ایرانی‌ها به دنبال تعویض یک استبداد با استبداد دیگر نیستند
چگونه سناتور گراهام پسر شاه را سنگ روی یخ کرد؟ رسانه سی نیوز در تاریخ ۲۵ بهمن ماه ۱۴۰۴ مقاله ای به قلم نویسنده عرب آقای احمد العساسی را درج کرد که یک رسوایی را برای پسر شاه مخلوع ببار آورد. گزیده ای از مقاله آقای احمد العساسی که در سایت سی نیوز درج گردیده است
لحظه‌ای قابل توجه مرتبط با کنفرانس امنیتی مونیخ، داستان پسر شاه را زیر ذره‌بین ناخوشایندی قرار داده و آنچه را که قرار بود وجهه رضا پهلوی را تقویت کند، به یک عقب‌نشینی علنی تبدیل کرده است. در حالی که به موازات آن، تجمعات ایرانی و اقدامات سیاسی بین‌المللی به طور فزاینده‌ای حمایت از مقاومت سازمان‌یافته ایران، از جمله شورای ملی مقاومت ایران و مجاهدین خلق را برجسته کرده‌اند.
پاسخ نه سناتور گراهام، پسر شاه را بشدت کٍنِف کرد
در مرکز این صحنه، سوال مستقیم کریستین امانپور، خبرنگار سی‌ان‌ان، از سناتور لیندزی گراهام بود. در حالی که گفته می‌شود پسر شاه در میان حضار حضور داشته است، امانپور پرسید که آیا گراهام حمایت خود را از پهلوی اعلام خواهد کرد و آیا آماده است بگوید پهلوی شخصی است که ایالات متحده یا شخصاً گراهام به عنوان یک سناتور ارشد جمهوری‌خواه از او حمایت خواهد کرد. پاسخ گراهام فوری بود: «نه».
برای بسیاری از ناظران، آن پاسخ یک کلمه‌ای به منزله‌ی طرد عملی «پسر شاه» بود و بر یک واقعیت رو به رشد تأکید می‌کرد: حتی در جایی که از پهلوی دعوت یا نام برده می‌شود، او برای کسب حمایت سیاسی واقعی تلاش می‌کند، تضادی مخرب با تصویری که حامیان او سعی در ارائه آن دارند.
تجمع صریح و منسجم با شعار نه شاه نه ملا
این صحنه در خلأ رخ نداد. شنبه گذشته، رویترز تظاهراتی را در برلین با حضور هزاران ایرانی پوشش داد. پیام این تجمع صریح و منسجم بود: «نه شاه، نه ملا». معترضان استدلال کردند که تلاش‌ها برای احیای سلطنت از طریق «ارتش‌های دیجیتال» و تبلیغات مهندسی‌شده برای پسر شاه، توهین به خون جوانانی است که در خیابان‌های ایران به خاک افتاده‌اند. آنها گفتند که خواسته‌های آنها آزادی و دموکراسی است، یک جمهوری مبتنی بر رأی مردم، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی و حقوق کامل برای جوامع قومی و مذهبی ایران.
شهادت‌های شخصی، بار دهه‌ها سرکوب را به دوش می‌کشیدند
زری شایسته، یکی از تظاهرکنندگان، گفت: «هشت نفر از اعضای خانواده‌ام، از جمله دو برادرم، مادرم و خواهرم، توسط رژیم ملاها اعدام شدند».
شکوفه ماجده، یکی دیگر از شرکت‌کنندگان، بر حمایت آشکار از اپوزیسیون سازمان‌یافته تأکید کرد: «ما اینجا هستیم تا از مردم ایران و مقاومت ایران، شورای ملی مقاومت ایران و مجاهدین خلق حمایت کنیم. مردم ایران هر گونه دیکتاتوری از جمله سلطنت مدفون شده و تلاش‌های پسر شاه برای نبش قبر سلطنت را رد می‌کنند، نه شاه، نه سلطنت، نه دیکتاتوری مذهبی، ما خواهان یک جمهوری دموکراتیک هستیم که دین را از دولت جدا کند».
میرزا حسینی افزود: «ما اینجا هستیم زیرا ما مخالف ملاها و شاه هستیم. در سال ۱۹۷۹ ما قیام کردیم و دیکتاتور را برکنار کردیم… و ما نمی‌خواهیم او را با دیکتاتور دیگری مثل پسر شاه جایگزین کنیم».
پارلمان اروپا: سرکوب سیستماتیک و فشار برای پیگرد قانونی بین‌المللی
فراتر از خیابان‌ها، فشارهای بین‌المللی در حال افزایش است. پارلمان اروپا با اکثریت قاطع ۵۲۴ رأی موافق، ۳ رأی مخالف و ۴۱ رأی ممتنع، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که آنچه را که این پارلمان آن را «سرکوب سیستماتیک» معترضان توسط رژیم ایران توصیف می‌کند، محکوم می‌کند.
این متن، دستگیری‌های خودسرانه، ناپدید شدن‌های اجباری، شکنجه، قتل‌های فراقضایی، اعدام‌ها و شرایط غیرانسانی زندان را محکوم می‌کند. این قطعنامه به گزارش‌های سازمان ملل و اسناد عفو بین‌الملل در مورد آنچه که خشونت سازمان‌یافته، از جمله حملات تک‌تیراندازان به معترضان و ربودن افراد زخمی توصیف می‌کند، استناد می‌کند.
این قطعنامه خواستار مستندسازی مستقل از طریق سازوکارهای سازمان ملل شده و خواستار ارجاع پرونده ایران به دادگاه کیفری بین‌المللی از طریق شورای امنیت سازمان ملل شده است. این قطعنامه همچنین خواستار تحریم‌های هدفمند گسترده‌تر، مسدود کردن دارایی‌ها و ممنوعیت سفر، علیه اعضای سپاه پاسداران که پسر شاه [آنها را نیروی خود می‌داند]، رهبران سیاسی، دادستان‌ها، مقامات زندان و فرماندهان امنیتی، به عنوان گامی به سوی پاسخگویی و مورد حسابرسی قرار دادن، شده است.
