بنا به‌نوشته رسانه حکومتی ایسنا در تاریخ ۲۹آبان‌ماه ۱۴۰۳خامنه ای در حضیض استیصال از شکست استراتژیک در جنگ افروزی‌های منطقه به دعا متوسل شد. این درحالی است که سرکردگان نظامی و سایر عمله نظام صحبت از نابودی و پاک کردن دشمن از روی نقشه می‌کردند. اما کار خامنه ای به‌جایی رسیده است که ره شیادی در پیش گرفته است و با لوث کردن باورهای مذهبی مردم قصد پوشاندن شکست خود را در جنگ افروزی‌های منطقه دارد.
فرافکنی برای پنهان کردن شکست استراتژیک
رسانه حکومتی ایسنا می‌نویسد: «همزمان با پیروزی‌های اخیر جبهه‌ی مقاومت و ناکامی دشمن در دستیابی به اهداف خود، خامنه ای در پاسخ به درخواست راهنمایی برای خواندن برخی ادعیه جهت کسب فتح نهایی برای این جبهه و دفع شر رژیم صهیونی ، خواندن «سوره فتح»، «دعای چهاردهم صحیفه سجادیه» و «دعای توسل» را توصیه کردند».
توصیه خامنه ای برای پیروزی!
آخوند محمدجواد حاج علی‌اکبری روز ۲۸آبان‌ماه ۱۴۰۳برای عده‌ای از بسیجیان کنار قبر قاسم سلیمانی سخنرانی می‌کرد. او گفت: «توصیه رهبر انقلاب برای پیروزی جبهه مقاومت خواندن دعاهای…. است».
ولی فقیه اگر اعتقادی به این شیوه‌های عوامفریبانه داشت دعا می‌کرد که بدون موشک و پهپاد و خرج میلیون‌ها دلار این امر محقق شود و هزینه‌های خرج شده صرف جنگ افروزی را برای معیشت دردناک مردم هزینه می‌کرد. اما سوالی که اینجا باقی است این است که چرا او به دعا که البته لوث کردن باورهای مذهبی مردم است پناه برده است؟ جواب خیلی واضح است. بروز آثار شکست استراتژیک جنگ افروزی خامنه ای درمنطقه.
ولی فقیه! در محاصره بحران‌های مرگبار
خامنه ای جنگ افروزی در منطقه را دامن زد. سیاست‌های حکومت ولایت فقیه بر صدور بنیادگرایی و تروریسم بنا شده است. بعداز قیام شهریور ۱۴۰۱او شرایط داخل کشور را بحرانی دید به‌خصوص که آخرین قیام مردم نزدیک به شش ماه ادامه داشت. حکومت ولایت فقیه به موازات سرکوب و اعدام در داخل کشور نیاز به صدور بحران به‌خارج از مرز‌های ایران داشت.
به همین منظور شعله جنگ افروزی را در منطقه‌ای که قابل مانور بود انتخاب کرد. خامنه ای با الگو برداری از جنگ‌های قبلی که بعد از مدت کوتاهی پایان می‌یافت، دست به این خیانت به مردم فلسطین زد. نتیجه این جنگ افروزی که هیزم آتش آن جان و تن کودکان و زنان و مردم فلسطین شد هیچ نتیجه‌ای به‌دنبال نداشت. چون این جنگی نبود که خواسته مردم باشد، بلکه در خدمت منافع سیاسی ولی فقیه بود.
هم‌چنین این جنگ باعث شد که قوی‌ترین نیروی مزدور نیابتی حزب‌الله لبنان مضحمل شود. به نحوی که بر اساس اخبار خبرگزاری‌ها در حال حاضر فرماندهان سپاه برای حفظ ساختار باقیمانده حزب الله اقدام کردند. علاوه بر این ولایت فقیه فرماندهان بسیاری از سپاه پاسداران را در سوریه و لبنان از دست داد.
در همین زمینه
خامنه ای در دو راهی؛ تسلیم یا تحریم؟
وارد شدن مستقیم خامنه ای در جنگ منطقه‌ای
از دست دادن فرماندهان سپاه به اندازه‌ای برای خامنه ای اهمیت داشت که وادار به موشک پرانی و پرواز پهپاد برای جبران شکست‌های خود گردید. در موشک باران اول یک دختر عرب زخمی شد و هیچ تلفاتی نداشت. در موشک باران دوم یک فلسطینی آواره را به قتل رساند و تلفات دیگری نداشت. اما میلیون‌ها دلار را هزینه کرد.
هم اکنون لغزخوانی برای موشک باران را سردمداران نظامی و سیاسی برای بار سوم شروع کرده‌اند. اما این صرفا تهدید‌های توخالی است که برای روحیه دادن به نیروهای وارفته می‌باشد. حکومت ولایت فقیه در این جنگ هیچ پیروزی کسب نکرد، بلکه شکست‌های پیاپی را نصیب خود کرد.
مخالفت مردم ایران با جنگ افروزی
مردم ایران با این جنگ افروزی‌های خامنه ای به‌شدت مخالف هستند. حتی در بین افکار مزدوران حکومتی هم این سوال پیش آمده است که چرا جنگ؟ و چه ربطی به مردم ایران دارد؟ معترضین در تجمعات اعتراضی خود فریاد می‌زنند: «جنگ افروزی کافیه، سفره‌ی ما خالیه». یا شعارهایی که همیشه مردم ایران در تجمعات اعتراضی یا در قیام‌ها فریاد می‌زنند: «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران».
این شعار محکوم کردن سیاست‌های مخرب ولایت فقیه درمنطقه است که ضرر کننده اصلی مردم منطقه و مردم ایران هستند. تنها راه برای نجات از این شرایط سخت و طاقت فرسا کوبیدن سر مار جنگ افروزی است. سر مار خامنه ای است که البته بوی مرگ او حس می‌شود و برای مردم ایران یک قدم به سوی رهایی و آزادی است.
