نتایج سفر ظریف به اروپا؟: گفتگو با شاهین قبادی

شاهین قبادی: رژیم امید داشت تا شاید بتواند قراردادهای اقتصادی و به لحاظ اقتصادی برایش یک دستاوردهایی داشته باشد آن هم در شرایطی که میدانید وضعیت اقتصادی به چه شکلی است بطوری که خودشان میگویند هرگز در چنین شرایطی در گذشته نبوده‌اند. اما می‌بینیم که هیچ طرفی اعلام نکرده که هیچ توافقی دراین سفرها صورت گرفته باشد، . نکته دیگر اینکه درست است که سیاست برخی کشورها کماکان استمالت است و به نوعی بدنبال راه باز کردن با رژیم هستند اما در اروپا سیاست وتجارت روی هم نیست چرا که تجارت به دست شرکتها وکمپانی‌های بزرگ است و آنها نیز از هرگونه تجارت با رژیم پرهیز می‌کنند.  برای نمونه حجم مبادلات تجاری اروپا با رژیم در ۶ ماهه اخیر را اگر دیده باشید به ۴/۱ کاهش یافته و این هم بدلیل این هست که بعد از تحریمهای آمریکا این شرکتها ارتباط خود را با رژیم قطع کرده اند، بطور خاص واردات که به شکل ملموسی کاهش پیدا کرده است . در برخی موارد این کاهش مراودات به ۹۳ درصد رسیده است این نشاندهنده این است که شرکتهای بزرگ حاضر به معامله با رژیم نیستند و ظریف هم هیچ موفقیتی نداشت شاهد هم خود رژیم است که هیچ انعکاسی در این زمینه نداده است . به لحاظ سیاسی هم این سه کشور در اروپا در سطح اروپا دارای ثقل سیاسی نیستند اما حتی وقتی ظریف به هر یک از این کشورها مسافرت کرد با موجی از اعتراضات و فعالیتهای اشرف نشانها مواجه شد که نشان داد که این رژیم مردم ایران را نمایندگی نمی‌کند و ظریف صرفا توجیه‌گر سیاسیتهای رژیم در سطح داخلی و بین المللی است و وی عامل دست ولی فقیه بیشتر نیست.

شاهین قبادی: این اعتراضات نقش تعیین کننده داشت، حرکت اشرف نشانها و هموطنان و هواداران مقاومت نشان داد که این رژیم به چه میزان ایزوله است و هر ناظری این را می‌دید متوجه می‌شد که به لحاظ تعادل قوا این رژیم به چه میزان افت کرده است وقتی به هر شهری رفت با موجی از تظاهرات گسترده و با شعارهای کوبنده مواجه شد، طبعا هر مخاطب سیاسی هم به این نتیجه می‌رسد که رژیم به لحاظ سیاسی در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد، برای نمونه ظریف در استکهلم در انستیو صلح به جای اینکه یک ژست حقوق بشری بگیرد اما وضعیت برای رژیم آنچنان خراب بوده و فریادهای هموطنان بقدری بلند بوده که در داخل سالن هم شنیده می‌شده که ظریف در چند نقطه با عصبانیت به مخاطبین خود میگوید که به حرفهای آنهایی که در بیرون هستند گوش نکنید . این در عرف عادی معقول نیست که یک وزیر خارجه‌ای که در حاکمیت است و درقدرت است نبایستی این چنین تنظیم کند . پیامی که مخاطبین از اومی‌گرفتند این بود که کاملا صحنه را از دست داده در صورتی که همین رژیم قبلا می‌گفت اینها اساسا وجود ندارند

از طرف دیگر وی تلاش کرده بود تا از خود یک چهره میانه رو و معتدل از رژیم  نشان دهد که رژیم بتواند به جنایتهای خودش ادامه بدهد که به ماله کش اعظم معروف شده بود.  چنین فردی می‌گوید اگر اینها به میان ایرانیان بیایند آنها زنده نمی‌مانند، در عراق هم آنها را زنده می‌خورند در واقع میخواهد بگوید عوامل رژیم و دست نشانده های رژیم آدمخور هستند، از آنجایی که رژیم در بحران و وضعیت فوق شکننده‌ای قرار دارد کنترلی بر روی خودش ندارد و به ماهیت واقعی خودش برگشته است. روزنامه وگ که یکی از پرتیراژترین روزنامه‌های نروژ است تیتر زده که ایرانیان با تخم مرغ و گوجه فرنگی از ظریف استقبال کردند که نشان دهنده اوج تنفر ایرانیان از رژیم و ظریف است. این نمونه‌ها را اگر کنار هم بگذاریم چیزی نیست الا یک شکست خفت بار. در سوئد این موضوع آنقدر بالا گرفت که خبرنگاران به وزیر خارجه گفتند شما چرا او را دعوت کردید نفس مطرح شدن این سئوال خودش به نوعی توسری است که اشاره به تظاهرات ایرانیان شده بود، وزیر خارجه هم بدلیل فشارهای اجتماعی در جواب می‌گوید ما او را دعوت نکرده او خودش آمده است این جواب در عرف دیپلماتیک بسیار تحقیرآمیز است، در فرانسه هم روز جمعه شاهد بودید که تظاهرات بر علیه سفر ظریف به چه میزان مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.

شاهین قبادی: رژیم با تمام قوا تلاش می‌کند که شاید از طریق اروپایی‌ها به میزانی فشار تحریمها را کاهش دهد. در سفر روز جمعه ظریف به فرانسه هیچ مقام فرانسوی به استقبال ظریف نرفت، در رابطه با ملاقاتهایش در کاخ الیزه هم هیچ بیانه‌ایی صادر نشد، در رابطه با سفرش به محل برگذاری کنفراس جی ۷ هم می‌خواستند شرایط خودشان را به ظریف ابلاغ کنند. بنابر اخباری هم که به بیرون منتشر شده رژیم به نقطه‌ای رسیده که گفته ماحاضرهستیم با فروش حتی ۷۰۰ هزار بشکه نفت در روز به تعهدات خودمان در قبال برجام پایبند بمانیم و به وضعیت قبلی بر می‌گردیم که این نشاندهنده وضعیت بحرانی و شکننده این رژیم است، فرانسه هم گفته مسئله موشکی و مداخلات رژیم در منطقه مورد بحث است، یعنی روی مرز سرخهای رژیم انگشت گذاشته است. این ۴۸ ساعت رفت و آمدها نشان دهنده استیصال رژیم است و استخوانهای این رژیم در حال خورد شدن است. اگر توجه کرده باشید خود روحانی گفته است این ۹۸ آن ۹۸ ی که انتظارش را داشتیم نبود . در چنین وضعیتی رژیم به هر امکانی چنگ میزند تا برای خودش فرجه خریده و فشارها را کم کند

شاهین قبادی: بایستی توجه کرد که افکار عمومی فرانسه طرفدار مقاومت و دمکراسی وحقوق بشر است. دیپلوماسی مقاومت هم همواره از طریق افکار عمومی و نمایندگان مجلس راه باز کرده است. سیاست دولتها در این سه دهه همیشه بر روی استمالت و مماشات پایه ریزی شده است و قیمت آنرا نیز همیشه مردم ایران به گزاف داده اند، اما الان موضوع ایران بسیار جدی‌تر از قبل شده است و به نقطه تعیین تکلیف رسیده است تا جایی که به داخل برمی‌گردد، همه می‌دانند که رژیم در وضعیت بحرانی قرار دارد و مستمرا شاهد تظاهرات اقشار مختلف در داخل هستیم و از طرف دیگر تا آنجا که به امریکا برمی‌گردد شاهد پایان سیاست استمالت هستیم درچنین شرایطی اروپایی‌ها بطور خاص فرانسه دنبال این هستندکه آیا راهی پیدا میشود و به دنبال بررسی آخرین راه کارها هستند . طبعا اینجا این موضوع روی میز رژیم قرار می‌گیرد که آیا حاضر هست با جامعه جهانی راه بیاید یا نه ؟. ماکرون هم میگوید که شرایط مشخص است و شما باید به شرایط موجود تن بدهید، البته تا روز آخر تلاش می‌شود که راهی پیدا کنند اما سئوالی که مطرح است این است که آیا رژیم ظرفیت و توان پاسخگویی به خواستهای جامعه جهانی را دارد یا نه ؟ .

دروان مانور و ژست تمام شده است بحث به کلان سیاست‌ها رسیده است، سیاستهایی که بقای رژیم در طی سالیان به آن منوط بوده است . در این نقطه بن بست مرگبار رژیم عمل می‌کند . از یکطرف ادامه وضعیت برای رژیم امکان پذیر نیست از طرف دیگر اگر قرار باشد از کلان سیاستهایش عقب نشینی کند کلیت این نظام با چالش جدی مواجه می‌شود . فراموش نکردیم که چندی پیش خود خامنه‌ای گفت مذاکره با آمریکا سم است مذاکره با اینهایی که الان سر کار هستند سم مضاعف است. حالا باید دید که آیا رژیم توان پاسخگویی به این موضوعاتی که روی میزش هست را دارد یا نه.  از جمله موضوع موشکی و عدم دخالت در منطقه، از جمله زیر پا گذاشتن تعهدات برجام موضوعاتی که بارها گفته‌اند که قابل مذاکره نیست  حلقه‌ها بر گردن رژیم تنگ و تنگتر می‌شود و بازیهای اعتدالی هم دیگر تمام شده بحث به ماده‌های مشخص رسیده است و زمان بر علیه رژیم عمل میکند.

شاهین قبادی: چون رژیم در مرحله سرنگونی قرار دارد و اول از همه خود رژیمی‌ها می‌فهمند وضعیت بحرانی است و چشم‌اندازی نیست، هر کدام از اینها بطور مشخص در داخل رژیم شکاف را بیشتر می‌کند، چون دعوا در داخل آنها بالا می‌گیرد، یک گام برمی‌دارند دو گام به پس می‌روند، همه یکدیگر را مقصر جلوه می‌دهند و می‌گویند تقصیر جناح دیگر بود، در چنین وضعیتی این روزها شاهد هستیم در مورد سفر ظریف کیهان نوشت شما بجایی نرسیدید چرا اینکارها را می‌کنید، آن طرف دیگر می‌گوید برای حفظ و صیانت نظام اینکار را می‌کنیم باید طبعا انتظار داشت چون علت واقعی است، بحث کلام یا جنگ زرگری یا جنگ قدرت نیست، اصلا نباید در کادر جنگ قدرت این را ارزیابی کرد، جنگ قدرت برای کسی است که در فضای به نسبه خوبی قرار دارد، بحث بر سر این است که نظام سرنگون می‌شود، چکار کنیم که سرنگون نشود، این وسط بحث مرگ و زندگی نظام مطرح است، کشتی است که همه در آن نشسته هستند. الان دعواها و افشاءگریهای که در رابطه با هم می‌کنند جنگ قدرت نیست، احساس خطر است به قول معروف می‌گویند وقتی زمین سفت می‌شود گاوها به هم شاخ می‌زنند، تا جای که به رژیم برمی‌گردد زمین بدجوری سفت شده، و هر روز هم سفت‌تر می‌شود، این واقعیت بسیط است، والا چرا تا دیروز این جنگ دعواها بر سر سفر ظریف نبود. من پریروز مصاحبه‌ای از شمخانی دیدم با تلویزیون ان بی سی گفت از نظر یکسری در ایران برجام از اول اشتباه بود، خبرنگار پرسید نظر خود شما چیست؟ گفت من هم نظرم این است، ۴ سال پیش که برجام امضاء شد، نظر شمخانی که این نبود، واقعیت این است چرخها به سمت دیگری شروع به حرکت کردند، و شتاب می‌گیرد، همه اینها که می‌بینید، نتیجه روندی است که در جامعه بطور خاص بعد از قیام و کارهای کانون شورشی و قهرمانی‌شان و ایزولاسیون بین‌الملی رژیم و اصلی‌ترین تحریمها که صورت می‌گیرد و نقشی که مقاومت ایران در این ایزولاسیون ایفاء کرده است.

شاهین قبادی: سیاست مماشات منافع زیادی برای رژیم داشته و طبعا از جیب مردم و مقاومت ایران بوده، اما واقعیت این است این سیاست ضربات جدی خورده و در وضعیت تدافعی است، چون اینها همه تابع تعادل قوا است و رژیم در تعادل قوا بشدت افت کرده و به شدت در سراشیب پایین می‌رود  و همه این را می‌فهمند، لذا ادامه سیاست استمالت اینجا خواسته و امیالی عمل نمی‌کند، بر اساس توانایی و مقدورات عمل می‌کند، به این معنا هیچ شرکت جدی حاضر به معامله با رژیم نیست، درمورد اینستکس هیچکس جدی حاضر نیست این وسط چیزی بگذارد، چون چشم‌انداز تیره وتار است، هیچکس حاضر نیست پولش را به ریسک بیندازد.

اینجا باید توجه داشت تلاش می‌شود و طبعا یکسری منافعی دارند از کیسه مردم و مقاومت ایران دارند ولی شرائطی که در مقابل رژیم قرار گرفته آیا رژيم قادر به پاسخ دادن هست یا خیر؟ آن دورانی که رژيم مفت گیرش می‌آمد تمام شده است، رژيم باید دست در جیب بکند اصلا این وسط بحث سیاست ساده و کوچک هم نیست، فرض کنید مذاکره مجدد در باره اتمی این را رژیم بارها صدها و هزاران بار گفته پایش نمی‌آید و مرزسرخ است، اگر رژیم پایش بیاید نشان میدهد فوق‌العاده ضعیف شده و خودش هم میداند امکان ادامه مسیر نیست، اولین کسانی که می‌فهمند عوامل رژیم هستند، پاسدارها هستند، و تضادها اوج می‌گیرد و چه بسا قابل کنترل نباشد، اگر پایش نیاید تمام کسانی که تست میکنند میگویند شما تست می‌کنید ولی جواب نمیدهد، پس سیاست قاطعیت تقویت میشود، موضعش بالاتر میرود، هر دوری که میچرخد از آنجا که رژیم نمیتواند پاسخ بدهد، رژیم یک گام پایین‌تر میرود و کسانیکه سیاست قاطعیت را می‌خواهند بالا میرود و صحت و سقم مواضع مقاومت ایران روشن و اثبات می‌شود، از آن طرف شاید صدها بار و هزاران بار مشخصا رهبر مقاومت برادر مسعود گفته‌اند اگر رژیم میتواند واپس بتمرگد چه بهتر . چرا خامنه‌ای این میزان اکراه دارد و برایش مشکل است ؟ چون خودش می‌داند چه وضعیت شکننده‌ای دارد و چقدر ضعیف است این همان بن بست مرگ است . وقتی که بحث به راس قدرت می‌رود دقیقا جایی است که دیگر جایی برای بازی با الفاظ نیست برعکس بحث بر روی مادی‌ترین و جدی‌ترین مسائل خواهد آمد. سئوال مشخص در حال حاضر این است که حتی اگر چنین پیشنهادی به رژیم داده شود آیا این رژیم چنین ظرفیتی دارد ؟اینجا است که واقعیتهای سرسخت خودشان را به رژیم تحمیل میکنند.

شاهین قبادی: طبعا رژیم با انتخابهای خیلی جدی روبرو است به سرعت توپ در زمین رژیم خواهد افتاد و اکنون هم افتاده وقتی به مبانی ماده قضیه برسیم چشم انداز کم شدن تحریمها هم وجود ندارد و طرفی که باید امتیاز را بدهد درگام اول مشخصا رژیم است، لذا این رژیم است که بر سر دوراهی مرگ و زندگی قرار گرفته است و هیچ کدام از راه کارها نه تنها برای رژیم کم قیمت نیست بلکه فوق العاده سنگین و پر هزینه است دیگر بحث عکس و فیلم تبلیغاتی نیست بلکه بحث مبانی حفظ حاکمیت است موضوع اهرمهای بقای این رژیم مطرح شده ( موشکی و دخالت در منطقه ، تروریسم ) از هر کدام از این موضوعات رژیم بخواهد عقب نشینی کند، این همان بن بست مرگی است که رژیم سالیان تلاش می‌کرد به آنها نزدیک نشود، اما اکنون واقعیتها خودشان را تحمیل می‌کنند . زمان به سرعت بر علیه رژیم است و هیچ راه برون رفتی هم برای رژیم وجود ندارد حتی اگر می‌شد با یک قیمت کمتر از این بحران خارج شد حتما خامنه‌ای تصمیم می‌گرفت اما تحولات از نقاطی عبورکرده ، گسترش اعتراضات وحضور عنصر اجتماعی نقش مقاومت ایران و پایان سیاست استمالت تا آنجا که به سیاست امریکا بر می‌گردد که دیگر رژیم نمیتواند بر روی آن به عنوان نجات غریق روی آن حساب باز کند، تمامی این موارد دست به دست هم می‌دهند تا این وضعیت را برای رژیم بوجود بیاورد ما به روزها وهفته‌های تعیین کننده به سرعت نزدیک می‌شویم.

شاهین قبادی: خامنه‌ای بارهاگفته که مذاکره با امریکا سم مضاعف  است اما سئوال این است که اگر خامنه‌ای بخواهد مذاکره کند چه می‌تواند بدهد ؟ و آیا توان دادن آنچه که طرف مقابل می‌خواهد را دارد و اگر خامنه‌ای عقب نشینی کند برنده اول آن مردم و مقاومت ایران است و این را بهتر از هر کسی خود خامنه‌ای می‌فهمد چرا که باید نسبت به آنچه که طی سالیان این حکومت بر روی آن سوار بوده عقب نشینی کند و اینجا بن بست مرگ است که بهتر از هر کسی خامنه‌ای به این موضوع اشراف دارد، برای همین هم به شدت اکراه دارد زیرا که در تعادل قوا فوق العاده ضعیف است و در چنین تعادل قوایی وارد مذاکره شدن یعنی دادن امتیازات کلان ،‌امتیازاتی که با شروع آن معلوم نیست به کجا ختم می‌شود . تعادل قوا واقعی‌ترین پدیده در عالم سیاست است.