صالح شهنی
مصداق این مثل که قدری در آن دست برده شده است، همانا ثروت‌اندوزان و سارقان انقلاب ۱۳۵۷ می‌باشند. آنهایی که با نام پروردگار هستی و سوء استفاده از دین و آیین مردمان بر اریکه قدرت جای خوش کرده‌اند. بله، به نام مستضعفان به کام حاکمان، که در آن دمیدند و شب را به همان نام به نماز نافله گذراندند. آنان که بی‌هیچ شرمی از آنچه که می‌کنند، جای مهر دیجیتالی چینی بر پیشانی‌شان نقش بسته است.
آری، هر سوی آن قافله را که بنگرید، دزد و راهزنی بر جایی از آن تکیه زده است. البته با القابی متفاوت مانند، حضرت آيت‌الله، آیت‌الله العظمی، مقام معظم، دکترای قلابی، محقق، کارشناس و دیگر القاب مشمئزکننده می‌باشد. یکی از این افراد، علیرضا عبدی رئیس سازمان نهضت سوادآموزی می‌باشد که سمت معاون وزیر را نیز دارا می‌باشد. او سال گذشته، آماری راجع به بی‌سوادی مطلق و کم سوادی داد. امسال نیز درست همان آمار را تکرار می‌کند، که بد نیست به آن اشاره‌ای داشته باشیم.
در همین زمینه
چرا باید بر خمینی لعنت فرستاد؟!
اعلام آمار سال قبل و مهندسی شده نهضت سوادآموزی
این فرد در سال گذشته، در همین ایام، در شورای پشتیبانی سوادآموزی استان خراسان رضوی یکسری آمار را اعلام کرده بود. امسال نیز دوباره در گفت و گویی با خبرگزاری ایلنا همان آمار را تکرار می‌کند. عبدی به خبرگزاری ایلنا می‌گوید حدود یک میلیون و ۷۰۰ هزار بی سواد بین ۱۰ تا ۴۹ ساله در کشور وجود دارد. شاید در اعدادی که اعلام می‌شود کمی تفاوت وجود داشته باشد. با توافقی که با مرکز آمار شده است، امیدواریم اعداد و آمارهای ما دقیق و متقن می‌شود.
این است مدل آمارگیری به شیوه مهندسی انقلابی که طی یکسال گذشته آمار تغییری نبایستی داشته باشد. بنظر می‌رسد آن قدر هم این مسئله برای آنها حائز اهمیت نباشد. البته ناگفته نماند که این آمار مهندسی شده مربوط به شهرها و شهرستانها می‌باشد. اصلا مناطق محروم و دوردست و روستاها در این آمار قید نشده است. وقتی صحبت از ۶۰ درصد زیر خط فقر و به گفته‌ای۸۰ درصد و میزانی هم در خط مرگ می‌شود. معنای آن این است که از این تعداد ۶۰ الی ۷۰ درصد، بیش و کم از ادامه تحصیل محروم می‌باشند. تازه در مناطق دوردست میهن هیچ آموزگاری وجود ندارد و ساکنین منطقه از تحصیل برخوردار نیستند.
رایج شدن بی‌سوادی پس از انقلاب
علیرضا عبدی می‌گوید که ما تقریبا چهار میلیون بی‌سواد و کم سواد در کشور داریم. در مورد گروه سنی ۶ سال به بالاتر، هم اکنون حدود ۷ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر بی‌سواد مطلق داریم. این افراد از ۶ سال به بالاتر می‌باشند. سقف سنی ندارند و از ۴۹ سال هم ممکن است بیشتر باشد. نرمال جهانی سواد در این گروه سنی ۸۷ درصد است و ما به ۹۹ درصد رسیده‌ایم. اگر معنی این حرف درست باشد، یعنی که در حوزه سواد بعد از انقلاب ۱۳۵۷ هیچ کاری صورت نگرفته است.
او مجددا می‌گوید: تقریبا در گروه سنی ۱۰ تا ۴۹ ساله یک میلیون و ۷۰۷ هزار نفر بی‌سواد مطلق داریم. حدود تقریبی دو و نیم میلیون نفر نیز نوسواد داریم. کسی نیست بگوید، حکومتی که بیش از ۴ دهه عمر ننگین خود را بنام انقلاب اسلامی سپری کرده است. چگونه مردم تحت حاکمیت آنها بایستی از تحصیل باز بمانند و کودکان بجای تحصیل راهی خیابان‌ها برای کار شوند.
گزارش سایت دیده‌بان ایران از نظام آموزشی
«سایت دیده‌بان ایران در گزارشی می‌نویسد. بدون شک در یک جامعه طبقاتی هرچقدر نابرابری اقتصادی بیشتر شود. نظام آموزشی که مهمترین و اصلی‌ترین رکن یک جامعه به‌شمار می‌رود تحت تاثیر قرارمی‌گیرد. تشکیل و رشد روزافزون مدارس غیردولتی با شعار و اهداف افراد حامی مستضعفان اوایل انقلاب کاملا در تضاد است. تفاوت و فاصله زیاد و باورنکردنی این دو نوع آموزش نتیجه‌ای جز نابودی آینده بخش‌عظیمی از جوانان را نخواهد داشت. در ایران میزان فاصله و اختلاف زیاد بین این دو نوع آموزش جدی و غیرقابل انکار است. اکنون نظام آموزشی بعد از انقلاب به مالکیت طبقه نوظهوری در آمده است که شکاف و تبعیض را رقم زد».
با چنین توصیفاتی از جانب افراد درون حاکمیت به خوبی همه چیز عیان شده است. این طبقه نوظهور اکنون با داشتن ثروت، قدرت و شریان‌های اقتصادی، سیاسی کشور همه چیز را به کنترل خود درآورده است. آری، پس از ۴ دهه غارت و ثروت اندوزی، حالا دیگر، نه از مستضعف نشان ماند، نه از انقلاب مستضعفین.
