وقتی خلقی به پا می‌خیزد، پیام خیزش آن همچون صاعقه‌ای در آسمان ستم و تاریکی بر پیکر فرتوت دیکتاتور فرود می‌آید. فریادها، شعارها، خواسته‌های خلقی است که سال‌ها در اسارت و در زنجیر استبداد سرکوب شده‌اند. قیام و خیزش توده‌ها، نوید مرگ ستمگرانی است که این فریادها را به زنجیر کشیده بودند. امروز در سپهر مقاومت، این فریادها در شعارهای انقلابی مردم طنین افکن شده است. خشم توده‌ها همراه با فریادهای رعدآسا رعشه بر اندام دیکتاتور مفلوک انداخته است. این راه، سرانجام آن طلوع آزادی و رهایی است.
شعارهای مردم در خیزش‌ها
شاخص بارز خواست توده‌ها هدف قرار دادن رأس حکومت ولایت فقیه است. در اکثر شهرهای میهن مردم شعار می‌دادند:
ننگ ما ننگ ما رهبر الدنگ ما
این شعار بیانگر نفرت عمومی از شخص خامنه‌ای است که در خم رنگرزی خبرگان، یک شبه رهبر و ولی فقیه شد. ولایت فقیه برای خامنه‌ای جامه خوش رنگی بود که تار و پود آن با زهر آغشته شده بود و نتیجه‌اش همان حرفی است که خود خامنه‌ای گفت باید خون گریست و چه بسیار مردم ما خون گریستند و امروز در طنین فریادهای رسا به گوش می رسد:
مرگ بر خامنه‌ای
خامنه‌ای قاتله ـ ولایتش باطله
این همه سال جنایت ـ مرگ بر این ولایت
خامنه‌ای ضحاک ـ می‌کشیمت زیر خاک
امسال سال خونه ـ سیدعلی سرنگونه
مرگ بر خامنه‌ای ـ مرگ بر دیکتاتور
خامنه‌ای حیا کن ـ مملکت را رها کن
مرگ بر ستمگر ـ چه شاه باشه چه رهبر
بیشتر بخوانید
چهارمین روز تظاهرات سراسری با شعار مرگ بر خامنه ای ایران را فرا گرفت
مرگ بر اصل ولایت فقیه
طنین این فریادها در فضای شهرها بیان این واقعیت است که مردم ایران کانون مرکزی تمامی جنایات که شخص خامنه‌ای، ولی فقیه استبداد دینی است را نشانه گرفته‌اند و این دقیق ترین نقطه شلیک مردم به عمود خیمه نظام است.
از جمله شعارهای دیگر مردم، نفی جانشینی و ولیعهدی مجتبی پسر خامنه‌ای بر مسند ولایت فقیه است که مردم در بسیاری از شهرها سر دادند:
مجتبی بمیری ـ رهبری را نبینی
این به معنی نفی تمام عیار سلطنت ولایت فقیه است که هرگز مردم ایران تسلیم نقشه شوم و سیاهی که جلاد ایران ترسیم نموده نخواهند شد.
شعارهای انقلابی مردم در شهرهای میهن که یک صدا گویی خواسته‌ها و هدف‌های خود را در آن منعکس می‌کنند، به دنبال هدف قرار دادن رهبری ولایت فقیه و بدنه کل حکومت است که در این فریادها خودش را نشان می‌داد:
توپ تانک فشفشه ـ آخوند باید گم بشه
تا آخوند کفن نشود ـ این وطن وطن نشود
مرگ بر ستمگر ـ چه شاه باشه چه رهبر
«حجاب و گشت ارشاد ـ مرگ بر استبداد»
«فقر و فساد و بیداد ـ ننگ بر این استبداد»
حکومت اسلامی ـ نمی‌خوایم نمی‌خوایم
علاوه بر نشانه گرفتن کل بدنه حکومت فاسد ولایت فقیه، مردم با شعارهای رعد آسای خود نیروهای سرکوبگر که بازوی نظامی استبداد ولایت فقیه می‌باشد را به اینگونه مورد تهاجم قرار دادند:
خطاب به بسیجی‌ها : بی شرف بی شرف بی شرف
بسیجی برو گمشو
می‌کشم می‌کشم ـ هر آنکه خواهرم کشت
می‌کشم می‌کشم ـ هرکه برادرم کشت
بسیجی بی‌غیرت ـ داعش ما شمایی
مرگ بر ماشین گشت کشتار
نیروی‌انتظامی ـ مسئول مرگ مایی”
ننگ ما ننگ ما ـ پلیس الدنگ ما
مردم و جوانان دلیر در شهرهای میهن درخیزش‌ها و خروش‌های دلیرانه خود، همچنین خواسته‌های دیگری را با تمام عزم و اراده آهنین شان فریاد می‌زدند. برخی از این شعارها عبارتنداز:
ایرانی می‌میرد ـ ذلت نمی‌پذیرد
“ایرانی داد بزن ـ حقتو فریاد بزن”
مازن و مرد جنگیم ـ بجنگ تا بجنگیم
ما بچه‌های جنگیم ـ بجنگ تا بجنگیم
دانشجو می‌میرد ـ ذلت نمی‌پذیرد
اگه با هم یکی نشیم ـ یکی یکی تموم می‌شیم
آهای آهای نشسته‌ها ـ مهسای بعدی از شماست
کشتن برای روسری ـ تاکی چنین خاک بر سری
قدرت ما جمع ماست ـ رهایی حق ماست
می‌جنگیم می‌میریم ـ ایران رو پس می‌گیریم
“نترسید نترسید ـ ما همه با هم هستیم”
تا دیکتاتور رو کاره ـ قیام ادامه داره
در میان فریادهای مردم به جان آمده شعارهای دیگری هم به گوش می‌رسید. خواسته‌هایی برای دعوت به حمایت، برای خیزش و خروش بیشتر، اما در میان خواسته‌های مردم یک شعار جایگاه ویژه‌ای در خیزش‌ها و خروش مردم داشت، شعاری که تحقق آن رمز فروپاشی حکومت ولایت فقیه می‌باشد. خواسته‌ای که حرف آخر است. شعاری که خیلی از هدف‌ها را محقق می‌کند. شعاری که همه انقلابات پیروزی خود را با آن شروع کردند و با آن به سرانجام و موفقیت رساندند.
این همان شعاری است که دیکتاتورها بشدت از آن وحشت دارند و در پژواک این شعار، مرگ محتوم خود را می‌بینند. شعاری که بن بست‌ها را می‌شکند. سدها را کنار می‌زند. شعاری که پرچم و آرم تمام سازمان‌های انقلابی به آن منقوش است. این شعار مقدمه نبرد نهایی است. پس جوانان باید با دست‌های خالی خداحافظی کنند، چون که دیوار‌های شهرها فریاد می‌زنند که وقت فشردن قبضه‌ها در دستان است.
وای به روزی که مسلح شویم!
وای به روزی که مسلح شویم!
