حمیدرضا حاجی‌بابایی، نایب‌رئیس مجلس خامنه‌ای، در اظهاراتی جنجالی مدعی شده است که «ما یک سر سوزن به جیب‌مان فکر نمی‌کنیم» و با سوگند به خون قاسم سلیمانی، خود را مدافع مردم و بی‌اعتنا به منافع شخصی معرفی کرده است. اما این ادعاها در برابر کارنامه پرحاشیه او نه‌تنها رنگ می‌بازد، بلکه به نمادی از تناقض و عوامفریبی در ساختار سیاسی کشور تبدیل شده است.
آقای حاجی‌بابایی دریافت ۱۰۰سکه طلا مگر توی جیب شما نرفت؟
حاجی‌بابایی، که در دولت احمدی‌نژاد به‌عنوان وزیر آموزش‌وپرورش فعالیت می‌کرد، پیش‌تر تأیید کرده بود که ۱۰۰سکه طلا دریافت کرده است. این موضوع به‌تنهایی کافی بود تا عوامفریبی او اثبات شود، اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود. او بارها به دلیل استخدام‌های فله‌ای و رانت‌خواری برای نزدیکانش در آموزش‌وپرورش مورد انتقاد قرار گرفته است. این استخدام‌ها، که اغلب بدون رعایت شایسته‌سالاری انجام شده، نمونه‌ای بارز از سوءاستفاده از قدرت و نفوذ برای تأمین منافع شخصی و گروهی است.
در همین زمینه
خامنه ای و اوج خباثت و عوامفریبی!
بیداد فقر و نابرابری در حکومت ایران
این اظهارات جدید حاجی‌بابایی در حالی مطرح شده که شکاف عمیق بین ادعاهای مقامات و واقعیت زندگی مردم روزبه‌روز آشکارتر می‌شود. در شرایطی که سفره‌های مردم ایران هر روز کوچک‌تر می‌شود و فقر و نابرابری بیداد می‌کند، سخن گفتن از بی‌توجهی به جیب شخصی، نه‌تنها باورپذیر نیست، بلکه به سخره گرفتن درد و رنج مردم تعبیر می‌شود. جیب‌هایی که به گفته منتقدان، نه با «سر سوزن»، بلکه با شترهایی از رانت و فساد پر شده‌اند.این تناقض آشکار، تنها بخشی از تصویر بزرگ‌تر فساد نهادینه‌شده در ساختار حکومتی را نشان می‌دهد.
چه کسی به گسترش فقر و بی‌عدالتی دامن می‌زند؟
مقاماتی که با هزینه‌های نجومی و رانت‌های کلان، از یک سو مدعی وفاداری به مردم هستند و از سوی دیگر، با تصمیمات و اقداماتشان به گسترش فقر و بی‌عدالتی دامن می‌زنند. ادعاهای حاجی‌بابایی نه‌تنها تلاشی برای تطهیر چهره خود، بلکه بخشی از پروژه‌ای بزرگ‌تر برای حفظ هیمنه رژیم در برابر فروپاشی مشروعیت آن است. اما این دروغ‌ها و عوام‌فریبی‌ها دیگر نمی‌تواند حقیقت را از چشم مردمی که هر روز زیر بار فشارهای اقتصادی و اجتماعی له می‌شوند، پنهان کند. مردم ایران، که شاهد این تناقضات هستند، دیگر به این شعارهای توخالی اعتمادی ندارند. آنچه باقی می‌ماند، مطالبه عدالت و پاسخگویی از سرکردگانی است که سال‌ها است با سوءاستفاده از قدرت، خشم مردم به سیلاب اعتراض تبدیل شده است و البته شرایط به همین منوال نخواهد ماند و این سیلاب بنای ستم حکومت دزدان ولایت را ویران خواهد کرد.
