه‌ای از توسعه باشد، نقابی است بر چهره سرکوبگری رژیم که از گسترش مقاومت مردمی و عملیات نیروهای انقلابی در این استان به‌وحشت افتاده است.
حکومت ولایت فقیه از خاموش کردن صدای مردم دلیر سیستان و بلوچستان عاجز مانده، حال فرمانده نیروی انتظامی حکومت فاشیستی ولایت فقیه، احمد رضا رادان را با ترفندی جدید به میدان سرکوب در این استان فرستاده است تا هرچه در توان دارند برای مقابله با مبارزه نیروهای دلیر در این استان بکار گیرند.
فرماندهی انتظامی جنوب؛ پوششی برای تشدید سرکوب
رادان، در سفر خود به ایرانشهر در ۳۰فروردین ۱۴۰۴، از راه‌اندازی فرماندهی انتظامی جنوب سیستان و بلوچستان خبر داد و سردار جوکار را به‌عنوان فرمانده این تشکیلات معرفی کرد. او اعلام کرد که ساختمان این فرماندهی تا شهریور ۱۴۰۴ آماده خواهد شد.
این اقدام، که رژیم آن را گامی برای «تقویت امنیت» معرفی می‌کند، در واقع تلاشی مذبوحانه برای مهار خیزش‌های مردمی و عملیات گروه‌های مبارز و انقلابی و کانون‌های شورشی است. سیستان و بلوچستان، به‌دلیل موقعیت استراتژیک و روحیه مقاوم مردمش، همواره پاشنه آشیل رژیم بوده است. شکست سیاست‌های سرکوبگرانه پیشین، از جمله کشتارهای جمعههای خونین زاهدان و خاش، رژیم را وادار به طراحی این ساختار جدید کرده تا با ظاهری محلی، سرکوب را نهادینه‌تر کند.
فریب طوایف؛ ترفندی برای زمین‌گیر کردن جوانان بلوچ
رادان در سخنرانی‌های خود از طرح جذب ۵۰۰ نیروی پلیس محلی از میان طوایف بلوچ تا اردیبهشت ۱۴۰۴ خبر داد و از سران طوایف خواست تا جوانانی با «ویژگی‌های پلیس شدن» معرفی کنند. این ترفند، تلاشی آشکار برای خرید وفاداری سران طوایف و به‌کارگیری جوانان بلوچ علیه مردم خودشان است. رژیم، که از گسیل نیروهای غیربومی برای سرکوب و تلفات سنگین پاسداران در این استان به ستوه آمده است، اکنون می‌کوشد با بومی‌سازی سرکوب تحت عنوان فرماندهی انتظامی جنوب، هم چهره جنایاتش را پنهان کند و هم مقاومت مردمی را از درون تضعیف نماید. اما این نقشه، در برابر آگاهی و خشم مردم بلوچ، که هنوز داغ شهدای خود، از جمله کودک پنج‌ساله یوسف شهلی‌بر، را در سینه دارند، محکوم به شکست است.
مقاومت بلوچ؛ پاسخی قاطع به خیانت رژیم
جوانان سیستان و بلوچستان، که سال‌هاست شاهد اعدام‌ها، شلیک‌های بی‌هدف و کشتارهای بی‌رحمانه رژیم هستند، با قاطعیت اعلام کرده‌اند که تن به این فریب نخواهند داد. آن‌ها که خون شهیدان جمعههای خونین زاهدان و خاش را فراموش نکرده‌اند، لباس نیروی انتظامی را نه نماد خدمت، بلکه نشان خیانت و جنایت می‌دانند. مردم بلوچ، با آگاهی از نیات پلید رژیم از جمله راه اندازی فرماندهی انتظامی، هرگز به‌دام این ترفند گرفتار نخواهند شد. خاک ارغوانی بلوچستان، که از خون فرزندانش رنگ گرفته، هرگز پذیرای نهادهایی که سرکوب و کشتار را در دستور کار دارند، نخواهد بود.
درهمین زمینه
اتحاد و همبستگی مردم استان سیستان و بلوچستان علیه سرکوب
ترس از سرنگونی، موتور محرک سرکوب
تشکیل فرماندهی انتظامی جنوب سیستان و بلوچستان، بیش از آن‌که نشانه قدرت رژیم باشد، اعترافی است به ناتوانی آن در برابر مقاومت مردم این خطه که هرگز تسلیم نشدند و زیر بار تحمیلات فکری حکومت نرفتند. رژیم ولایت فقیه، که از گسترش فعالیت‌های انقلابی و حمایت گسترده مردم از گروه‌های مبارز به وحشت افتاده، با این ترفند می‌کوشد سرکوب را با ظاهری محلی و رسمی گسترش دهد.
اما این اقدامات، ریشه در ترس عمیق رژیم از سرنگونی دارد. شکست سیاست‌های سرکوبگرانه در سیستان و بلوچستان، همراه با خیزش‌های مردمی در سراسر ایران، نشان‌دهنده شکنندگی پایه‌های حکومتی است که با جنایت و فریب برپا شده است. حکومت خامنه‌ای، که هر روز سایه سرنگونی را نزدیک‌تر می‌بیند، با تشدید سرکوب و ترفندهایی مانند بومی‌سازی پلیس، تنها خشم مردم را شعله‌ورتر می‌کند.
سرنوشت این رژیم، همان‌گونه که تاریخ گواهی می‌دهد، چیزی جز سرنگونی در برابر اراده مردم نیست. مردم سیستان و بلوچستان، با ایستادگی خود، این پیام را به جهانیان می‌رسانند، هیچ فریبی نمی‌تواند روح مقاومت را در این سرزمین خاموش کند.
